پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| نقد صهیونیسم از دیدگاه جامعه‌شناسان منتقد اسرائیل

ماجرای فتح سرزمین کنعان و کشتار ساکنان آن به دستور خداوند، داستان بی‌اساسی بیش نیست. بن موریس، مورخ پسا صهیونیسم می‌گوید: من جزء آن دسته از اسرائیلی‌ها هستم که از مطالبات خود بر اساس تاریخ خیالی دست برداشته‌ام. اگر ما بخواهیم برای ساختن جهانی جدید مرزها و یا حقوق دو هزار سال پیش را معیار قرار دهیم تیمارستانی به ابعاد کره زمین به وجود خواهد آمد. اگر ما تاریخی ساختگی را همچنان به کودکان اسرائیلی یاد دهیم، هیچگاه به مصالحه‌ای پایدار دست نخواهیم یافت.

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، واژه پست‌صهونیسم[1] (فراصهیونیسم، مابعدصهیونیسم) یک اصطلاح سیاسی است که برای اولین بار «یوری رام»[2] جامعه‌شناس اسرائیلی به گروهی از نخبگان اسرائیل اطلاق کرد.

واژه پست صهونیسم دو گروه را در بر می‌گیرد:
1- مورخین جدید
2-جامعه‌شناسان منتقد

تعبیر پست صهیونیسم بر تمامی کسانی اطلاق می‌شود که در کارهای علمی و تحقیقاتی خود اعمال و اقدامات اسرائیل را از آغاز تاکنون مجدداً مورد بررسی قرار داده و از آن انتقاد می‌کنند. جنبش پست صهیونیسم از سال ۱۹۷۸ یعنی پس از آنکه اسناد جنگ ۱۹۴۸ بعد از یک دوره سی ساله از آرشیوهای محرمانه بیرون آمد از محافل آکادمیک و دانشگاهی آغاز شد و سپس برخی دیگر از عرصه‌ها را در برگرفت و هم اکنون در صحنه عمل سیاسی در اسرائیل نمایان شده است.

 
تاریخ‌نگاران جدید

تاریخ‌نگاران جدید کسانی هستند که از سال ۱۹۷۸ به این سو از دانشگاه‌های اسرائیل فعالیت علمی خود را بر اساس بررسی اسناد آرشیوهای اسرائیل، انگلیس و آمریکا شروع کرده‌اند.

تام سگو، بن موریس [3]، ایلان پاپه[4]، آوی شالیم، شلومو سند و مورخینی هستند که شکل‌گیری دولت اسرائیل را زیر سؤال برده‌اند.

یکی از تئوری‌های بنیادین صهیونیست‌های سیاسی این بود که «یهودیان ملتی بدون سرزمین هستند و فلسطین نیز سرزمینی بدون ملت است.» بر اساس تفسیری که تا دهه ۱۹۷۰ گفتمان حاکم در اسرائیل بود، جنگ ۱۹۴۸ یک پروسه تئولوژیکی و بازگشت رنسانس مردم یهود بود.

 

 

بازسازی تاریخ

وظیفه تاریخ‌نگاران محدود بود به بازسازی این موضوع و این که این نهضت از سال ۱۸۸۰ شروع و جنگ ۱۹۴۸ «جنگ آزادی و رهایی» علیه انگلیس بود. تاریخ‌نگاران اسرائیلی هنگام بررسی تاریخ این حوادث حتی نسبت به جنگ سال ۱۹۴۸ اسمی از اعراب نمی‌بردند و عبارت استقلال از انگلیس (Azmut) و رهایی دیاسپورا از یوغ (Shihru) می‌آوردند.

 
اعراب در تاریخ سرزمین‌ اعراب جایگاهی ندارند

اعراب در این تاریخ‌نگاری جایگاهی ندارند. تاریخ‌نگاران گفتمان صهیونیستی از نوشتن اینکه جنگ ۱۹۴۸ یک تراژدی انسانی است، خودداری می‌کنند. در تاریخ نگاری سنتی اسرائیل، اعراب در ۱۹۴۸ کاملاً غایب هستند، سرزمینی که اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به آن دست یافتند را بخشی از امپراتوری عثمانی معرفی می‌کنند که بدون سکنه بوده است.

