پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

پرونده ویژه| تاریخچه استفاده از جنگ‌افزارهای بیولوژیک

در طی جنگ کره، اتحاد جماهیر شوروی سابق، چین و کره شمالی نیز ایالات متحده آمریکا را متهم به استفاده از جنگ‌افزارهای بیولوژیک بر ضد کره شمالی نمودند. در سال‌های بعد ایالات متحده آمریکا پذیرفت که این کشور توانایی تولید چنین تسلیحاتی را دارد اما در اختیار داشتن آن را انکار کرد.

 

پرونده ویژه‌ی «نفوذ صهیونیسم در جنگ‌های بیولوژیک»؛
شماره دوم:
تاریخچه استفاده از جنگ‌افزارهای بیولوژیک

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، در شماره اول، توضیحاتی جهت آشنایی مخاطبان با جنگ بیولوژیک ارائه شد. در این قسمت مختصراً به تاریخچه استفاده از جنگ‌افزارهای بیولوژیک در ادوار مختلف تاریخ اشاره می‌شود.

 

دوران کشف آمریکا

آبله به‌عنوان یک اسلحه بیولوژیکی مؤثر در آغاز کشف قاره جدید (آمریکا) به کار گرفته شد. «فرانسیسکو پیزارو»[1] کشورگشای اسپانیایی‌تبار در قرن شانزدهم بومی‌های آمریکای جنوبی را با لباس‌های آلوده به ترشحات زخم‌های آبله به این بیماری مبتلا ساخت.

در جنگ فرانسویان و بومیان آمریکا (۱۷۵۴-۱۷۶۷) فرمانده نیروهای بریتانیایی در آمریکای شمالی استفاده عمدی از آبله را برای کاهش جمعیت سرخ‌پوستان بومی مخالف حضور بریتانیایی‌ها پیشنهاد کرد. در سال ۱۷۶۳ یکی از افسران این فرمانده، تعداد فراوانی از پتوهای آلوده به ترشحات آبله را از درمانگاه بیماران آبله‌ای جمع کرد و حسب گزارش خود او به طور عمدی و هدفمند در اختیار بومیان سرخ‌پوست قرار داد.

 

جنگ جهانی اول

دلایل عمده‌ای وجود دارد که وجود یک برنامه تسلیحات بیولوژیکی مخفی در آلمان طی جنگ جهانی اول را تأیید می‌کند. در این جنگ گزارش‌های متواتر از تلاش آلمان‌ها برای انتقال اسب‌ها و گاوهای تلقیح‌شده با باکتری‌های بیماری‌زا همچون سیاه زخم و مشمشه[2] به ایالات متحده و دیگر کشورها وجود داشت. نقل قول‌های دیگری نیز از تلاش آلمان برای گسترش وبا در ایتالیا و طاعون در سنت‌پترزبورگ روسیه و بمب‌باران بیولوژیکی اهدافی در بریتانیا وجود داشت اما دولت آلمان همه این ادعاها را انکار کرد.

 

 

پیشنهاد مطالعه:

پرونده ویژه| آشنایی با جنگ بیولوژیک

 

در سال ۱۹۲۴ یک کمیته بین‌المللی نظر آلمان را تأیید کرد، زیرا هیچ شاهد قطعی نیافت که نشان دهد تسلیحات باکتریولوژیک در جنگ به کار گرفته شده است. با این وجود مدارک مستدلی در استفاده از تسلیحات شیمیایی نشان داده شد.

 

جنگ جهانی دوم

در جنگ جهانی دوم بعضی کشورها شروع به انجام برنامه‌های تحقیقاتی در زمینه تسلیحات بیولوژیکی کردند. ژاپن انجام تحقیقات برای تسلیحات بیولوژیک را از حدود سال‌های ۱۹۳۲ آغاز و تا پایان جنگ جهانی دوم دنبال کرد.

در این برنامه بیش از 3000 محقق در یک مجموعه از تأسیسات گسترده مشغول به کار بودند. باور بر این است که بیشتر از ۱۰ هزار زندانی در نتیجه ایجاد عفونت‌های آزمایشی بر روی آن‌ها طی برنامه ژاپن در بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۵ مردند.

