پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| بخل و کینه‌توزی یهود علیه مسلمانان

طبق فرموده قرآن کریم یهودیان برای ترغیب عده‌ای از ثروتمندان انصار به این عمل غیر انسانی می‌گفتند: «ما از روی دل‌سوزی به شما اهل مدینه می‌گوییم که به فقرای مسلمین کمک نکنید، در غیر این صورت می‌ترسیم شما نیز فقیر و محتاج شوید».

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، یهود مدینه نه فقط مسلمانان را در بحرانی‌ترین وضع زندگی در صدر اسلام یاری نکردند و به بهانه‌های واهی تقاضاهای آن‌ها را رد کردند بلکه به نزد گروهی از انصارآمدند و گفتند: «اموال خود را برای محمد و اصحابش مصرف نکنید، زیرا فقیر خواهید شد».1 بنابراین خداوند متعال آیه شریفه «الَّذِینَ یَبْخَلُونَ وَیَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَیَکْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُهِینًا2؛ همان گروه که بخل می‌ورزند و مردم را به بخل وادار می‌کنند و آن‌چه را که خدا از فضل خود به آن‌ها بخشیده(از آیات و احکام آسمانی) کتمان می‌کنند. و ما برای کافران عذابی خوارکننده مهیّا داشته‌ایم»، را نازل فرمود. طبق فرموده قرآن کریم یهودیان برای ترغیب عده‌ای از ثروتمندان انصار به این عمل غیر انسانی می‌گفتند: «ما از روی دل‌سوزی به شما اهل مدینه می‌گوییم که به فقرای مسلمین کمک نکنید، در غیر این صورت می‌ترسیم شما نیز فقیر و محتاج شوید».3 مطابق صریح آیه قرآن کریم آنان نه تنها در انفاق مال بخل می‌ورزیدند(کارشکنی اقتصادی)، بلکه در ارائه تورات و بیان حقایق روشن آن نیز بخل می‌ورزیدند.4

 

 حوزه سیاسی

یهود از بدو تشکیل اسلام در مدینه مخفیانه و علنی به دشمنی با پیامبر(ص) پرداختند و به شیوه‌های مختلف جهت تضعیف حکومت نوپای اسلامی توطئه نمودند؛ مثلا به ظاهر با مسلمانان دوست می‌شدند تا به‌این طریق نقاط قوت و ضعف آن‌ها را بشناسند و در اختیار سران یهود قرار دهند. یهود با ایجاد تفرقه اوس و خزرج را استعمار می‌کردند که با آمدن دین اسلام طرح‌شان به هم ریخت، همین سبب بغض و کینه آن‌ها شد و درصدد برگرداندن دو دستگی و نفاق بین دو قبیله اوس و خزرج شدند، ولی این توطئه نیز با درایت رسول خدا(ص) و تبعیت مسلمین به جایی نرسید. یهود با مشاهده رشد سریع اسلام، ترس و وحشت‌شان زیاد شد و بر کارشکنی‌های خود افزودند. پیامبرخدا(ص) آنان را امر به معروف و نهی از منکر کرد، دل آن‌ها توصیه‌های پیامبر(ص) را جدی نگرفتند و به آزار و اذیت مسلمین پرداختند و چون امنیت مسلمانان در معرض خطر قرار گرفت پیامبر(ص) بعضی از قبایل را از مدینه اخراج و بعضی را تنبیه و سیاست کرد. یهود از دشمنان دیرینه و سر سخت اسلام است و به هیچ وجه نباید به آن‌ها اعتماد کرد. یهودیان مدینه بر قدرت نظامی خود می‌بالیدند، ولی غافل از امدادهای وحیانی و غیبی بودند. خیانت‌های یهود به جایی رسید که طرح ترور پیامبر(ص) را پی‌ریزی کردند، غافل از اینکه وی از پشتوانه وحی برخوردار است و هر چه مکر و حیله کنند نمی‌توانند بر خداوند متعال چیره شوند. با اخراج قبائل بنی قینقاع و بنی نضیر از مدینه، بغض و کینه آن‌ها از اسلام شدت یافت و در صدد براندازی اسلام با برنامه‌ریزی دقیق و حساب شده بر آمدند، قبایل مختلف مشرک و بت‌پرست و یهود را علیه پیامبر(ص) تحریک کردند و جنگ احزاب را به راه انداختند.

