پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| شباهت جنبش‌های استقلال‌طلب در فلسطین و اسکاتلند

همان‌گونه که می‌بینیم، تاریخ حال و آیندة اسکاتلند و فلسطین در هم تنیده شده است. فلسطین زمانی مستعمره بریتانیا بود و اسکاتلند هم‌چنان در آن وضعیت است و ما دشمنان مشترکی داریم زیرا آن‌ها نیز می‌دانند که اسکاتلند مستقل هم‌واره به‌عنوان حامی مستحکمی برای دوستان فلسطینی‌مان خواهد بود.

 

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، عضو فعال جنبش استقلال اسکاتلند که روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار برجسته‌ای است طی یادداشتی به بررسی فشار صهیونیسم بر اسکاتلند پرداخت. کُنرادریکاس، معاون حزب «تغییر در لهستان» و کارشناس مرکز مطالعات ژئوپلیتیک اروپا است که در کارنامه خود عضویت و ریاست شورای منطقه‌ای لوبلین را داشته و از مخالفین سیاست‌های آمریکا و جرج سورس در کشورهای اروپای‌شرقی می‌باشد.  متن یادداشت به شرح ذیل است:

 

دقیقاً مانند دیگر جوامع یهودی که علاقه‌ای به نمایان‌‌کردن خود ندارند، جامعه یهودیان اسکاتلند نیز خود را جامعه‌ای کوچک و جوان می‌داند که تنها ۲۰۰ سال قدمت دارد. آن‌ها دلیلی برای این کار خود دارند؛ هیچ دلیل تاریخی یا معاصر برای به‌کارگیری سلاح مورد علاقه صهیونیسم (یهودیت‌ستیزی) علیه مردم اسکاتلند وجود ندارد. اما از سوی دیگر، محافل صهیونیستی می‌دانند که تمام قدرت‌های سیاسی و اجتماعی اسکاتلند، مقامات محلی، دانشجویان، مراکز علمی، و بیشتر مردم اسکاتلند موضع محکمی در حمایت از فلسطین آزاد و مقابله با تروریسم اسرائیلی دارند.

این سخن هشدار واضحی برای فعالیت‌های صهیونیستی است که در برابر استقلال اسکاتلند نیز قرار می‌گیرد. امیدوارم که همةما پرچم‌های فلسطین و اسکاتلند که در کنار هم در نقاطی از اسکاتلند برافراشته شده‌اند را دیده باشیم؛ نقاطی نظیر سردرِ شورای شهر گلاسگو، شورای دانبارتونشایر غربی، و هم‌چنین بالای استادیوم سلتیک پارک، که نماد افتخار ماست. این‌ها نه فقط نشانه دوستی ما با فلسطین، آن‌هم صرفاً در زمان‌های پراکنده و در میان جشن‌ها، بلکه نشانه‌های حمایت قاطع، مداوم و بی‌تردید اسکاتلند از مردم فلسطین هستند. اما ملتِ ویلیام والاسِ دلاور به خوبی می‌داند که برای آزادی هم‌واره باید جنگید و خون داد. و اسکاتلندی‌ها همیشه در این زمینه مشارکت خود را نشان داده‌اند.

در سال ۲۰۱۳، کلیسای اسکاتلند، که اصلی‌ترین اجتماع مذهبی این کشور است، گزارشی را با عنوان«میراث آبراهام: گزارشی در مورد سرزمین موعود» منتشر نمود و طی آن نود و پنجمین سال‌گرد بیانیه‌ی ننگین بالفور1 در سال ۱۹۱۷ را یادآور شد. گزارش مذکور به شکلی آشکار مخالفت خود را با ایجاد«صهیونیسم‌مسیحی» ابراز کرد و به نقد تلاش‌ها در استفاده از مباحث مذهبی برای توجیه اشغال صهیونیستی فلسطین پرداخت.

مقامات کلیسا از سوی صهیونیست‌ها و همکارانشان در بریتانیا، از جمله نمایندگان رسمی ‌آن‌ها در اسکاتلند(شورای اسکاتلندی جوامع یهودی و شورای نمایندگان یهودیان گاسگلو) مورد هجمه و حملات فراوانی قرار گرفتند. فشار به قدری زیاد بود که در سال ۲۰۱۷، در صدمین سال انتشار بیانیه بالفور، بیانیه جدیدی از سوی کلیسا منتشر گردید که طی آن گفته شد اگرچه«علم الهیات مسیحی نباید برای توجیه یا ارتقاء یک بی‌عدالتی مورد استفاده قرار گیرد»  و «ما باید به نقشی که بیانیه بالفور در منع مردم فلسطین از حقوق خود ایفا کرد توجه کنیم، ترس‌های بنیادین و داستانهایی در خصوص فقدان و دردهای عمیق نیز وجود دارند.» به طور کلی، بیانیه‌ی جدید به شکل قابل توجهی عقب‌نشینی داشته است به طوری که راه‌حل«دوکشور» در کنار یک‌دیگر را برای حل بحران فلسطین پیشنهاد داده است.