ارتش ژاپن همچنین با فراهم‌ساختن امکان رشد کک‌ها بر روی موش‌های مبتلا به طاعون در شرایط آزمایشگاهی، طاعون را به عنوان یک سلاح بیولوژیک توسعه داد. سپس در چندین موقعیت جنگی کک‌ها را بر فراز شهرهای چین از هواپیماها رها کردند تا اپیدمی‌های طاعون را در این کشور سبب شوند.

در آلمان برنامه پژوهش‌های تسلیحات بیولوژیک در مقایسه با کشورهای اصلی در جنگ، بسیار ابتدایی‌تر بود. گفته شده است که هیتلر با توجه به مشاهدات خود از اثرات ویرانگر عوامل شیمیایی به کار رفته در جنگ جهانی اول دستوراتی در خصوص منع توسعه سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک صادر کرده بود.  با این وجود، با حمایت افسران بلندپایه نازی، دانشمندان آلمانی زندانیان خود را با میکروارگانیسم‌های مولد بیماری‌هایی همچون «ویروس هپاتیت A»[3]، «مالاریا»[4] و... آلوده می کردند.

در ایالات متحده آمریکا یک برنامه پژوهش و توسعه تسلیحات بیولوژیکی تحت مدیریت یک سازمان غیر نظامی (The War Reserve Service) در سال ۱۹۴۲ در کمپ دتریک مریلند شروع شد.

در این کمپ اولین ارگانیسم‌های مورد توجه، «باسیلوس آنتراسیس»[5] و «بروسلا سویس»[6] بودند. اگرچه حدود ۵ هزار بمب محتوی اسپورهای باسیلوس آنتراسیس در کمپ  دتریک تولید شدند اما فضای تولید به حد مطلوبی از ابزارهای ایمنی مهندسی برخوردار نبود و همین مانع تولید گسترده سلاح‌های بیولوژیکی در جنگ جهانی دوم در آمریکا گردید.

 

دوران جنگ سرد

در طی جنگ کره، اتحاد جماهیر شوروی سابق، چین و کره شمالی نیز ایالات متحده آمریکا را متهم به استفاده از جنگ‌افزارهای بیولوژیک بر ضد کره شمالی نمودند. در سال‌های بعد ایالات متحده آمریکا پذیرفت که این کشور توانایی تولید چنین تسلیحاتی را دارد اما در اختیار داشتن آن را انکار کرد.

با این وجود، ایالات متحده آمریکا به دلیل عدم تصویب پروتکل ۱۹۲۵ ژنو آشکارا در موضع ضعف قرار گرفت. عدم تصویب این پروتکل اولاً به دلیل اطلاع عموم از برنامه دولت آمریکا برای توسعه جنگ‌افزارهای بیولوژیک و در ثانی به خاطر وجود همکاری‌های مشکوک با دانشمندان ژاپن بود.

در حقیقت در جریان جنگ کره[7] بود که آمریکا برای تولید جنگ‌افزارهای بیولوژیک با ایجاد تأسیسات جدید در آرکانزاس[8] توسعه یافت. همچنین در سال ۱۹۵۳ این کشور یک برنامه دفاعی با موضوع «توسعه اقدامات متقابل» شامل تولید واکسن‌ها، آنتی‌سرم‌ها و عوامل درمانی به منظور محافظت سربازان از حملات بیولوژیکی احتمالی را آغاز کرد.

تا اواخر دهه شصت میلادی ارتش آمریکا یک زرادخانه بیولوژیکی را توسعه داده بود که شامل انواع بی‌شماری از میکروارگانیسم‌های بیماری‌زای خطرناک، توکسین‌ها و همچنین پاتوژن‌های قارچی می‌شد. این پاتوژن‌های قارچی می‌توانستند محصولات زراعی را هدف قرار دهند و موجب نقص در تولید غلات و قحطی شوند.

