پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| ردپایی کهن در ترویج ربا

یهودیان با استفاده از ربا دادن در طول تاریخ به سرمایه‌خواران بزرگی تبدیل شده بودند که با ترویج این حرام، مردم را در بند خود می‌کردند تا به اینکه با ظهور اسلام و احکام صریح قرآن در ممنوعیت ربا، مانعی جدی در راه رباخواری یهود پدید آمد.

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، قوم یهود در طول تاریخ به مال‌دوستی، پول‌پرستی و گردآوری ثروت از راه‌های مشروع و نامشروع، شهرت داشته ‌است.

علت این زیاده‌خواهی را می‌توان در علاقه وافر این قوم به پول و ثروت دانست، در میان تمام ملل مختلف، یهودیان به عنوان افراد سودجو که علاقه ویژه‌ای به پول دارند، شناخته می‌شوند. برای مثال، در مجارستان که سکه طلای این کشور، نقشی از حضرت مریم(ع) را بر خود دارد، این گفته بر سر زبان‌ها است که «حتی یهودیان هم مریم مقدس(ع) ما را می‌پرستند».

در روسیه می‌گویند: «زرد، رنگ محبوب یهودیان است». در آلمان هم جمله مشابهی رواج دارد: «زرد، محبوب‌ترین رنگ در میان یهودیان است». این سودپرستی که یهودیان آن را مشروع می‌دانند، زیر بنای رفتار‌های تجاری و اقتصادی آن‌ها می‌باشد.[۱]

استاد عبدالله شهبازی در کتاب زرسالاران می‌نویسد: در «عهد عتیق» رباخواری به‌عنوان حرفه‌ کنعانی‌ها ذکر شده است. این روش انباشت و تکاثر ثروت میراثی کنعانی بود که یهودیان آن را جذب کردند. از آن پس قوم یهود به حاملان اصلی این شیوه مبادله پولی بدل گردید تا بدانجا که رباخواری به‌عنوان یک حرفه کاملاً یهودی شناخته می‌شد.[۲]

هنری فورد[۳] نویسنده و نظریه‌پرداز آمریکایی می‌گوید: فلسفه یهود نسبت به مال و ثروت، مبتنی بر «تصاحب اموال» است، نه براساس «تولید و ایجاد ثروت» و چنان‌که پیداست میان این دو، اختلافی آشکار وجود دارد. از این رو، باید گفت که یهودیان «ارباب ثروت‌اند» نه «اصحاب صنعت».[۴] به همین جهت، علمای اقتصاد، از ایشان با عنوان «امپراتوران ثروت» و «سلطان بانک‌ها» یاد می‌کنند.

در فاصله‌ قرون دوازده و پانزده میلادی، یهودیان تنها کسانی بودند که وام‌های با سود سنگین پرداخت می‌کردند، به گونه‌ای که در سده‌ سیزدهم، دو واژه‌ «رباخوار» و «یهودی» مترادف یکدیگر قرار گرفت.[۵]

 

اسلام سدی در برابر یهود

با ظهور اسلام و احکام صریح قرآن[۶]  در ممنوعیت ربا، مانعی جدی در راه رباخواری یهود پدید آمد. به همین جهت «جودائیکا»[۷]  قرآن را نخستین مأخذی می‌داند که اشتغال یهودیان به ربا را مطرح ساخته است.[۸] ربا در اسلام به مثابه جنگ با خدا و دارای مفهومی مشخص‌تر از ربا در یهودیت و مسیحیت است. لذا، گریز از این ممنوعیت به سادگی برای قوم یهود ممکن نبود.

علامه وحید بهبهانی در کتاب، «حاشیه بر مجمع الفوائد و البرهان مقدس اردبیلی» می‌نویسد: آیه ۳۹ سوره مبارکه روم[۹] به عنوان تحریم ربا در اسلام نازل شده است و سایر آیات ربا همه پس از آن، جهت تشدید و تاکید بر تحریم نازل شده‌اند.

قرآن کریم در آیات بسیاری از رباخواری نهی کرده است؛ در آیه۱۶۰ و ۱۶۱ سوره مبارکه نساء می‌فرماید:

«فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِینَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَیْهِمْ طَیِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ کَثِیرًا، وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَکْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْکافِرِینَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِیماً؛ پس به سزای ستمی که از یهودیان سر زد و به سبب آنکه [مردم را] بسیار از راه خدا بازداشتند، چیزهای پاکیزه‌اى را که بر آنان حلال شده بود حرام گردانیدیم؛ و به‌واسطه ربا گرفتن ایشان درحالی که از آن نهی شده بودند و به‌واسطه خوردن به ناحق اموال مردم، ما برای کافران عذابی دردناک آماده کرده‌ایم».

قرآن کریم گرفتن ربا را دلیلی بر نافرمانی قوم یهود بیان می‌کند. در صورت نبودن قرینه، الف و لام در کلمه «الربا» حمل بر الف و لام عهد می‌شود.[۱۰] بنابراین، مراد از «الربا» در این آیه، همان ربا معهود است که بر یهود تحریم شده بود و در جاهلیت، بین اعراب رواج داشت؛ در غیر این صورت نیاز به قرینه‌ای بود که مخاطبان آیه را با ربای رایج در بین یهود آشنا سازد.[۱۱]

علامه طباطبایی در تفسیر آیات ذکر شده بیان‌می‌کند: قوم یهود بهواسطه اعمال کفرآمیز مثل ربا خواری و مال مردم خوردن از ناحیه خدای متعال مستوجب دو کیفر شدند: یکی دنیایی و عمومی که عبارت بود از حرام‌شدن طیبات بر آنان و دوم کیفر اخروی و خاص افراد کافر یهود که عبارت است از عذاب دردناک، و این‌ها نتیجه این بود که آ‌ن‌ها اموال سایرین را برای خود مباح می‌دانستند و لذا از هیچ ظلمی مضایقه نمی‌کردند.[۱۲]

 

نویسنده: مجید رحیمی

 

پی‌نوشت:

[۱] سومبارت، ورنر، یهودیان و حیات اقتصادی مدرن، ساقی، ص۱۴۷

[۲] شهبازی، عبدالله، زرسالاران یهودی و پارسی استعمار بریتانیا و ایران، ج ۲،  تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، چاپ دوم (پابیز ۱۳۹۰)

[۳] Henry Ford

[۴] هنری فورد، الیهودی العالمی، ترجمه‌ی علی جوهری، ص ۴۹-۵۰٫

[۵]عبدالوهاب المسیری، الجماعات الوظیفیه الیهودیه، ص ۱۹۹٫

[۶] «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ‌ قرآن کریم»، سوره آل‌عمران، آیه ۱۳۰٫

[۷] Encyclopaedia Judaica

جودائیکا دانشنامه‌ای ۲۶ جلدی به زبان انگلیسی در مورد مردمان یهودی و باورهایشان است.

[۸] Judaica vol. 12, p. 247

[۹] «وَمَا ءَاتَیتُم مِن رِبا لِیَربُوا فِی اَموَالِ الناسِ فَلایَربُوا عِند اللهِ و مَا ءَاتَیتُم مِن زَکاةٍ تُریدُون وَجه اللهِ فَاُولئِک هُمُ المُضعِفُونَ»

[۱۰] http://khbn.ir/XMIhLb

[۱۱] ربا «پیشینه تاریخی ربا، ربا در قرآن و سنت، انواع ربا و فرار از ربا»، ص۸۶٫

[۱۲] طباطبایی، محمدحسین، المیزان، تفسیر آیه ۱۶۱ سوره مبارکه نساء

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/chENS

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی