پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

گفت‌وگو| مقامات آمریکایی جرأت کاهش حمایت از اسرائیل را ندارند

آن‌ها (دموکرات و جمهورى‌خواه) حاضرند به دلیل مشکلات مالى و اقتصادى، در هزینه‌‏هاى مربوط به بهداشت عمومى، آموزش و کمک‌هاى اجتماعى که در بودجه سراسرى در نظر گرفته شده تجدید نظر کنند و احتمالاً آن را کاهش دهند ولى هیچ‌گاه جرأت نمى‌کنند کم‌کردن کمک‌هاى خارجى به رژیم صهیونیستى را مطرح کنند.

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، نفوذ اختاپوسی صهیونیست‌ها و تشکیل لابی‌هایی در آمریکا برای خط‌دهی به مقامات ایالات متحده، جزو مهمترین مسائلی است که در حوزه مطالعات آمریکا و صهیونیسم بایستی به آن پرداخته شود. میزان اثرگذاری لابی‌های صهیونیسم بر حکومت آمریکا به قدری زیاد است که می‌توان یهودیان را فرمانروایان پنهان در حکومت ایالات متحده آمریکا دانست.

باتوجه با اینکه پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر یادداشت‌های ویژه‌ای را با موضوع «نفوذ صهیونیسم در سیستم حکومتی آمریکا» منتشر می‌نماید، گفت‌وگوی ویژه‌ای با «دکتر مجید صفاتاج»، نویسنده، پژوهشگر و کارشناس مسائل صهیونیسم ترتیب داده است. در ادامه، قسمت دوم (پایانی) این گفت‌و‌گو تقدیم می‌گردد:

 

خیبر: حضرتعالی طی یک سیر مشخص به گوشه‌ای از نفوذ و فعالیت‌های صهیونیست‌ها در دولت‌های «روزولت»، «کندی» و «ریگان» اشاره کردید. آیا «بوش پدر» مطیع محض اوامر لابی صهیونیست بود یا یهودیان و جرج دابلیو بوش دچار اختلاف بودند؟

پس از ریگان، محافل فشار صهیونیستى قصد داشتند سلطه خود را بر دستگاه هیأت حاکمه آمریکا بیشتر کرده و تقاضاهاى بیشترى براى رژیم صهیونیستى از دولت بوش کنند. اما بوش ضمن انتقاد از تلاش‌هاى آیپک براى اعطاى تضمین‌هاى وام ده میلیارد دلارى به اسرائیل، در برخورد با مسائل خارجى به ویژه رژیم صهیونیستى و دخالت آن‌ها در سیاست خارجى آمریکا محدودیت‌هایى را ایجاد کرد و اعطاى وام ده میلیارد دلارى به اسرائیل را به تعویق انداخت.

این امر باعث نگرانى محافل صهیونیستى در آمریکا گردید، به گونه‌‏اى که حتى در سال 1992م «داین»، مدیر اجرایى آیپک در نشست سالانه این گروه، مستقیماً بوش را به خاطر اظهاراتش به چالش طلبید و اظهار داشت:  «بوش حقوق اتباع آمریکایى را زیر سؤال برده است. خاطره رسوایى روز دوازدهم سپتامبر 1992م همواره براى جامعه آمریکایى طرفدار اسرائیل زنده خواهد ماند. ما هرگز نباید آن را فراموش کنیم. همانطور که فیل‌هاى هندى ضربات چکش را فراموش نمى‌کنند. ما جایى نمى‌رویم و همین‌جا هستیم، ترس نداریم و مرعوب نخواهیم شد... هنوز مسأله تضمین‌‏هاى وام ده میلیارد دلارى منتفى نشده است. تا هنگامى که موفق نشویم از این موضوع دست بر نخواهیم داشت و نمى‌توانیم دست برداریم. براى تأمین این تضمین‌‏ها سرانجام موفق خواهیم شد. کار ما تازه شروع شده است. ما نیاز داریم که دوستان جدیدى بیابیم و آن‌ها را به کنگره بیاوریم.»

به همین لحاظ محافل صهیونیستى نگران این بودند که با انتخاب مجدد جرج بوش، در سیاست آمریکا نسبت به رژیم صهیونیستى سیاست سخت‌‏گیرانه‌‏ترى اعمال شود. لذا براى تأمین نیازها و اهداف خود در پى فردى بودند که انعطاف بیشترى داشته باشد، بر همین اساس «بیل کلینتون» را که به علت کم‌تجربگى، فقدان استقلال رأى و جوانى مى‌توانست انعطاف بیشترى داشته باشد، برگزیدند.[1]

 

خیبر: نگاهی به تاریخ دولت‌های آمریکا نشان می‌دهد یهودیان در دوره ریاست‌جمهوری کلینتون از نفوذ بسیاری برخوردار بودند. لطفاً در این باره توضیحاتی ارائه بفرمائید.