 

تحریف بزرگ

به‌طورکلی در مباحث تاریخ نگاری ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷ اصلاً بحثی از فلسطینی‌ها نیست و از آن‌ها صرفاً با نام آواره یاد می‌شود و از سال ۱۹۶۷ به بعد آن‌ها را چهره‌های تروریستی معرفی می‌کنند که درصدد نابودی قوم یهودی هستند. نتیجه مطالعات آکادمیک بر روی اسناد آرشیوها توسط مورخین جدید اسرائیلی برعکس آن چیزی که در تاریخ‌نگاری سنتی بود نشان داد و از آن لحظه به بعد فلسطین به یکی از عناصر این تاریخ تبدیل شده و اثبات گردید که تئوری یک سرزمین بدون ملت واهی است.

از طرف دیگر در تاریخ‌نگاری سنتی صهیونیست‌ها گفته می‌شد که موقعیت یهودیان در سال ۱۹۴۸ نسبت به فلسطینی‌ها مانند یهودیان تحت کنترل نازی‌ها در جنگ جهانی دوم بود که در آستانه نابودی کامل قرار داشتند. در تاریخ‌نگاری جدید، مورخین پست صهیونیست اثبات کردند که فلسطینی‌ها در آن موقع آنچنان قدرتی نداشتند که در ۱۴ مه ۱۹۴۸ یهودیان را نابود کنند و در واقع برخلاف قیاس مذکور، یهودیان گروه‌های منسجمی بودند که از جهان خارج بطور منظم حمایت می‌شدند.

این اعراب بودند که به‌صورت پراکنده و ضعیف قرار داشتند و روابط یهودیان و اعراب ساکن فلسطین قبل از ۱۹۴۸ برخلاف نظر صهیونیست‌ها بسیار خوب بود و گرنه میان دشمن معامله‌ای انجام نمی‌شود. (منظور فروش زمین توسط اعراب به یهودیان است).

تاریخ‌نگاران صهیونیست می‌گفتند که معدود فلسطینی‌های موجود بطور دلخواهانه و به درخواست سران عرب آنجا را ترک کرده‌اند. پاپ مورخ پست صهیونیست در انتقاد از صهیونیست‌ها می‌گوید: «اگر فلسطینی‌ها خود از سرزمین‌هایشان داوطلبانه بیرون رفتند، پس قهرمانان یهودی چه کسانی بودند و با چه کسانی می‌جنگیده‌اند؟»

تام سگو، یکی از پیشگامان تاریخ‌نگاری پست صهیونیستی، نخستین کسی بود که جامعه و تاریخ کنونی اسرائیل را با مطالعه خویش زیر سؤال برد. وی در کتاب «نخستین اسرائیلی‌ها» که در سال ۱۹۸۴ منتشر شده است، هژمونی از تاریخ و جامعه اسرائیل را پیرامون موضوعات تاریخی تشکیل‌دهنده اسرائیل مورد چالش قرار داد.

سگو می‌گوید تاکنون فقط بخشی از آرشیوها رو شده است و اسرار بسیار مهمی هستند که هنوز کشف نشده‌اند. از یادداشت‌های روزانه بن‌گوریون فصل‌هایی که به تحقیقات هسته‌ای اختصاص یافته است، هنوز دور از دسترس است. در فهرستی از معادنی که در آن هنگام امید به یافتن آن‌ها در صحرای نقب می‌رفته و بدست بن گوریون تنظیم شده است یک کلمه حذف شده است و این کلمه به اندازه واژه اورانیوم است.

 
طرح ساخت بمب اتمی

طرح ساخت بمب اتمی برای فهم تاریخ سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک اسرائیل ضروری به نظر می‌‌رسد. کمیسیون ذی ربط با مسأله خارج‌شدن اسناد دولتی از طبقه بندی با اکراه برخورد می‌کند زیرا این کار تاریخ ما را به گونه‌ای نه چندان خوشایند روشن می‌سازد. وی (تام سگو ) می‌افزاید با مطالعه این کتاب دریافتم که در سال ۱۹۴۸ یک واحد ویژه تشکیل شده، کتاب‌های بدست آمده از خانه‌های تصرف شده در اورشلیم را می‌دزدیده است. دو نهاد هنوز دور از دسترس هستند:

  • موساد (سازمان جاسوسی)
  • شاباک (سازمان امنیت داخلی)