علاوه‌بر این کوشش‌ها در آمریکا، کشورهای بسیار دیگری اعم از کانادا، بریتانیا، فرانسه و جماهیر شوروی تحقیقات مرتبط با سلاح‌های بیولوژیک خود را ادامه دادند. برای مثال، در بریتانیا تحقیقات میکروبیولوژی برای کاربردهای تسلیحاتی در سال ۱۹۴۷ شکل گرفت.

در طول دوران جنگ سرد همچنین بعضی کشورها اتهامات فراوانی در این زمینه علیه یکدیگر می‌زدند. مطبوعات اروپای شرقی بیان کردند که بریتانیا در شورش عمان در سال ۱۹۷۵ از تسلیحات بیولوژیک استفاده کرده است. در جولای سال ۱۹۶۴ روزنامه پراودا، ادعا کرد که نظامیان آمریکا در کلمبیا و نیز سربازان کلمبیایی، از عوامل بیولوژیک بر ضد دهقانان کلمبیایی و بولیویایی استفاده کردند.

چینی‌ها نیز ایالات متحده را متهم کردند که یک اپیدمی وبا را در سال ۱۹۶۱ در هنگ‌کنگ شایع کرده است. در سال ۱۹۶۹ نیز مصر، آمریکا را برای ایجاد اپیدمی وبا در عراق متهم ساخت.

 

منبع:

مجید زارع بیدکی، مهدی بلالی مود، «بیوتروریسم و جنگ‌افزارهای بیولوژیک، از گذشته تا به امروز: یک مطالعه مروری کلاسیک»، مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، دوره 22، شماره 3، پاییز 1394.

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/7ZBqk


[1]. Francisco Pizarro

[2]. مشمشه بیماری باکتریایی واگیردار و خطرناکی است که بیشتر در تک‌سمی‌ها مشاهده می‌گردد. این بیماری بسیار کشنده در اسبها بیشتر دیده شده و از بیماری‌های مشترک انسان و دام است.

[3]. نوعی بیماری عفونی حاد کبد است که توسط ویروس هپاتیت آ (HAV) ایجاد می‌شود.

[4]. مالاریا (به انگلیسی: Malaria) مهم‌ترین بیماری انگلی و یکی از مسایل مهم بهداشتی تعدادی از کشورها بخصوص کشورهای منطقه گرمسیری و نیمه گرمسیری دنیا است. اهمیت این بیماری به خاطر شیوع زیاد و مرگ‌ومیر قابل توجه‌است.

[5]. باسیلوس آنتراسیس یک باکتری گرم مثبت و عامل بیماری سیاه زخم می‌باشد. لویی پاستور برای اولین بار این عامل را در گوسفندها مشاهده کرد و پس از چند سال توانست واکسن آن را تهیه کند. باسیلوس آنتراسیس هوازی-بی هوازی اختیاری است.

[6]. بروسلاها باکتری‌های گرم منفی، کوچک، هوازی و غیر متحرّکی هستند که فاقد پوشینه و هاگ، می‌باشند. این سرده باکتریها انگل داخل سلولی هستند. رشد آن‌ها کند است ولی در محیط کشت Brucella Broth در دمای ۳۷ درجه سانتیگراد و PH ۷٫۶ به نحو مطلوبی رشد می‌نمایند. گونه‌های بروسلا در محیط کشت جامد، معمولاً به صورت کلنی‌های صاف، شفاف، آبی متمایل به سفید تا کهربائی، رشد می‌کنند.

[7]. جنگ کره جنگی میان جمهوری کره (کره جنوبی) با پشتیبانی نیروهای سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده و جمهوری دمکراتیک خلق کره (کره شمالی) با پشتیبانی چین و کمک نظامی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با ورود نیروهای تحت فرمان حکومت کمونیستی کیم ایل سونگ به بخش جنوبی آغاز شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ با پیمان آتش‌بس به حالت ترک مخاصمه به پایان رسید.

[8]. ایالتی است که در منطقه جنوبی ایالات متحده آمریکا قرار دارد.

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.