بعد از انتخاب کلینتون، پست‌هاى کلیدى دستگاه هیأت حاکمه آمریکا به ویژه دستگاه سیاست خارجى این کشور سریعاً توسط صهیونیست‌ها اشغال شد. در کتابى به نام «آمریکا مستعمره‌‏اى صهیونیستى» که نویسنده و تهیه‌کننده آن از ذکر نام خود در ذیل آن خوددارى نموده، آمده است که: «نسبت آن‌ها در وزارت خارجه این کشور به حدود 75 درصد رسیده که عمدتاً در پست‏‌هاى مهم و کلیدى مثل معاون وزیر و مدیر کل منصوب شده‌‏اند. همچنین در وزارت کشور 16 درصد، در وزارت دارایى [خزانه‌دارى] 22 درصد و در وزارت دفاع 25 درصد را یهودیان تشکیل مى‌‎دهند.»

در دولت کلینتون، یهودیان زیادى وجود داشتند. در این دوره «دنیس راس» و «آرون میلر»، نماینده ویژه رئیس‌جمهور در امور خاورمیانه بودند و «دانیل گیلرمن» نیز وزیر کشاورزى بود. «سندى برگر» نیز به عنوان مشاور رئیس‌جمهورى در امور امنیت ملى داراى قدرت فراوانى در دولت کلینتون بود.

 

مطالعه بخش اول گفت‌وگو:

گفت‌وگو| رؤسای‌جمهور آمریکا، مجبور به استفاده از افراد یهودى می‌شدند

 

قضات یهودى زیادى هم در «دیوان‌عالى قضایى آمریکا»[2] فعالیت کرده‏‌اند. این قضات توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌شوند و در دوره کلینتون، «روث بادر» و «استیون بریر»[3] در سال 1994م به این سمت انتخاب شدند. این در حالى است که «دیوان‌عالى قضایى» بالاترین مرجع قضایى در آمریکا می‌باشد که شامل یک رئیس[4] و هشت دستیار[5] است. هر حکمى را این دیوان صادر کند، همان است و بس. از این‌روست که صهیونیست‌ها در این دیوان به پست‌‏هاى مهمى گمارده شدند.

این اسامی، نام عده‌ای از نفوذی‌های صهیونیست در سیستم حکومتی آمریکاست:

مادلین البرایت وزیر خارجه آمریکا، ساندى کریستوف رئیس دایره بهداشت و سلامتى کاخ سفید‌، رابرت روبین وزیر خزانه‌داراى، روبرت بورستین معاون مسئول ارتباطات کاخ سفید، ویلیام کوهن وزیر دفاع، کیت بوکین معاون مسئول ارتباطات کاخ سفید، دان کلیمان وزیر کشاورزى، جف ایللر معاون مخصوص کلینتون، جورج تنت رئیس سیا، تام ابشتاین مشاور بهداشت و سلامتى رئیس‌جمهور، ساموئل برگر رئیس شوراى امنیت ملى،  جودیت فیدیر عضو شوراى امنیت ملى، ایولین لیبرمن جانشین رئیس ستاد ارتش، ریچارد فارنبرگ معاون وزیر در نظامیان قدیم، استیوارت ایزشتات معاون وزیر خارجه، هیرشل گوبیر رئیس اداره اجرایى کاخ سفید، چارلز پاشیفسکى نمایندگان بازرگانى آمریکا،  استیو کسلر عضو شوراى کاخ سفید، سوزان توماسز معاون هیلارى کلینتون، رون کلاین معاون وزیر آموزش عالى، جوبل کلاین معاون مدیر کل، مادلین کونین مسئول مسائل ارتباطى، جین اسنبیرلینگ عضو شوراى ملى اقتصاد، دیوید کاسنیت مسئول دایره برنامه ایدز، ایراماگارینیر رئیس شوراى بهداشت ملى (کشور)، مارگارت هام بورگ مدیر کنفرانس‌‏هاى مطبوعاتى رئیس‌جمهور، بیتیر تارانوف معاون وزیر خارجه، مانى گرونوولد افسر ارتباط سازمان‌هاى یهودى با کاخ سفید، الیس ریفلین مشاور اقتصادى در کاخ سفید، سحارین ادلیر مدیر مسائل سیاسى در کاخ سید، جانیت یلین رئیس شوراى ملى اقتصاد،  ساموئل لویس عضو شوراى امنیت ملى، رام مانوبل مشاور مخصوص رئیس‌جمهورى در مسایل سیاسى، استالى دورس عضو شوراى امنیت ملى، داگ سویسینگ مشاور مخصوص رئیس‌جمهورى در مسائل عمومى، دان شیفتر مدیر دایره نیروى حافظ صلح آمریکا، جیم اشتاینبرگ نایب‌رئیس شوراى امنیت ملى، ایلى سیفال جانشین رئیس ستاد ارتش، جى فوتلیک نماینده کاخ سفید براى ارتباط با یهودیان آمریکا، مارتین ایندیک معاون وزیر خارجه، روبرت ناش رئیس بخش مسائل خصوصى کاخ سفید، دنیس راس معاون وزیر خارجه، جین شیربورون وکیل مخصوص رئیس‌جمهورى کلینتون، جورج بارکان مشاور مخصوص الگور معاون رئیس‌جمهور آمریکا و مارک بین کارشناس اقتصادى.

