پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| تاریخ فلسطین

از آن جایی که فلسطین محل تلاقی میان سه قاره آفریقا، آسیا و اروپا است، تاریخ این کشور سراسر جنگ و نزاع میان قدرت‌های بزرگ در منطقه بوده است.

 

 

پایگاه صهیون پژوهی خیبر، از آن جایی که فلسطین محل تلاقی میان سه قاره آفریقا، آسیا و اروپا است، تاریخ این کشور سراسر جنگ و نزاع میان قدرت‌های بزرگ در منطقه بوده است. فاتحان این منطقه شامل کشورهای مصر، آشور[۱]، مقدونیه[۲]، روم[۳]، بیزانس[۴]، عربستان و ترکیه می‌باشند. به نظر می‌رسد تاریخ سکونت مردم در این سرزمین به حدود ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد، در دهکده اریحا[۵] در کرانه باختری باز می‌گردد.

 

پیدایش ملت

در حوالی سال ۱۰۰۰ قبل از میلاد، عِبری‌ها[۶] حکومت پادشاهی اسرائیل را بنا نهادند، که بعدها به دو بخش یهودا[۷] و اسرائیل تقسیم شد. این سرزمین در ادامه به دست آشوری‌ها، بابلی‌ها[۸] و یونانی‌ها افتاد. در قرن نخست قبل از میلاد، رومی‌ها فلسطین را فتح و بیشتر یهودیان را از آن خارج کردند.

در حوالی سال ۶۴۰ پس از میلاد، از آن جائی که دین اسلام در سراسر خاورمیانه نشر می‌یافت، این کشور به دست ارتش‌های مسلمان عرب افتاد. بسیاری از مورخین معتقدند که فلسطینی‌های امروزی از نسل این اعراب هستند. به جز دوران کوتاهی از جنگ های صلیبی، فلسطین تقریباً به طور دائم تحت حاکمیت مسلمانان بوده تا این که در قرن شانزدهم به دست امپراتوری عثمانی[۹] افتاد.

پس از شکست امپراتوری عثمانی در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴)، جامعه ملل[۱۰] به بریتانیا اختیار داد تا بر فلسطین حکومت کند. در طول جنگ، هم به یهودیان و هم به اعراب در خصوص کنترل فلسطین وعده های متقابلی داده شده بود. بریتانیا کنترل منطقه‌ای را به اعراب سپرده بود که به ادعای اعراب به سرزمین فلسطین تعلق داشت. با این حال، بریتانیا هم چنین از یهودیان ساکن این کشور حمایت به عمل می آورد.

به علاوه، در اواخر قرن نوزدهم، شمار فزاینده‌ای از مهاجرین یهودی به فلسطین باز می‌گشتند. این عده که از جور اروپائیان و روسیه از فلسطین گریخته بودند، تصمیم گرفتند تا به سرزمین مادری خود بازگردند. پس از جنگ جهانی اول، مهاجرت یهودیان افزایش یافت[۱۱] و در نتیجه تنش‌ها میان یهودیان و اعراب گسترش پیدا کرد؛ این تنش‌ها اغلب به خشونت کشیده می‌شدند.

 

مهاجرت اجباری 

با شروع جنگ جهانی دوم و واقعه هولوکاست[۱۲]، موج عظیمی از یهودیان مجبور به مهاجرت شدند.[۱۳] در سال ۱۹۴۷ با وخیم‌تر شدن اوضاع، یهودیان، بریتانیا را مجبور کردند تا از قیومیت خود چشم پوشی کرده و مسئله را به سازمان ملل متحد ارجاع دهند. در همان سال، سازمان ملل رأی به تقسیم فلسطین به دو کشور مستقل عرب و یهودی داد[۱۴]، طرحی که با مخالفت اعراب رو به رو شد، زیرا آنها تمامی این سرزمین را برای خود می‌خواستند؛ یهودیان این پیشنهاد را پذیرفتند.[۱۵] آنها سرزمین تازه خود را اسرائیل نامیده و در ماه مه ۱۹۴۸ استقلال آن را خواستار شدند. بلافاصله پس از این تصمیم، ارتشی متشکل از پنج کشور عرب به اسرائیل حمله‌ور شدند. پس از جنگ، کرانه باختری تحت کنترل اردن درآمد و حاکمیت نوار غزه نیز به دست مصری‌ها و کنترل دیگر مناطق فلسطینی نیز به دست اسرائیل افتاد. در جریان این ناآرامی‌ها، بیش از نیم میلیون فلسطینی از کشور خود فراری شدند؛ بسیاری از آنها به کرانه باختری، نوار غزه و دیگر کشورهای عربی گریختند. با این حال، سال ۱۹۴۸ را باید سال آغاز کشمکش بر سر تشکیل دولت فلسطین نامید، زیرا آنهائی که در طول جنگ از خانه و کاشانه خود فراری شده بودند، از همان زمان تصمیم گرفتند تا به کشور مادری خود فلسطین بازگردند. سازمان آزادی بخش فلسطین (PLO)[16] در سال ۱۹۶۴ تحت رهبری مصری‌ها تشکیل شد و از اوایل ۱۹۶۹، هدایت آن به دست سیاست مدار فلسطینی، یاسر عرفات[۱۷] افتاد. از آن پس این سازمان را باید حامی اصلی مردم فلسطین برشمرد.[۱۸] اسرائیل و همسایگان عرب آن، جنگ‌های زیادی را از سال ۱۹۴۸ تجربه کرده‌اند. طی جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، اسرائیل کرانه باختری و نوار غزه را همراه با مناطق دیگر اشغال کرد. کرانه باختری و نوار غزه را سرزمین‌های اشغالی نیز می‌نامند، ضمن این که بیشتر ساکنین آنها را اعراب فلسطینی تشکیل می‌دهند. بسیاری از آنها از جنگ سال ۱۹۴۸، به صورت پناهنده در این مناطق زندگی می‌کنند. اسرائیل هم چنین قدس شرقی را که یک مکان مقدس برای یهودیان، مسلمانان و مسیحیان به شمار می‌رود، در سال ۱۹۶۷ ضمیمه کشور خود کردند.

