پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| دنیا طلبی و مال دوستی قوم یهود

طبرسی آورده است یهود به علمای خود اموال زیادی می‌دادند تا مطالب تورات را که به ضرر مادی یهود بود تحریف کنند. در حقیقت علمای یهود این مطالب تحریف شده تورات را در مقابل اموال دنیوی می‌فروختند.

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، علاقه شدید به دنیا، منشأ بسیاری از لغزش‌ها و انحرافات است1 زیرا همین دلبستگی زیاد، سبب غفلت انسان از هدف اصلی خود می‌شود، در اثر همین غفلت، جاذبه‌های دنیا او را می‌فریبد و برای رسیدن مطلوب‌های دنیوی‌اش به هر کاری هر چند خلاف دست می‌زند.

بسیاری از یهودیان نیز این چنین بوده‌اند؛ یعنی مبدأ بسیاری از لغزش‌های آن‌ها حب دنیا و دل‌بستن به تجملات دنیوی بوده است، این دل‌بستگی به اندازه‌ای بوده که جهت رسیدن به آن، اقدام به هر عمل نادرست و جنایات وحشتناکی کرده‌اند. شگفتا که آدمی چقدر باید پست و دون همت باشد که برای دستیابی به زیور آلات مادی به هم‌نوعان خود خیانت کند و آن‌ها را در بدترین شرایط زیستی قرار دهد تا خود به آسایش دست‌یابد، هر چند دیگران در معرض هلاکت و نیستی باشند.2 در حقیقت همین اعمال غیر انسانی و ناپسند است که انسان را در ردیف چهارپایان، بلکه بدتر از آنان قرار می‌دهد، به تعبیر قرآن: «أُولَئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ3؛ آن‌ها مانند چهارپایانند بلکه بسی گمراه‌ترند، آن‌ها همان مردمی هستند که غافل‌اند.» مفسران و مورخان بر این عقیده‌اند که یهود از اولین کسانی بودند که برای پیروی از پیامبر موعود از سرزمین‌های خود کوچیدند و با تحمل مشکلات فراوان و آوارگی‌های زیاد درسرزمین مدینه مسکن گزیدند تا به مطلوب خود نایل شوند، ولی بنابر دلایلی، از جمله دنیاپرستی در صف منکران و کافران قرار گرفتند.4 آنان با وجود این‌که پیامبراکرم(ص) را هم‌چون فرزندان خود یا بهتر از آن‌ها می‌شناختند اما به دلیل این‌که منافع اقتصادی خود را در معرض خطر می‌دیدند، وی را انکار کردند.

آری، یهود معامله زیان آوری را انجام دادند، زیرا که ابتدا از منادیان اسلام بودند و تمامی مشکلات را جهت نیل به مقصود تحمل کردند اما سرانجام به خاطر این که منافع شخصی شان در معرض خطر قرار می‌گرفت، به پیامبر(ص) کافر شدند. چه معامله‌ای زبان بارتر از این‌که انسان تمام قوای خود را برای رسیدن به هدف خود صرف کند، ولی در نهایت در جهت ضد آن قرار گیرد و خشم و غضب الهی را برای خود فراهم سازد.”5 این است نتیجه این که انسان از ارزش گوهر گران‌بهای وجود خویش غافل باشد و نفهمد که معاوضه این وجود ارزشمند در مقابل تمام دنیا نیز سزاوار نیست و موجب خسران است، چنان که مولا امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید:«أَلَا حُرٌّ یَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا؟ إِنَّهُ لَیْسَ لِأَنْفُسِکُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ، فَلَا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا6، آیا آزاد مردی نیست که این ته مانده طعام در دهان (دنیای پست) را برای اهلش (کفار و منافقین) رها کند؟ برای نفس‌های شما بهایی جز بهشت نمی‌باشد پس آن‌ها را جز به آن نفروشید.»

عده‌ای خود را به لذت زودگذر دنیا می‌فروشند و وقت و جان و مال خود را در راه لذت می‌دهند گو این‌که لذت واقعی یافت نمی‌شود و در زندگی هدفی جز این نیست، اما دانایان، چشم از همه این لذت‌های فریبنده و زودگذر می‌پوشند و به نتیجه کار خود توجه می‌کنند. 7یهود، هدف اساسی خود را در این جهان، علاقه وافر به دنیا و دست‌یابی به زینت‌های دنیوی انتخاب کرده است و چون مطلوب نهایی او همان دنیاست رسیدن به آن تمام ارزش‌‍های والای انسانی را زیر پا می‌گذارد و عامل تفرقه و نفاق در میان سایر انسان‌ها می‌شود تا بدین طریق آن‌ها به خود مشغول شوند و به جان هم بیفتند و یهود به چپاولگری خود ادامه دهد.