 

حوزه فرهنگی

از کارشکنی‌های آشکار یهود در این زمینه شبهه‌پراکنی در مسائل اعتقادی بود که اساس و پایه‌های دین اسلام را زیر سؤال می‌بردند و می‌خواستند به‌این وسیله افراد تازه‌مسلمان و ضعیف‌الایمان را از اعتقاد به اسلام و اصول اساسی آن باز گردانند تا آنان را در غفلت نگه دارند و به استثمار خود ادامه دهند. یهود مدینه جهت نیل به اهداف خود شبهات مختلفی ایجاد کردند، از جمله نسبت فقر به خداوند متعال است. وقتی مسلمانان از لحاظ مالی در تنگنا قرار گرفتند و از یهود وام خواستند یهود نه فقط دست مسلمانان را نگرفتند بلکه به طعنه نیاز و خدای متعال را فقیر و نیازمند معرفی کردند. آنان با وجود پی‌بردن به مطالب ژرف و عمیق قرآن و ناتوانی از آوردن مثل آن اقرار به ناتوانی بشر در آوردن آیاتی چون آیه‌های قرآن برای این‌که مقام و منصب‌شان معرض خطر نباشد آن را به عنوان کتاب آسمانی مستقل قبول نمی‌کردند، بلکه تحریف شده تورات می‌دانستند.

یهود جهت حفظ منافع خویش حاضر بودند حتی از اصول مسلم دین عقب‌نشینی کنند، برای مثال بت‌پرستی مشرکان را بر یکتاپرستی پیامبر(ص) ترجیح دادند و همین مسئله بت‌پرستان را به مقابله با رسول خدا(ص) بیشتر برانگیخت. از ناجوانمردی‌های یهود در عرصه فرهنگی، این بود که صبح به دین اسلام روی می‌آوردند و موقع عصر از اسلام بر می‌گشتند تا به‌این طریق در میان مسلمین ایجاد شبهه کنند که چرا آن‌ها از اسلام برگشتند، در حالی که بیش از دیگران از پیامبر(ص) و دین او آگاهی داشتند. یهود جهت مقابله با اسلام به تهاجم‌های فرهنگی متفاوتی اقدام کردند، حتی به خیال این که رسول خدا(ص) نیز بشری مثل آن‌هاست و با وعده‌های مختلف به کژراهه می‌افتد به سراغ وی رفتند، ولی پیامبر(ص) از حکم الهی عدول نکرد و همه رشته‌های آن‌ها را پنبه کرد.

هم‌چنین یهود مدینه تلاش کردند مسلمین را از مسیر حق دور سازند که اگر در این زمینه موفق می‌شدند ضربه سنگینی بر پیکره اسلام وارد می‌آمد، اما خداوند متعال با آگاه کردن پیامبر خویش توطئه آن‌ها را نقش بر آب کرد. از دیگر اقدامات یهود که بسیار کار ساز بود و دشمنان اسلام در اعصار مختلف از آن بهره گرفته‌اند تخریب شخصیت افراد با نفوذ و مشهور بود، تا آن‌جا که می‌توانستند شخصیت پیامبر (ص) و یاران با وفایش را مورد حمله قرار می‌دادند. علمای یهود با این که به حقایق و نشانه‌های پیامبر(ص) آگاه بودند جهت جلوگیری از ترویج اسلام خود و عموم یهود را از بازگویی این حقایق ملزم ساختند.

