پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

پرونده ویژه| ایدئولوژی ائتلاف سیاسی لیست مشترک عربی

می‌توان گفت تمام احزاب عربی که در صحنة سیاسی رژیم صهیونیستی فعال هستند، حاکمیت این رژیم بر کشور فلسطین را پذیرفته‌اند و به همین جهت از آن‌ها با عنوان احزاب عربی اسرائیلی یاد می‌شود. چهار حزبی که از سال 2015 تاکنون در قالب لیست مشترک عربی در انتخابات کنست شرکت می‌کنند قائل به ناسیونالیسم عربی بوده و رویکرد آنان بیش‌تر از اسلام‌گرایی به پان‌عربیسم معطوف است.

 

پرونده ویژه‌ی «آشنایی با احزاب اسرائیل»؛
شماره پنجم: ایدئولوژی ائتلاف سیاسی لیست مشترک عربی

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، در روزهای پایانی سال 1397 و مدتی قبل از برگزاری انتخابات زودهنگام رژیم صهیونیستی به دلیل خروج «آویگدور لیبرمن» از ائتلاف حاکم (دولت نتانیاهو)، گزارش‌های ویژه‌ای جهت آشنایی مخاطبان با تاریخچه و ایدئولوژی مهم‌ترین احزاب اسرائیلی تدوین شد. این گزارش‌ها به مرور بازنشر می‌شوند.

همانطور که در شماره دوم گفته شد، ائتلاف سیاسی لیست مشترک عربی، در حقیقت ائتلافی متشکل از چهار حزب عربی اسرائیلی است که در جریان برگزاری انتخابات ماه سپتامبر 2019 رژیم صهیونیستی توانست رده سومین حزب را از نظر به دست آوردن بیشترین آرا، کسب کند. در این قسمت، به ادامة معرفی این ائتلاف و ایدئولوژی آن پرداخته‌ایم.

 

ایدئولوژی حزب تعال 

این حزب که نخستین بار در دهه 90 میلادی به عرصه سیاست در اراضی اشغالی ورود پیدا کرد، تلاش داشته تا اعراب به عنوان اقلیت ملی در فلسطین اشغالی محسوب شوند و حقوق مدنی برابر با یهودیان داشته باشند. رهبران حزب جنبش عرب برای تغییر همچنین طرفدار تشکیل کشوری مستقل به نام فلسطین بوده و نیز از یافتن یک راه‌حل برای پناهندگان فلسطینی که آن‌را «راهکار عادلانه» می‌خوانند، حمایت می‌کنند.[1]

 

ایدئولوژی حزب اعراب متحد

اعراب متحد حزبی است که خواهان عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی به مرزهای 1967 است و نیز بر حق بازگشت آوارگان فلسطینی و فرزندان آنان به اراضی اشغالی تأکید دارد. سیاست دیگر این حزب تلاش برای افزایش بودجه‌ی اماکن مقدس مسلمانان، مسیحیان و دروزی‌ها است.[2]

 

لیست مشترک عربی؛ ائتلاف احزاب ناسیونالیست عرب

همانطور که از سیاست‌های کلی این چهار حزب مشخص است، ایدئولوژی ثابت میان آنان «ناسیونالیسم عربی» و «پان‌عربیسم»[3] است. این یعنی احزاب حاضر در ائتلاف لیست مشترک، ملی‌گرایی عربی را بر اسلام‌گرایی ترجیح می‌دهند و سیاست‌های خود را بر این اساس تنظیم می‌کنند.

 

 

پیام منتشر شده در وب‌سایت رسمی لیست مشترک عربی در آستانه انتخابات 2019 رژیم صهیونیستی دلیل دیگری بر اثبات ناسیونالیست‌بودن این احزاب است. در تارنمای ائتلاف نام‌برده آمده است: «این [انتخابات] فرصتی برای انتقام‌جویی سیاسی از تمام قوانین نژادپرستانه و خصمانه‌ای است که در سال‌های اخیر علیه «جامعه عربی» تصویب شده است.»[4]

نکته مهم در خصوص ائتلاف مذکور این است که تمام اعضای لیست مشترک عربی که در صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی حضور دارند، موجودیت و حاکمیت این رژیم بر فلسطین را پذیرفته‌اند و ضمن پذیرش اشغالگری رژیم اسرائیل در تلاش هستند تا از طریق روش‌های دموکراتیک و حضور در کنست، حقوق فلسطینی‌های ساکن در اراضی اشغالی و گاهاً فلسطینی‌های ساکن در غزه و کرانه باختری را افزایش دهند.