هرچند، این عقب‌نشینی هم صهیونیست‌ها را راضی نکرد به طوری ‌که آن‌ها روابط خود را با سازمان‌های مذهبی اسکاتلند قطع کردند. این تنها یکی از نمونه‌های سوءاستفاده صهیونیست‌ها از ابزار تبلیغاتی علیه نقدهای وارد شده به خود است. ما هم‌چنین باید به خاطر داشته باشیم که بیش از یک قرن است که محاظه‌کاران بریتانیا از دوستان و خدمت‌گزاران مورد اعتماد صهیونیسم بوده‌اند، به این‌ترتیب آن‌ها دشمنان مشترکی را در اسکاتلند دارند که همان استقلال‌طلبان دو کشور اسکاتلند و فلسطین هستند. من تقریباً مطمئن هستم که در هیچ یک از کشورهای دیگر اروپایی تحریم اسرائیل به اندازه آن‌چه در اسکاتلند جریان دارد، قوی نیست. دوستان ما نه تنها محصولات اسرائیلی(جهت بایکوت) را در بازار شناسایی می‌کنند، بلکه هرگونه داد و ستد با شرکت‌های اسرائیلی را نیز مسدود می‌نمایند و از تبلیغات صهیونیستی در دانشگاه‌ها جلوگیری می‌کنند. حتی در جشن‌واره معروف ادینبرا(که در سال ۲۰۱۶ موفقیت‌آمیز بود اما در ۲۰۱۷ فشارها دوباره بیشتر شد) این مقاومت بیشتر به چشم می‌خورد.

دو لابی بسیار فعال(کنفدراسیون دوستان اسرائیل-اسکاتلند(COFIS) و جمعیت StandWithUS) در آگوست ۲۰۱۷ مجموعه‌ای از رخدادهای دروغین را به راه انداختند و شعار «هم‌زیستی شاد ملل و مذاهب در اسرائیل» را سر دادند. و این بار برخی از سیاست‌مداران از جمله رهبران حزب کارگر اسکاتلند دعوت آنان را پذیرفتند و خود را در کنار صهیونیست‌ها نشان دادند. این امر نشان‌گر ضعف و سطحی‌نگری جریان ضد صهیونیستی در عرصه‌های بالای قدرت است که هم‌واره از برچسب «یهود ستیزی» بر خود هراس دارند. از همه قوی‌تر صدای مردم است؛ از جمله حرکات مردمی می‌توان از «BDS» (جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل) نام برد. بایکوت محصولات اسرائیلی توسط مصرف‌کنندگان نقش مهمی را در ارتقا آگاهی و حساسیت جوامع غربی نسبت به مسأله فلسطین ایفا می‌کند. این امر خوشحال‌کننده است که ما هر هفته شاهد تظاهراتی در سطح شهر گلاسگو هستیم که طی آن از مردم درخواست می‌شود از خرید و فروش محصولات اسرائیلی خودداری کنند؛ یا زمانی که در ادینبرا، کمپین‌های حمایت از فلسطین با مذاکرات، شورای شهر را متقاعد ساختند که شرکت فرانسوی خدمات وئولیا(Veolia) را به خدمت نگیرد، چرا که این شرکت در شبکه ریلی اورشلیم مشغول فعالیت بود. حتی سفارت اسرائیل در لندن نیز به صراحت اذعان می‌کند که جریان «BDS» یکی از تاثیرگذارترین حرکت‌های ضد اسرائیلی در اسکاتلند است. هرچند، این حرکت نمی‌تواند و نباید به جملاتی چون «من پرتقال اسرائیلی را خریداری نکردم و این تمام کاریست که از من برمی‌آید» محدود شود.

