پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| جریان‌شناسی نقش یهود در واقعه کربلا

عظمت و اهمیت روز عاشورا به دلیل وقوع حادثه عظیم شهادت حضرت سیدالشهدا علیه السلام در این روز است. موسی علیه السلام از طریق وحی به این موضوع واقف گشت و امتش را برگرامی داشتن این روز فراخواند. البته این موضوع با وقوع حوادث مهم دیگر در این روز منافات ندارد.

 

پایگاه صهیون پژوهی خیبر، عاشورا یکی از مهم­ترین مولفه­‌های شیعه است که همه فرق اسلامی و حتی سایر ادیان را نیز با خود مرتبط کرده است و به امری فرافرقه­‌ای و فرادینی تبدیل شده است. این رویداد عظیم که از تاریخ وقوع و مکان رویدادش فراتر است با رویکردهای مختلف سیاسی، اجتماعی، عرفانی، اخلاقی-تربیتی قابل تحلیل و بررسی است.

در این نوشتار مختصر قصد داریم تاریخ عاشورا را از نگاهی دیگر مطالعه کنیم و به بیان نقش یهود در این رویداد بپردازیم. البته انتظار نداریم این رابطه به صورت واضح در متون تاریخی بیان شده باشد ولی یکی از نکات و راه‌­های بررسی رویدادهای تاریخی توجه به عوامل بیرونی آن است چنانکه امروزه تحلیل و بررسی رویدادهای مهم جریان اسلام مانند شکل­‌گیری گروه­‌های تکفیری بدون توجه به عوامل و جریانات بیرون جهان اسلام و شیطنت­‌های دشمنان اسلام مانند آمریکا و رژیم اشغالگر قدس قابل تحلیل نیست.

 

دشمنی یهود با اسلام

دشمنی یهود با اسلام به قبل از دوران اسلام باز می‌­گردد. این دشمنی به روحیه مادی­‌گرا و قدرت­‌طلب یهود باز می‌­گردد که سبب شد در دین مسیحیت تحریف ایجاد کنند و به قتل پیامبران الهی اقدام کنند. در ادامه مهم‌­ترین وجوه دشمنی یهود با اسلام را مرور می‌­کنیم[1]:

  1. با توجه به شناخت یهود از اسلام، اساسا جای­گیری آن‌ها در مدینه برای محافظت از قدس در مقابل اسلام بود در حالی که آن‌ها اگر قصد ایمان آوردن به پیامبر را داشتند باید در مکه ساکن می‌­شدند.
  2. یهود تلاش کرد تا پیامبر متولد نشود. لذا به قتل اجداد و پدر ایشان و سپس خود ایشان همت گمارد تا آنجا که عبدالمطلب مجبور شد برای حفظ جان پیامبر، او را به دایه‌­ای بیرون از مکه بسپارد.
  3. بعد از مهاجرت پیامبر به مدینه، یهود با پیامبر همکاری نکرد و پیامبر برای جلوگیری از کارشکنی یهود با آن‌ها پیمان سختی بست که تخلف آن با شمشیر جواب داده می‌­شد.
  4. در جنگ­‌های پیامبر با کفار به ویژه جنگ احد و احزاب، یهود به کفار کمک کردند.
  5. یهود مدینه از هیچ تلاشی برای مقابله روانی و فرهنگی با اسلام پرهیز نکرد؛ مانند تمسخر و تضعیف روحیه مسلمانان و موضوع تغییر قبله.
  6. هر سه قبیله مدینه که با پیامبر پیمان بسته بودند،‌ پیمان­‌شکنی کردند و پیامبر به شدت عهدشکنی آن‌ها را پاسخ داد و آن‌ها را از مدینه اخراج کرد.

مهم‌­تر از همه این موارد، آیه شریفه قرآن، کامل‌­ترین سخن است:

لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَ الَّذِینَ أَشْرَکُواْ؛[2]
یهود و مشرکان را شدیدترین و دشمن‌ترین مردم نسبت به کسانی که ایمان آورده‌اند، می‌یابی.
 
روند تاریخی نفوذ یهود در اسلام

یهود از همان ابتدا در مسیر مبارزه با اسلام قرار گرفت. پس از اینکه نتوانست مانع تولد و رشد پیامبر شود،‌ سیاست نفوذ را در پیش گرفت. آن‌ها قبلا با همین روش دین مسیحیت را تحریف کرده بودند. بر این اساس یهودیانی که به ظاهر مسلمان شده بودند در نظام سیاسی و فرهنگی تبلیغی اسلام نفوذ کردند و به ترویج اندیشه­‌های انحرافی یهود پرداختند. جایگاه اجتماعی و علمی یهود در صدر اسلام به پیشبرد اهداف و پذیرش اجتماعی آنها کمک کرد به طوری که امروزه با میراث روایی‌ مواجه هستیم که از آن به اسرائیلیات یاد می‌­شود.[3] نکته جالب این است که در دوران منع روایت و کتابت حدیث، یهودیان تازه ­مسلمان شده مانند کعب الاحبار و ابوهریره، با حمایت سیستم خلفا در نقل حدیث آزاد بودند.