 

خیبر: همانطور که اشاره کردید، به نظر می‌رسد بوش پدر روابط بسیار خوبی با صهیونیست‌ها، حداقل در حوزه سیاست‌خارجی، نداشت. تعامل صهیونیست‌ها با بوش پسر چگونه بوده است؟

در دوره جرج بوش [پسر] نیز حضور یهودیان در تمام ارکان جامعه آمریکا به خوبى مشخص و آشکار بود. اما حضور این اقلیت در دستگاه‌هاى سیاست‌گذارى و تصمیم‏‌گیرى آمریکا مسأله‏‌اى حائز اهمیت، هم براى خود یهودیان و هم براى سایر اقلیت‌‏ها و هم جامعه مسیحى آمریکاست.

یهودیان در دولت بوش در پست‏‌هایى مانند معاونت در دپارتمان دولت، پنتاگون، سیا و سایر نهادهاى مهم امور مربوط به مهاجرت و... حضور پیدا کردند. اگر چه تعداد یهودیان حاضر در دولت بوش کمتر از دوران ریاست‌جمهورى کلینتون بود اما یهودیان توانستند در دولت بوش تا سطح معاون وزیر بالا بیایند و در وزارت امور خارجه نیز چندین پست سفارت را اشغال کردند.  

توجه به دو نکته در میزان حضور یهودیان در دولت بوش و قوه مجریه آمریکا بسیار حائز اهمیت است. اول اینکه ورود یهودیان به دولت بوش از کانال نومحافظه‏‌کاران بود؛ زیرا اکثر یهودیانى که به دستگاه سیاست‌گذارى بوش رخنه کردند از نومحافظه‏‌کاران یا از طرفداران آن‌ها محسوب می‌شدند.

دوم اینکه به خاطر منفعت‌‏طلبى یهودیان و توجه به جریانات بین‏‌المللى، حضور بسیارى از آنان در دولت بوش دیرى نپایید و پس از گرفتار شدن بوش در باتلاق عراق، اکثر آنان یا مستعفى شدند یا به گونه‌‏اى خط مقدم سیاست‌هاى جنگ‌طلبانه بوش را رها کرده و در شکست سیاست‌هاى او شریک نشدند.

 

خیبر: در پایان اگر نکته‌ای پیرامون بحث مدنظر دارید، بفرمائید.

آنچه به طور مشخص می‌توان درباره تأثیرپذیرى دستگاه هیأت حاکمه آمریکا از محافل فشار صهیونیستى گفت این است که مقامات آمریکایى همواره سیاست کشور را در همان مسیر و خواست صهیونیست‌ها هدایت کرده‏‌اند که گاه به زیان مردم آمریکا تمام شده است، چراکه مخالفت و یا اعتراض به خواسته‌هاى صهیونیست‌ها، عواقب ناگوارى را براى آن‌ها به بار خواهد آورد.

به همین لحاظ آن‌ها (دموکرات و جمهورى‌خواه) حاضرند به دلیل مشکلات مالى و اقتصادى، در هزینه‌‏هاى مربوط به بهداشت عمومى، آموزش و کمک‌هاى اجتماعى که در بودجه سراسرى در نظر گرفته شده تجدید نظر کنند و احتمالاً آن را کاهش دهند ولى هیچ‌گاه جرأت نمى‌کنند کم‌کردن کمک‌هاى خارجى به رژیم صهیونیستى را مطرح کنند.

«دیوید دوک»[6] از نویسندگان و اساتید دانشگاه‌هاى آمریکا که عضو حزب جمهوری‌خواه و یک دوره نیز نماینده مجلس نمایندگان از ایالت لویزیانا بوده است، ضمن انتقاد از سیاست‌هاى آمریکا در قبال رژیم صهیونیستى در خصوص نفوذ صهیونیست‌ها در هیأت حاکمه معتقد است که دستگاه حاکم بر آمریکا توجهى به نفوذ گسترده یهودیان در حیطه‌‏هاى مختلف اقتصادى و فرهنگى این جامعه ندارد. وى بارها مقامات این کشور را از کمک‌هاى مالى و رسانه‌‏اى به اسرائیل بر حذر داشته و دولت را به دفاع از جنایت‌ها و تجاوزات رژیم صهیونیستى متهم کرده و همین امر را عامل اصلى و اساسى حوادثى مانند 11 سپتامبر برشمرده است.

 

خیبر: ممنون از توضیحات جامع و کاملی که ارائه فرمودید.

                     

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/QLul

 


[1]. بیل کلینتون در سخنان پیش از انتخابات ریاست جمهورى سال 1992 آمریکا گفته بود:

 «حفظ امنیت اسرائیل خط مشى آمریکاست و این امر به این یا آن حزب بستگى ندار.»

[2]. United State Supreme Court

[3]. Steven Breyer

[4]. ChiefJustice

[5]. Assoicate

[6]. David Duke

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.