از همین رو، خداوند متعال نیز در قرآن کریم، آنان را به خاطر توجه به دنیا مورد نکوهش قرار داده و می‌فرماید: «أُولَٰئِکَ الَّذِینَ اشْتَرَوُا الْحَیَاةَ الدُّنْیَا بِالْآخِرَةِ ۖ فَلَا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ یُنْصَرُونَ، اینان کسانی‌اند که زندگی[زودگذر] دنیا را به جای آخرت خریدند؛ پس نه عذاب از آنان سبک شود و نه یاری شوند. پس وقتی منشأ مفاسد و خراب کاری‌ها را از صدر تا کنون بررسی می‌کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که عامل اصلی آن یهود بوده و یا به نحوی در آن سهم داشته است. چنان‌‎که یکی از دانشمندان روسی می‌نویسد: «جهان در خطر غم‌انگیز جنگی است که اولاد اسرائیل برای از بین بردن افراد بشر طرح نموده‌اند.»8

سیاست یهودیان از ابتدا چنین بوده که هر چیزی که مانع از دسترسی به امور دنیوی شود باید از مسیر راه خود برچیند، به هر نحوی که باشد، هر چند از راه توسل به وحشیانه‌ترین و غیر انسانی‌ترین ابزارها جهت سوق دادن انسان‌ها به سوی فساد و فحشا یا ایجاد تفرقه و نفاق بین آن‌ها و یا در صورت لزوم کشتار جمعی آن‌ها بوده باشد. از این‌رو می‌توان گفت ریشه اغلب یا همه خرابی‌ها در روی زمین یهود است.

حتى علمای یهود برای تغییر و تحریف تورات داوطلب می‌شدند، و برای این کار از حکام و سلاطین یهود رشوه می‌گرفتند و برای خوش آیند آنان و نیز تأمین دنیای خود، دین یهود را از مسیر اصلی خویش منحرف می‌کردند و صفات رسول خدا را تغییر می‌دادند.9 چنان‌که خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ أُوتُوا نَصِیبًا مِنَ الْکِتَابِ یَشْتَرُونَ الضَّلَالَةَ وَیُرِیدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبِیلَ، آیا ندیدی و ننگریستی به (حال) آنان که اندک بهره‌ای از علم کتاب یافتند که خریدار ضلالت هستند و همی خواهند که شما (اهل ایمان) نیز گمراه شوید؟!»» طبرسی آورده است یهود به علمای خود اموال زیادی می‌دادند تا مطالب تورات را که به ضرر مادی یهود بود تحریف کنند. در حقیقت علمای یهود این مطالب تحریف شده تورات را در مقابل اموال دنیوی می‌فروختند.10  یهود زمانی که پیامبر را مانعی برای رسیدن به اهداف نامشروع اقتصادی خود دیدند و به ترفندهای مختلف نتوانستند مانع نفوذ و گسترش اسلام شوند، در فرصت مقتضی برنامه ترور پیامبر او را نیز طرح کردند اما پیامبر با کمک وحی از توطئه آنان مطلع شد و محل اجرای ترور را ترک نموده، به مدینه برگشت؛ آنان به سبب این عمل ناپسندشان تنبیه و از موطن خویش تبعید شدند.11

 
توطئه صهیونیسم جهانی

این دنیا دوستی و مال‌پرستی یهود، هم‌اکنون نیز ادامه دارد، به طوری که امروزه شاهدیم آنان، برای رسیدن به مقاصد دنیوی دست به هرگونه اعمال غیر‌انسانی و با شروع می‌زنند، گرچه برخلاف دین خودشان هم بوده باشد. اگر آن روز اقدام به جوسازی و آلوده کردن محیط و در نهایت کشتار مردم بی‌گناه می‌کردند امروز هم دولت‌های استعمارگر -که یهودیان در آن نفوذ دارند- به مواد مهم شیمیایی و معدنی را به غارت می‌برند و در مقابل مواد مخدر و اسلحه‌های پوسیده‌ای که سالها در انبارها بیمصرف مانده به آنان می‌فروشند تا از یک طرف اعصابشان آلوده و تخدیر شود و از طرف دیگر، اسلحه‌های فرسوده، علیه فریادگران عدالت و آزادی به کار برده شود. در هر صورت همه این خیانت‌ها، فقط جهت تقویت بنیه اقتصادی صورت می‌گیرد و برای این کار با استفاده از مطبوعات، رادیو و تلویزیون و دیگر نهادهای فرهنگی نهایت تلاش خود را می‌کنند تا دنیا را زیر بمباران تبلیغاتی قرار دهند و به اهداف شوم خود نائل شوند.12