دیگر آن که در بخش‌هایی از تورات که در ظاهر به نفع آنان نبود دست بردند. از جمله به تغییر اوصاف پیامبر(ص) جهت بازداشتن یهودیان و افراد دیگر از گرایش به اسلام. یهود افرادی را که به اسلام گراییده بودند تحت فشار روحی قرار می‌دادند و ملامت و سرزنش می‌کردند تا از اسلام برگردند، در غیر این صورت به آن‌ها تهمت‌های ناروا می‌زدند اگر چه قبلا از علمای مورد قبول و محترم آن‌ها هم محسوب می‌شدند، برای نمونه می‌توان به اسلام آوردن عبدالله بن سلام و مخیریق اشاره کرد. یهودیان جهت سرباز زدن از قبول اسلام بهانه‌های مختلف می‌آوردند، برای مثال یک بار خواستند قرآن یک جا نازل شود و بار دیگر قربانی طلب کردند که آتش آن را بخورد؛ قرآن کریم ضمن اشاره به این بهانه‌ها با بیانی شیوا پاسخ آن‌ها را می‌دهد.

 

حوزه اعتقادی

یهود مدینه در حوزه اعتقادی نیز به کارشکنی دست زدند و به سبب عناد و لجاجت با پیامبر(ص) حتى اصل دین خود را نیز از یاد بردند، چون پیامبر(ص) به یگانه‌پرستی فرا خواند رو به شرک آوردند و از اصل دین یهود نیز فاصله گرفتند. با آن که بعضی از علائم و نشانه‌های پیامبران بعد از حضرت موسی(ع) در تورات وارد شده بود برای حفظ منافع خود همه آن موارد را انکار کردند و از پذیرش نبوت پیامبران بعد از حضرت موسی(ع) سر برتافتند. بیشتر یهود قیامت را نیز انکار می‌کنند و برای مقابله با پیامبر(ص) و رسیدن به منافع دنیوی معاد را نمی‌پذیرند و همه‌چیز را در امور دنیوی منحصر می‌کنند؛ بنابراین مسئله پاداش و کیفر در کتب عهد قدیم ذکر نشده و اعتقاد به آن نزد یهودیان بسیار ضعیف است.

 

حوزه اقتصادی

یهود از جمله افرادی‌اند که همه‌چیز را فدای مادیات می‌کنند، حتی ارزش‌های والای انسانی را جهت نیل به اهداف خود حاضرند دیگران را در شدیدترین بحران‌ها قرار دهند. از کارشکنی‌های آشکار یهود در عصر پیامبر(ص) این بود که از پرداختن دیون خود و اماناتی که مسلمین به آن‌ها سپرده بودند امتناع می‌کردند و جهت تبرئة خود می‌گفتند ارجاع این اموال تا زمانی الزام‌آور بود که شما مسلمان نشده بودید. یهود نه تنها مسلمین را در سخت‌ترین مراحل فقر اقتصادی یاری نکردند بلکه به سراغ انصار رفتند و با نیرنگ‌های مختلف خواستند آنان را از کمک به دیگران وا دارند و به آن‌ها گفتند اگر اموال خود را مصرف کنید فقیر خواهید شد. قرآن کریم در طی آیه‌ای به اهداف شوم آنان اشاره می‌کند و کارشکنی اقتصادی و فرهنگی‌شان را یادآور می‌شود، یعنی بخل در انفاق مال و بیان حقایق تورات.

 

منبع: علی جدید بناب، تحلیلی بر عملکرد یهود در عصر نبوی

 

 

پی‌نوشت:

[۱] حسین بن علی بن محمد بن احمد الخزاعی النیشابوری، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن (مشهور به تفسیر شیخ ابو الفتوح رازی)، ج ۵، ص ۳۶۰/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج ۲، ص ۲۰۸.

[۲] سوره نساء، آیه ۳۷.

[۳] . محمد نجفی، ج ۳، پیشین، ص ۲۳۱.

[۴] جعفر سبحانی، منشور جاوید، ج ۶، ص ۳۰۱.

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/qR9wcj

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.