پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

پرونده ویژه| نقش لابی صهیونیسم در تصویب قوانین داماتو و تحریم ایران و لیبی

آیپک به عنوان قدرتمندترین لابی صهیونیست در آمریکا، در تمامی مراحل تصویب طرح داماتو در جریان آن قرار داشت. یک سخنگوی آیپک اظهار داشت که: «اعضای کنگره مطالب خود درباره قانون تحریم ایران را جمله به جمله، به ما نوشتند.»

 

پرونده ویژه‌ی «نفوذ صهیونیسم در سیستم حکومتی آمریکا»؛
شماره هجدهم
: نقش لابی صهیونیسم در تصویب قوانین داماتو و تحریم ایران و لیبی

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، برای بررسی چگونگی نقش‌آفرینی لابی صهیونیست، به ویژه آیپک، در تأثیرگذاری بر رویکرد مقابله‌گرایانه دولت آمریکا در راستای تحریم اقتصادی و فناوری ایران می‌توان به سه مصداق مشخص اشاره داشت. در شماره پیشین به یک مورد از این مصادیق اشاره شد. در این قسمت، به دو مصداق دیگر اشاره خواهد شد.

 

طرح داماتو (لایحه تحریم همه‌جانبه ایران)

در چارچوب سیاست‌های دولت اسرائیل و لابی یهود در آمریکا، ایده تحریم ایران مطلوب‌ترین گزینه برای محدودسازی قدرت ایران و به میان کشیدن پای آمریکا برای مقابله با ایران به حساب می‌آمد. از این رو سیاست‌های لابی یهود در کارگزاری تحریم ایران در سطح تحلیل کلان به خاستگاه‌های ایدئولوژیک این لابی نژادی و وابستگی‌های ساختاری و تعلقات روانی به اسرائیل معطوف می‌گردد.

لابی صهیونیسم در پی سیاست دولت اسرائیل برای بزرگ‌نمایی خطر ایران و محدودسازی قدرت ایران، سیاست تحریم ایران را در داخل ایالات متحده با شدت پیگیری کرد. نتیجه نهایی آن گزارشی ۷۶ صفحه‌ای بود که با عنوان «تحریم‌های جامع آمریکا علیه ایران: برنامه‌ای برای عمل» به اعضای کنگره آمریکا ارائه گردید. در ادامه لابی یهودیان آمریکا با استفاده از سناتور «آلفونسو داماتو»[1] مهره خود در کنگره آمریکا و با توجه به نفوذ خود در کنگره توانست قانون تحریم ایران را به تصویب برساند، که به لایحه تحریم همه جانبه ایران، یا به طرح «داماتو» معروف شد.

در ۲۵ ژانویه ۱۹۹۵، آلفونسو داماتو، یکی از سناتورهای آمریکا که همواره مدافع سیاست‌های تحریم تجاری ایران بود و توسط لابی صهیونیست نیز حمایت می‌شد، ملهم از سند منتشر شده توسط لابی آیپک به نام «تحریم جامع آمریکا علیه ایران، برنامه عمل» طرحی ارائه کرد که بر اساس آن هر شخص یا شرکت خارجی که به صدور کالا یا فناوری به ایران مبادرت می‌کرد، بر اساس تعاریف مندرج در قانون اداره صادرات آمریکا مصوب سال ۱۹۷۹، مشمول سیاست‌های تحریمی آمریکا می‌شد. نقطه کانونی طرح مذکور، مبادلات نفتی ایران را در بر می‌گرفت.

در ۱۶ مارس ۱۹۹۵، در جلسه استماع مجلس سنا درباره لایحه قانونی داماتو، فشارهای لابی صهیونیست برای پیش‌بردن لایحه تحریم ایران ادامه یافت. «پاتریک کلاوسون»[2] از اعضای لابی صهیونیست در این جلسه استدلال کرد که تحریم‌ها می‌تواند دست‌کم سالانه ده‌ها میلیون دلار برای ایران هزینه داشته باشد، و موجب بی‌اعتمادی در سرمایه‌گذاری در اقتصاد ایران شود.

در ۱۰ آوریل ۱۹۹۵، «مؤسسه یهودی امور امنیت ملی»[3]، قطعنامه‌ای در جهت اعمال تحریم علیه ایران صادر نمود. در ۳۰ آوریل همین سال، کلینتون تشدید تحریم‌ها علیه ایران را اعلام کرد. سپس در ۶ می سال ۱۹۹۵، وی دستور اجرایی ۱۲۹۵۹ مبنی بر قطع هرگونه فعالیت تجاری و سرمایه‌گذاری در ایران را صادر کرد.