بن موریس دیگر مورخ پست صهیونیست در سال ۱۹۸۷ در کتابی تحت عنوان «پیدایش مسأله آوارگان فلسطینی ۱۹۴۹ ۱۹۴۷» افسانه‌هایی که رهبران یهودی در مورد جنگ ۱۹۴۸ ساخته بودند به این شرح برمی شمارد:

  1. در حالیکه رهبران اسرائیلی از طرح تقسیم سازمان ملل در سال ۱۹۴۷ استقبال می‌کردند؛ رهبران عرب با آن مخالفت می‌نمودند.
  2. جنگ ۱۹۴۸ جنگی بود میان یک اقلیت بی‌دفاع و پراکنده (یهود) با گرده نسبتاً قوی (اعراب).
  3. مسأله آوارگان فلسطینی به رهبران عرب برمی‌گردد. چون آنان به فلسطینی‌ها می‌گفتند شما فلسطین را تخلیه کنید تا ما زودتر پیروز شویم.
  4. اسرائیل به دنبال صلح بوده است اما اعراب اعتقادی به آن نداشته‌اند.

موریس می‌گوید این چهار پارامتر جزیی از تاریخ و فرهنگ و گفتمان حاکم در اسرائیل بوده و دانش‌آموزان در مدارس بر این اساس جامعه‌پذیر می‌شوند. وی در عین حال می‌گوید که تجربه و اسناد تاریخی عکس این چهار پارامتر را نشان می‌دهد.

 
اسرائیلی‌ها، اعراب را در سال ۱۹۴۸ به زور از خانه‌هایشان بیرون کردند

موریس معتقد است که اسرائیلی‌ها، اعراب را در سال ۱۹۴۸ به زور از خانه‌هایشان بیرون کردند و در فاصله آوریل و دسامبر ۱۹۴۸ سربازان اسرائیلی روستاهای اعراب را تخریب کرده و برای جلوگیری از استقرار مجدد آن‌ها در خانه‌هایشان، شروع به ساخت شهرک‌های یهودی نمودند.

به اعتقاد وی کشور اسرائیل بر روی «یک گناه» پایه‌گذاری شده یعنی اخراج وحشیانه و به زور اعراب توسط اسرائیل. شلومو سند، استاد تاریخ دانشگاه تل‌آویو و از مورخین پست صهیونیست با انتقاد از سیاست‌های آموزش و پرورش اسرائیل در تفسیری که از تاریخ قوم یهود نشان می‌دهد، خطاب به وزیر آموزش و پرورش می‌گوید: «توصیه می‌کنم که تحقیقات باستان‌شناسان اسرائیلی را مطالعه کنید».

 
فتح سرزمین کنعان داستانی ساختگی و بی‌اساس

طبق این کاوش‌ها، ماجرای فتح سرزمین کنعان و کشتار ساکنان آن به دستور خداوند، داستان بی‌اساسی بیش نیست. وی می‌گوید من جزء آن دسته از اسرائیلی‌ها هستم که از مطالبات خود بر اساس تاریخ خیالی دست برداشته‌ام. اگر ما بخواهیم برای ساختن جهانی جدید مرزها و یا حقوق دو هزار سال پیش را معیار قرار دهیم تیمارستانی به ابعاد کره زمین به وجود خواهد آمد. اگر ما تاریخی ساختگی را همچنان به کودکان اسرائیلی یاد دهیم، هیچگاه به مصالحه‌ای پایدار دست نخواهیم یافت.

اسحق دویچر، مورخ پست صهیونیست دیگری است که تأسیس کشور اسرائیل را به وضعیت مردی تشبیه می‌کند که از خانه‌ای آتش‌گرفته بیرون می‌پرد و بر روی مرد دیگر که جلوی خانه ایستاده فرو می‌افتد، مردی که روی زمین ایستاده بطور قطع خسارت می‌بیند اما اظهارنظر درباره مردی که می‌پرد حالت نسبی دارد.

وی می‌گوید ماجرای اشغال سرزمین‌های فلسطین در سال ۱۹۶۷ را نیز می‌توان اینگونه تشبیه کرد. مردی که از بام خانه‌ای که در حال سوختن هم نیست پایین می‌پرد و بر لگدکوب‌کردن مردم دیگری می‌پردازد که دست و پا بسته بر روی زمین دراز کشیده‌اند.

 

ناصر پور حسن
 
پی‌نوشت:

1- Post Zionism

2- Uri Ram 

3- Benny Morris

4- Ilan Pappé

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/SCQ

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.