پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| نفوذ یهودیان در منابع مالی اروپا

شاهان و حکمرانان محلی اروپا رباخواری یهودیان را منبعی سرشار برای تأمین درآمدهای خویش می‌دانستند و آشکار یا پنهان به آن میدان می‌دادند. به تعبیر یکی از حکمرانان آلمان، یهودیان خزانه شاه بودند. اینوسن سوم، مقتدرترین پاپ تاریخ مسیحیت، در یکی از نامه‌های خصوصی‌اش از حکمرانان اروپا چنین شکوه کرده است: «از رباخواری شرم نمی‌کنند، یهودیان را به شهرهای خویش می‌خوانند و آنان را کارگزار رباخواری خود می‌گردانند‌.»

 

 

 

پایگاه صهیون پژوهی خیبر، همبستگی و روابط یهودیان با حاکمان اروپا به قرن نهم میلادی و آغاز تأسیس امپراتوری روم مقدس می‌رسد. در قرن دهم و یازدهم میلادی، اروپائیان برای یهودیان ارزش و اهمیت ویژه‌ای قائل بودند آنها به عنوان تجار بین‌المللی، و بتدریج به عنوان تجار محلی در اروپا شناخته شدند[۱].

هنری چهارم، امپراتور روم مقدس، شش سال قبل از شروع جنگ صلیبی اول در سال۱۰۹۰، طی فرمانی به یهودیان مستقر در شهرهای اسپیر و ورمز (غرب آلمان) امتیازات گسترده‌ای در زمینه تجارت و استقلال اعطاکرد.

یهودیان در شهر ورمز امتیازات حیرت انگیزی داشتند که حتی مسیحیان از آن بهره‌مند نبودند، آنها حق سفر آزادانه در سراسر قلمرو امپراتوری را داشتند، معاف از مالیات و هزینه گمرک بودند، گسترش صرافی و مبادله پولی (رباخواری) توسط آنها انجام می‌شد، اموال غیر منقول در شهر و روستا را می‌خریدند و به نام خود می‌کردند[۲].

شاهان و حکمرانان محلی اروپا رباخواری یهودیان را منبعی سرشار برای تأمین درآمدهای خویش می‌دانستند و آشکار یا پنهان به آن میدان می‌دادند. به تعبیر یکی از حکمرانان آلمان، یهودیان خزانه شاه بودند[۳]. اینوسن سوم، مقتدرترین پاپ تاریخ مسیحیت، در یکی از نامه‌های خصوصی‌اش از حکمرانان اروپا چنین شکوه کرده است:

«از رباخواری شرم نمی‌کنند، یهودیان را به شهرهای خویش می‌خوانند و آنان را کارگزار رباخواری خود می‌گردانند‌.»[۴]

از قرن سیزدهم میلادی رباخواری یهودی شیوه متعارف مبادله مالی در اروپا شد. در نیمه اول سده چهاردهم یهودیان ۶۱ هزار فلورین طلا به ادوارد سوم، پادشاه انگلیس، وام دادند[۵].

 
مخالفت شدید کلیسا با یهودیان

در قرن سیزدهم، فعالیت‌های زنجیره‌ای یهودیان در زمینه اقتصاد مبتنی بر ربا چنان در اروپا گسترش یافت که از سال ۱۲۳۰ مخالفت شدید کلیسا را برانگیخت و موجی از مبارزه با رباخواری را پدیدار ساخت.

پس از موج مخالفت کلیسا شاه سیسیل در سال ۱۲۳۱، حداکثر بهره مجاز رباخواران یهودی را ده درصد اعلام کرد[۶] سپس لویی نهم، پادشاه فرانسه، در سال ۱۲۳۹ رباخواری را در سرزمین خود ممنوع کرد.[۷]

در سال ۱۲۴۴ شاه اتریش نیز فرامینی صادر کرد و برای بهره یهودیان سقفی محدود قائل شد. شاه آراگون و حکمرانان ایتالیا، که با یهودیان پیوند بیشتر داشتند، حداکثر بهره مجاز را ۲۰ درصد اعلام کردند؛ ولی در عمل بهره مرسوم ۳۳ تا ۴۳ درصد و گاه بسیار بیشتر بود[۸] این موج چنان نیرومند بود که حتی آلفونسوی یازدهم، شاه کاستیل و لئون که دربار او کانون رباخواری به‏شمار می‌رفت، زیر فشار پاپ مجبور شد در سال ۱۳۴۸ طی فرمانی رباخواری را ممنوع کند. اما تمام این مبارزات بی‌نتیجه بود و این قوانین کمی بعد یعنی در سال۱۳۵۱ لغو شد[۹]. چرا که تکاپوی حکمرانان اروپا صادقانه نبود و علت شکست این موج نیز همین است.

در قرن‌های بعد صرافی یهودیان، یعنی عملیات مالی مبتنی بر ربا، به نظام مالی حاکم بر دنیای غرب و سرانجام سراسر جهان بدل گردید[۱۰].

 

پی‌نوشت:

[۱] Judaica vol. 8, p. 662

[۲] Judaica vol. 15, p. 644

[۳] Judaica, vol. 16, p. 1289.

[۴] Judaica p. 1290

[۵] Judaica vol. 4, p. 167

[۶]Judaica vol. 16, p. 1290

[۷] Judaica p. 474

[۸]Judaica vol. 16, p. 1290

[۹] Judaica vol 2, p. 605

[۱۰] Ben-Sasson Judaica, pp. 469-475.

منبع: شهبازی، عبدالله؛ (۱۳۷۷)، زرسالاران یهودی و پارسی استعمار بریتانیا و ایران، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، چاپ دوم (پائیز ۱۳۹۰)

 

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.