 

سیاست‌ بازی‌های خودسرانه

یکی دیگر از وقایع مهم، تصادف جاده‌ای بود که در دسامبر ۱۹۸۷ رخ داد. طی این واقعه که در نوار غزه اتفاق افتاد، اولین جرقه‌های انتفاضه[۱۹] زده شد. انتفاضه، یک درگیری داخلی است که اغلب با خشونت همراه بوده و نوعی مخالفت و حس ناسیونالیستی را به همراه دارد؛[۲۰] بیست سال از آغاز آن گذشته و مبارزین فلسطین سوگند یاد کرده‌اند تا اسرائیل و اسرائیلی‌ها را نابود کنند.

سازمان آزادی بخش فلسطین از این دوره آشوب استفاده و در مذاکراتی شرکت نمود و در آن ضمن تقبیح تروریسم و به رسمیت شناختن حق حیات اسرائیل، پیشنهاد تشکیل دولت فلسطینی را ارائه داد.[۲۱]

انتفاضه مذاکرات صلح را تشدید نمود و در سال ۱۹۹۳ عرفات و اسحاق رابین[۲۲]، نخست وزیر اسرائیل، یک توافق نامه صلح تاریخی را به امضاء رساندند. در این توافق نامه بر خود مختاری احتمالی فلسطین در نوار غزه و شهر اریحا در کرانه باختری تأکید شد.[۲۳] حکومت خودگردان فلسطین (PNA)[24]، هیئت حاکمه جدیدی برای کمک به خودمختاری فلسطینی‌ها در غزه و کرانه باختری تشکیل داد. این هیئت در سال ۱۹۹۴ کنترل این مناطق را به دست گرفت، که گام دیگری در به وجود آمدن یک دولت فلسطینی به شمار می‌رفت. در سال ۱۹۹۶، وقتی اسرائیل نیروهای نظامی خود را از بیشتر این مناطق خارج نمود، مرحله برجسته و جدیدی در تاریخ مردم فلسطین در غزه و کرانه باختری پدید آمد. آنها عرفات را به عنوان رئیس حکومت خودگردان فلسطین انتخاب کردند.

 

پی‌نوشت

[۱] Assyria

[۲] Macedonia

[۳] Rome

[۴] Byzantium

[۵] Jericho

[۶] Hebrews

[۷] Judah

[۸] Babylonians

[۹] Ottoman Empire

[۱۰] League of Nations

[۱۱] برنامه ای از پیش تعیین شده تا سعی نماید موجودیت فلسطین را به سمت یهود، تغییر دهد.

[۱۲] Holocaust

[۱۳] هولوکاست، به واقعه ای اطلاق می شود که در طی جنگ جهانی دوم، حدود شش میلیون یهودی، توسط ارتش نازی کشته شده اند. در حالی که اسناد و مدارکی که برای اثبات این ادعا طرح شده، اغلب،قابل اعتنا نیست و حتی خود غربی ها هم در چند مرحله آمار کشته شده گان را سیصد هزار نفر هم پایین آورده اند و در هر صورت، بهانه ای برای اشغال و تصاحب ملت فلسطین شد.

[۱۴]سازمان ملل هیچ حقی ندارد تا حاکمیت مشروع یک ملت بر سرزمین خویش را دو تکه کند و حاکمیت مردم فلسطین بر سرزمین خویش را مخدوش سازد.

[۱۵]هدف اصلی سردمداران صهیونیسم جهانی و دولت اسرائیل غاصب، تصاحب و تصرف همه سرزمین های بین دو رود نیل تا فرات می باشد و حتی در پروتکل ها و اهداف پیدا و پنهان آنها، کاملاً مشهود می باشد.

[۱۶] Palestine Liberation Organization

[۱۷] Yasser Arafat

[۱۸] البته تا زمانی که تن به ذلت و پذیرش خواسته های رژیم صهیونیستی ندادند و با آنها معاهده های اسلو و شرم الشیخ و دیگر معاهده ها را نبستند و کار به جایی رسید که در جنگ مردم بی دفاع غزه با رژیم صهیونیستی، به اردوگاه دشمن پیوستند و حتی به همکاری اطلاعاتی با آنها پرداختند.

[۱۹] Intifada

[۲۰]انتفاضه, مبارزه مردمی و با دستان خالی مردم فلسطین، با رژیم غاصب صهیونیستی می باشد که برای احقاق حقوق خود، صورت می پذیرد.

[۲۱] صلح سازمان آزادی بخش فلسطین با اسرائیل، تا به حال هیچ سودی به حال مردم فلسطین نداشته بلکه موجب ادامه اشغالگری رژیم صهیونیستی گردیده است و هم این که در بین صفوف فلسطینیان، تفرقه ایجاد نموده است.

[۲۲] Yitzhak Rabin

[۲۳] یاسر عرفات، در اوج فضاحت، به مالکیت تنها بخش کوچکی از سرزمین اصلی فلسطین اکتفا نمود که آن هم، هنوز به طور کامل محقق نشده است.

[۲۴] Palestinian National Authority

 

منبع:  دائره المعارف فرهنگ ملل

 

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.