 

پیشنهاد مطالعه:

پرونده ویژه| نقش‌آفرینی لابی صهیونیسم در سیاست مهار دو جانبه

 

کلینتون در ۳۰ آوریل ۱۹۹۵، در حالی که عرقچین یهودیان را بر سر داشت، با حضور در میهمانی «کنگره جهانی یهود»[4] در نیویورک اعلام کرد: «ایران در روند صلح خاورمیانه مشکل ایجاد می‌کند. از آغاز روی کار آمدن دولت من، ما تلاش کردیم در برابر حمایت ایران از تروریسم بین‌الملل، به ویژه حمایت این کشور از گروه‌های خشن مخالف صلح خاورمیانه اقدام کنیم. من به طور رسمی اعلام می‌کنم که ما، کلیه روابط تجاری و سرمایه‌گذاری با ایران را قطع می‌کنیم.» و در نهایت کلینتون، دومین فرمان اجرایی با شماره ۱۲۹۵۹ را در ۶ می ۱۹۹۵ برای تحریم معاملات خاص در خصوص ایران صادر کرد.

آیپک به عنوان قدرتمندترین لابی صهیونیست در آمریکا، در تمامی مراحل تصویب طرح داماتو در جریان آن قرار داشت. یک سخنگوی آیپک اظهار داشت که: «اعضای کنگره مطالب خود درباره قانون تحریم ایران را جمله به جمله، به ما نوشتند.»

بنابراین می‌توان گفت بیشتر تحلیل‌های موجود در ارتباط با تصویب این قانون دلالت بر نفوذ بیش از حد لابی صهیونیست در کنگره آمریکا داشت. «جاناتان یاکوبز»[5] تحلیلگر آمریکایی در مقاله‌ای در مجله «علم سیاست» نوشت: «فشاری که از سوی آیپک به کنگره وارد شد موجب گردید که قانون تحریم ایران در کنگره با سرعت تصویب گردد.»

 

قانون تحریم ایران و لیبی

به دنبال سخنرانی رهبران اسرائیل در کنگره آمریکا در دسامبر ۱۹۹۵ و ژوئیه ۱۹۹۶ که به شکل‌گیری جو ضد ایرانی شدیدی منجر شد و نیز در سایه لابی‌گری‌های آیپک، در نهایت در آگوست همین سال (1996) قانون تحریم ایران و لیبی در مجلس نمایندگان به تصویب رسید.

درباره تلاش‌ها و پیگیری‌های لابی صهیونیستی جهت تصویب این قانون می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- درخواست مؤسسه یهودی امور امنیت ملی در اکتبر ۱۹۹۴ از کلینتون مبنی بر ضرورت تقویت مواضع دولت آمریکا برای تشکیل فشارهای تحریمی علیه ایران و نیز همکاری با سایر کشورها به منظور پیش‌برد خط مشی ممنوعیت فعالیت‌های مالی و فناورانه با جمهوری اسلامی ایران؛

- تلاش‌های گسترده لابی یهودیان برای تشدید فضای ضد ایرانی در کنگره که در نهایت باعث شد طیفی گسترده از نمایندگان با ارسال درخواستی در ۳۰ می ۱۹۹۵، از رئیس‌جمهور افزایش فشار علیه ایران را خواستار شوند؛

- سخنرانی مدیر اجرایی آیپک، «نیل ام. شر»[6] در یکی از کمیته‌های کنگره در ۲۵ آوریل ۱۹۹۶ مبنی بر ضرورت برخورد با ایران به عنوان کشوری که در پی دستیابی به سلاح‌های کشتار جمعی است، حامی فعالیت‌های تروریستی است و در راستای مخدوش‌کردن فرایند صلح خاورمیانه کوشش می‌کند؛

- تشدید فعالیت لابی صهیونیست بر علیه ایران به بهانه اتخاذ سیاست مبارزه با تروریسم از دیگر جلوه‌های تلاش لابی مذکور جهت ضربه‌زدن به جایگاه ایران در عرصه بین‌الملل بوده است.

 

منبع:

1-فرمانروایان پنهان، حسین جعفری موحد، صص ۳۰۵ تا ۳۱۷.

2- «لابی یهودیان آمریکا، کارگزار تحریم ایران»، سید علی طباطبایی، صفحات 44-46 و 62-63 و 68.

3- «تحریم ایران، شکست یک سیاست»، حسین علیخانی، صفحات ۱۷۲و۱۷۶ و ۱۷۸ تا ۱۸۰.

4- «قانون داماتو، ایران یا اروپا»، سعید تائب، ص۳۰.

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/db9XLU


[1]. Al D'Amato

[2]. Patrick Clawson

[3]. Jewish Institute for National Security of America

[4]. World Jewish Congress

[5]. Jonathan Yacobs

[6]. Neal M. Sher

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.