 

همکاری با جریان چپ‌گرای رژیم صهیونیستی

ائتلاف لیست مشترک عربی به طور کلی نزدیکی بیش‌تری به احزاب میانه‌رو و چپ‌گرای رژیم صهیونیستی دارد. در سال 2015 این ائتلاف به وجود آمد تا از به قدرت رسیدن نتانیاهو و احزاب راست‌گرا و تندروی رژیم اسرائیل جلوگیری کند. رهبران ائتلاف مذکور در تکاپو بودند تا با رقیب جریان راست، یعنی ائتلاف «اتحادیة صهیونیستی»[5] همکاری کنند تا احزاب تندرو موفق به تشکیل دولت نشوند؛[6] البته این اتفاق هرگز رخ نداد، اما مشخص شد احزاب حاضر در ائتلاف عربی حاضر هستند برای تحقق اهداف ناسیونالیستی خود با احزاب صهیونیستی همراه شوند.

پیش از برگزاری انتخابات ماه سپتامبر کنست نیز آیمِن عوده رهبر لیست مشترک عربی اعلام کرد احتمال حمایت این ائتلاف از حزب آبی و سفید وجود دارد، او البته این شرط را مطرح کرد که حمایت از حزب بنی گانتس، به رویکرد و سیاست این ژنرال صهیونیست و رهبران حزب آبی و سفید نسبت به فلسطینی‌ها بستگی دارد.[7]

 

جمع‌بندی

به طور کلی می‌توان گفت تمام احزاب عربی که در صحنة سیاسی رژیم صهیونیستی فعال هستند، حاکمیت این رژیم بر کشور فلسطین را پذیرفته‌اند و به همین جهت از آن‌ها با عنوان احزاب عربی اسرائیلی یاد می‌شود. چهار حزبی که از سال 2015 تاکنون در قالب لیست مشترک عربی در انتخابات کنست شرکت می‌کنند قائل به ناسیونالیسم عربی بوده و رویکرد آنان بیش‌تر از اسلام‌گرایی به پان‌عربیسم معطوف است.

اعضای این ائتلاف همگی سیاست‌های حمایتی خود از اعراب فلسطینی را در افق همکاری با یهودیان برای احقاق حقوق فلسطینی‌ها ترسیم کرده‌اند؛ این درحالی است که طی سالیان اخیر همواره احزاب راست‌گرا و تندرو قدرت را در رژیم اسرائیل در دست داشتند؛ البته که احزاب راست‌گرا و چپ‌گرای رژیم اسرائیل همگی قائل به تفکر صهیونیسم هستند و رویکرد آنان نسبت مسلمانان و اعراب با یکدیگر تفاوتی ندارد؛ و لذا تلاش‌های سیاسی احزاب عربی هنوز منجر به احقاق حقوق فلسطینی‌ها و حتی تحقق اهداف و سیاست‌های احزاب مذکور نشده است.

بنابراین باید گفت اعضای لیست مشترک عربی که راهکار احقاق حقوق فلسطینی‌ها را در حضور پیدا کردن در پارلمان رژیم صهیونیستی می‌بینند تنها به بالارفتن میزان مشارکت ساکنین اراضی اشغالی در انتخابات پارلمانی این رژیم کمک کرده‌اند و در حقیقت نتوانستند موفقیت خاصی به‌دست آوردند، چراکه احزاب عربی همواره در بین بیش‌تر از 100 یهودی و صهیونیست در کنست حاضر بوده‌اند و لذا عملاً موفق نشده‌اند در کنار دشمنان اعراب و مسلمانان فعالیت خاصی انجام دهند.

 

[3]. پان‌عربیسم غالباً مترادف با ملی‌گرایی عرب آمده است، ولی برخی به اختلافات جزئی میان این دو مفهوم اشاره کرده‌اند. از جمله، پان‌عربیسم را «خط اصلی فکری ملی‌گرایی عرب» یا «هدف اصلی ملی‌گرایی عرب» خوانده اند. برخی در تبیین هدف ملی‌گرایی عرب به دو محور «استقلال جهان عرب و اتحاد تمام بخش‌های آن در یک کشور» اشاره کرده‌اند که نزدیکی و جدایی‌ناپذیری این دو مفهوم را نشان می‌دهد.

[5]. Zionist Union

[7]. http://yun.ir/9rg475

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/M1e

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.