فشار اقتصادی بر اسرائیل باید شدت بیشتری پیدا کند، به خصوص در مواردی که برای تل‌آویو ارجحیت دارند مواردی نظیر سرویس‌های دفاعی و مالی. نخست‌وزیر اسبق اسکاتلند، الکس سالموند، هم‌واره بر این امر پا‌ فشاری داشت که اسکاتلند مستقل هرگز زیر بار هیچ‌گونه معاهده تجاری یا سیاسی با اسرائیل نخواهد رفت و به هیچ‌عنوان هم‌کاری نظامی با رژیم‌صهیونیستی نخواهد داشت. اما نتیجه آن چیزی بود که در سال ۲۰۱۴ و در کمپین رفراندوم استقلال اتفاق افتاد: یهودیان اسکاتلند به دنبال تبلیغات صهیونیستی رفتند که می‌گفت: «اسکاتلند آزاد می‌تواند زندگی را برای جامعه یهودیان دشوار سازد» و «ملی‌گرایان اسکاتلندی از نازی‌ها بدترند.» ما هرگز نمی‌دانیم که آن نیرنگ‌کاری به نتیجه می‌ر‌سد یا نه، درست مثل این‌که نمی‌دانیم نتیجه واقعی رفراندوم چه بوده است. اما، آن‌چه که می‌دانیم این است که صهیونیست‌ها تحت قوانین احزاب بریتانیا British Tories دوباره سر برمی‌آورند. نخست‌وزیر کنونی اسکاتلند، نیکولا استورجن، مجبور شد با هیئت اعزامی «جامعه متعهد اسرائیل» از دانشگاه ادینبرا ملاقات کند و سخنان آن‌ها علیه کمپین هم‌بستگی فلسطین را بشنود.

همان‌طور که همه ما می‌دانیم، یک رفراندوم استقلال دیگر در سال ۲۰۱۹ برپا خواهد شد و صهیونیست‌ها به خوبی از عواقب این رفراندوم برای تجارت و هم‌چنین عواقب آن برای جزایر بریتانیایی آگاه هستند. این حرکت دامنه وسیع‌تری را در برخواهد گرفت زیرا ما نیز موفقیت‌هایی را در این جریان کسب کردهایم. علی‌رغم فشارهای فراوان، پس از آن‌که دادستان عمومی اسکاتلند3 فعالان کمپین «هم‌بستگی فلسطین و اسکاتلند» را به خاطر تظاهرات علیه شرکت اسرائیلی لوازم آرایشی «Jericho» متهم به نژادپرستی و تجاوز به حقوق دیگران نمود، پس از گذشت یک دوره دادخواهی سه ساله، دادگاه اصلی گلاسگو، بالاخره در جولای ۲۰۱۷ این حکم را صادر نمود که «مخالفت با صهیونیسم به معنای نژادپرستی نیست.» و این اتفاق نقطه عطف جدیدی در اصول پیشین اسکاتلند به حساب می‌آید. هرچند این یک دست‌آوردی عجیب برای ما محسوب نمی‌شود، اما برای افرادی که در خط اول مبارزات قرار دارند، پرچم اسرائیل را به آتش می‌کشند و علیه تبلیغات صهیونیستی فعالیت می‌کنند از اهمیت بالایی برخوردار است. همان‌گونه که می‌بینیم، تاریخ حال و آیندة اسکاتلند و فلسطین در هم تنیده شده است. فلسطین زمانی مستعمره بریتانیا بود و اسکاتلند هم‌چنان در آن وضعیت است و ما دشمنان مشترکی داریم زیرا آن‌ها نیز می‌دانند که اسکاتلند مستقل هم‌واره به‌عنوان حامی مستحکمی برای دوستان فلسطینی‌مان خواهد بود. دشمنان از ما متنفر هستند زیرا آن‌ها از آن‌چه که ما اعتقاد داریم و برای اعتلای آن تلاش می‌کنیم بیم دارند؛ و آن چیز حقیقت است.

 

منبع: افق نو

 

پی‌نوشت:

1-نامه‌ای تاریخی بود که در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۱۷ میلادی، توسط آرتور جیمز بالفور، وزیر خارجه وقت بریتانیا، خطاب به والتر روتشیلد، سیاست‌مدار یهودی‌تبار و عضو مجلس عوام بریتانیا نوشته شد و در آن از «موضع مثبت» دولت بریتانیا برای «ایجاد خانه ملی برای یهودیان در سرزمین فلسطین» خبر داده ‌شد. بیانیه بالفور سرآغاز تلاش در عرصه بین‌المللی برای تأسیس کشور اسرائیل به‌شمار می‌رود.

2-Israel Engagement Society

3-Procurator Fiscal

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/XRa3aq

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.