اگر آن روز یهود جهت دست‌یابی به ثروت، بین اوس و خزرج تفرقه اجاد می‌کرد تا با حمایت از طرف غالب، اموال طرف مغلوب را چپاول کند، امروز به شیوه جدید تری وارد میدان می‌شود و برای به دست آوردن ذخایر ملت‌ها به هرگونه حیله و تزویری دست می‌زند و به هر جنایتی تن می‌دهد، زیرا در نظر یهود حق با زور است و آزادی توهمی بیش نیست و تنها زور است که می‌تواند در سیاست موفق شود.13

یهود در «پروتکل» و یادداشت‌های کمیته خود چنین اعتراف می‌کند: «ما با جنگ‌های داخلی که تبدیل به جنگ‌های اجتماعی می‌شود ملت‌ها را ضعیف می‌کنیم و هرکشوری را که بخواهد با ما به مخالفت برخیزد بین او و کشور همسایه‌اش جنگ ایجاد می‌کنیم همه مجبور شوند در برابر سلاح مالی ما که در دست خود ماست تسلیم شوند که افزایش تسلیحات و جنگ به سود ماست، زیرا از یک طرف در میان ملت‌ها حس احترام نسبت به خود ایجاد می‌کنیم و آن‌ها می دانند که ما عامل نظم و بی نظمی هستیم و از طرف دیگر قراردادهای اقتصادی و تعهدات مالی را بر آنها تحمیل می‌نماییم.»14 بنابراین اگر جهان بشریت غرق در فساد و بی بندوباری و ظلم و ستم است و روز به روز از ارزش‌های والای انسانی فاصله می‌گیرد و جوان به جای این‌که در شکوفایی و بالندگی استعداد خویش قدمی بردارد، در منجلاب فساد و فحشا و اعتیاد به مواد مخدر و هزاران دام دیگر فرو رفته است اغلب یا همه آن‌ها توطئه‌هایی است که از جانب یهود طراحی شده است تا به ثروت هنگفتی برسند. یهودیان به خاطر اشتیاق زیاد به مال، گویا خود را بنده مال قرار داده‌اند، بنابراین برای جمع‌آوری آن حریص‌اند و از این که نعمت‌های الهی به دست سایر انسان‌ها برسد، بخل می‌ورزند و سعی می‌کنند از چنگ آن‌ها در آورند. قرآن کریم در مواردی به نمونه‌هایی از حرص شدید یهود بر ثروت و مال‌پرستی و بخیل بودنشان اشاره کرده، می‌فرماید: «أَمْ لَهُمْ نَصِیبٌ مِنَ الْمُلْکِ فَإِذًا لَا یُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِیرًا، آیا آنان را بهره‌ای از حکومت است [که بخواهند چیزی به مردم دهند و کارساز دنیا و آخرتشان باشند، اگر هم بهره‌ای باشد] در این صورت به اندازه گودی پشت هسته خرما به مردم نمی‌پردازند.

قرآن مجید می‌فرماید که اگر یهود نصیبی از حکم‌رانی و فرمان‌روایی داشته باشند و مسئولیت توزیع مال و تقسیم روزی با آن‌ها باشد، در این صورت بخل خواهند ورزید و چیزی به مردم نخواهند داد. اما تعجب این‌جاست که آن‌ها با وجود این همه بخل، خداوند متعال را که کریم علی الاطلاق است، متهم به بخل می‌کنند15! خداوند متعال هم در رد ادعای آنان چنین می‌فرماید: « وَلَا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ یَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَیْرًا لَهُمْ ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ ۖ سَیُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِیرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ* لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِینَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِیرٌ وَنَحْنُ أَغْنِیَاءُ ۘ سَنَکْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِیَاءَ بِغَیْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِیقِ16؛ آنان که بخل نموده و از مالی که خدا از فضل خویش به آن‌ها داده حقوق فقیران را ادا نمی‌کنند گمان نکنند این بخل به نفع آن‌ها خواهد بود بلکه به ضرر آن‌هاست، چه آن‌که مالی که در آن بخل ورزند در قیامت زنجیر گردن آن‌ها شود، و تنها خدا وارث آسمان‌ها و زمین است و خدا به کردار شما آگاه است* هر آینه خدا شنید سخن (جاهلانه) آن کسان را که گفتند: خدا فقیر است و ما دارا. البته ما گفتارشان را ثبت خواهیم کرد با این گناه بزرگشان که انبیاء را به ناحق کشتند، و گوییم: بچشید عذاب آتش سوزان را.» یهود در اثر همین مال‌پرستی و دنیا دوستی، اقدام به خیانت‌ها و ترفندهای مختلف می‌کردند، هر چند منجر به آزار و اذیت انسان‌ها و به خطر افتادن جان و مال آن‌ها می‌شد. این خصلت ناشایست گویا در یهود ریشه دوانده تا جایی که یهودیان عصر کنونی نیز دست به این ناجوانمردی‌ها می‌زنند. چنان که «آدولف هیتلر» می‌نویسد: «در اثر تحقیقات خود نام بسیاری از یهودیان را در رأس کارخانجات و تهیه کنندگان مواد کثیف و آلوده به دست آوردم. غالب قرص‌های مسکّن و داروهای تقلبی و حتی مواد غذایی مسموم به دست آن‌ها تهیه می‌شد. نتیجه این تحقیقات بیش از حد انتظار ناراحت کننده بود. بعدها بیشتر متوجه شدم کالاهایی که از کارخانه‌های وابسته به یهودیان خارج می‌شود، همه کثیف و آلوده و یا لااقل تقلبی و زیان‌آور بود. به طور مسلم، ۵/۹%کثافات ادبی که باعث فساد اخلاقی جوانان بود و فراورده‌های هنری و نمایش‌های غیر اخلاقی، به دست کسانی اداره می‌شد که لااقل ۱۰۰/۱جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند و کسی نمی‌تواند این حقیقت را انکار کند. هر روز برای من مسئله‌ای تازه کشف می‌شد، طرز نگارش آنان به طوری نامانوس و غیر قابل تحمل بود که برای دانستن مسائل بسیار ساده و پیش پا افتاده ناچار بودم چندین بار آن را بخوانم تا مقصود اصلی را کشف کنم، در حالی که مسائلی که عنوان می‌شد بیشترش دروغ بودند… انتقادهای نمایشی و تمجیدات دامنه دار مطبوعات غالباً به نفع یهودیان و گردانندگان دستگاه بود».17 «اعمال یهودیان به طور آشکار نشان می‌داد که غیر از خراب‌کاری نظری ندارند. مانند این بود که از طرف یک دسته و جمعیت مخفی مامور شده‌اند در تمام شئون اجتماعی و سیاسی خراب‌کاری کنند.»18 یهودیان به خاطر شدت علاقه‌ای که نسبت به دنیا داشتند، هرگز حاضر نبودند به هیچ وجه دنیا و متعلقات آن را از دست بدهند، بنابراین بیش از سایر ملت‌ها به دنیا و کالای بی‌ارزش آن حرص و طمع می‌ورزند و سعی می‌کنند آن را با چنگ و دندان حفظ کنند، بنابراین خداوند متعال در قرآن مجید به شیوه های بسیار دلنشین و زیبا به آن اشاره نموده؛ می‌فرماید: «وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَىٰ حَیَاةٍ وَمِنَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا ۚ یَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ یُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَنْ یُعَمَّرَ ۗ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا یَعْمَلُونَ19؛ و بر تو (و بر همه) پیداست که یهود به حیات مادی حریص‌تر از همه خلق‌اند، حتی از مشرکان، و از این رو هر یهودی آرزوی هزار سال عمر می‌کند، ولی عمر هزار سال هم او را از عذاب خدا نرهاند، و خدا به کردار ناپسند آنان بیناست.» خدای منان در این آیه می‌فرماید: یهود حتی از مشرکان هم بر دنیا حریص‌ترند، یهودیان در اندوختن و مال و ثروت، قبضه کردن دنیا، انحصارطلبی حرص شدیدی دارند، بنابراین در جمع‌آوری و ذخیره ثروت باکی ندارند که از چه راهی باشد، بلکه مهم برای آن‌ها تحصیل مال است و آنان علاقه‌شان نسبت به دنیا به قدری شدید است که هرکدام دوست دارند که بیش از هزار سال عمر کنند و این آرزوی عمر طولانی یا برای جمع کردن مال فراوان یا ترس از مجازات آخرت است.20 بالاخره در آخر آیه نیز می‌فرماید که اگر آن‌ها گمان می‌کنند که خداوند ازاعمالشان آگاه نیست، سخت در اشتباه‌اند و خداوند نسبت به اعمال آن‌ها بصیر و داناست.

 

منبع: علی جدید بناب، تحلیلی بر عملکرد یهود در عصر نبوی

 

 

پی‌نوشت:

[۱] کلینی، اصول کافی، ج ۲، ص ۳۱۵: عن ابی عبدالله علیه السلام قال: «راش کُلُّ خَطیئَةٍ حُبُّ الدُنیا»؛ امام صادق علیه السلام فرمود: «رأس هر خطایی دوستی دنیا است). البته منظور از حب دنیا در این جا حب شدید و در حد وابستگی به دنیا است که دنیاطلبی یهود نیز از این نوع<