در چنین شرایطی که جامعه از تعالیم اسلامی فاصله گرفته است، شهادت فرزند رسول خدا با انگیزه دین روی می‌­دهد.

 

پیشینه عاشورا در یهود

در بررسی پیشینه عاشورا در یهود لازم است بدانیم، عاشورا اصلا نام روز دهم محرم نبوده است بلکه روز دهم ماه تشرین بوده است که یهودیان از جمله یهودیان عرب در آن روز روزه کیپور می‌­گرفتند. تشرین نام یکی از ماه­‌های تقویم یهود که ماه اول سال عرفی و ماه هفتم سال دینی است و مطابق با قسمتی از سپتامبر و اکتبر فرنگی می‌باشد. جشن سال نو در روزهای اول و دوم تشرین برگزار می‌شود و یوم کیپور در روز دهم.[4]

از روایات استفاده می‌­شود که در صدر اسلام،‌ مسیحیان[5]،‌ یهود[6] و مشرکان[7]،‌ روز عاشورا را گرامی می‌­داشتند و آن را روزه می­‌گرفتند. پیامبر نیز برای اینکه مسلمانان بر سنت آن‌ها این روز را گرامی ندارند به روزه روز نهم و یازدهم محرم نیز حکم فرمودند.[8] البته بعد از وجوب روزه ماه مبارک رمضان،‌ فضیلت روزه عاشورا در اسلام از بین رفت.[9]

بنی امیه از این فضا سوء استفاده کردند و روزه روز عاشورا را برای پیروزی خود بر امام‌حسین علیه‌السلام مصادره کردند. از این جهت روایاتی در نهی روزه عاشورا بیان شده است.[10]

در جمع­‌بندی بین این روایات می­‌توان گفت: عظمت و اهمیت روز عاشورا به دلیل وقوع حادثه عظیم شهادت حضرت سیدالشهدا علیه السلام در این روز است. موسی علیه السلام از طریق وحی به این موضوع واقف گشت و امتش را بر گرامی داشتن این روز فراخواند. البته این موضوع با وقوع حوادث مهم دیگر در این روز منافات ندارد.

روایت زیر به خوبی این مطلب را تایید می­‌کند:

فی حدیث مناجاة موسی وقد قال یا رب لم فضلت امة محمد صلی الله علیه وآله علی سائر الامم؟ فقال الله تعالی: فضلتهم لعشر خصال.[11]؛‌روزی حضرت موسی علیه السلام عرض کرد: ای پروردگار من، چرا امّت محمّد را بر سایر امّت‌ها برتری دادی؟ خداوند متعال فرمود: ایشان را به دلیل ده خصلت برتری بخشیدم. حضرت موسی علیه السلام عرض کرد: آن ده خصلت چیست تا بنی اسرائیل را نیز امر کنم که به جا آورند؟ خداوند فرمود: نماز، زکات، روزه، حجّ، جهاد، نماز جمعه، نماز جماعت، قرآن، علم و عاشورا. حضرت موسی علیه السلام عرض کرد: ای پروردگار من، عاشورا چیست؟ فرمود: عاشورا، یعنی گریه، خود را به گریه زدن، مرثیه خوانی و عزاداری برای مصیبت فرزند محمّد مصطفی صلّی الله علیه وآله... .

 

دکتر محسن محمدی

 

 پی‌نوشت:

[1] . برای مطالعه بیشتر در این مورد ر.ک: دشمن شدید،‌ مهدی طائب، ص۸۰-۱۴۰٫

[2] . مائده، آیه ۸۲٫

[3] . ر.ک: اسرائیلیات وتاثیر آن بر داستان­‌های انبیاء در تفاسیر قرآن،‌ حمید محمدقاسمی،‌ سروش، تهران، ۱۳۸۰٫

[4] .قاموس مقدس، ص ۴۲۷ ، چاپ ۱۹۲۸ میلادی؛ دائرة المعارف فارسی، ج ۲، ص ۱۶۵۱ و ج ۲، ص ۶۴۳؛ التفهیم، ابوریحان بیرونی،‌ چاپ دوم، ص ۲۴۴؛‌ گنجینه ای از تلمود، چاپ ۱۳۵۰ شمسی، ص ۱۲۲ ۱۲۵ .

[5] . صحیح مسلم، ج ۳ ، ص ۱۵۰؛ مصباح المنیر، ص ۱۰۴ .

[6] . صحیح بخاری، ج ۳ ، ص ۵۷ ; نیل الاوطار، ج ۴ ، ص ۳۲۶؛‌ جمهرة اللغة، ابن درید، ج ۳ ، ص ۳۹۰؛ صحیح مسلم، ج ۳ ، ص ۱۵۰ .

[7] . سنن دارمی، ج ۲، ص ۲۲؛‌ موطا مالک، ج ۱، ص ۲۱۹ و سنن دارمی، ج ۲،ص ۲۳؛ ‌صحیح بخاری، ج ۳، ص ۳۱؛‌ نیل الاوطار، ج ۴، ص ۳۲۶٫

[8] . مصباح المنیر، ص ۱۰۴؛‌ المحلی ابن حزم، ج ۷، ص ۱۸ .

[9] . صحیح بخاری، ج ۳، ص ۳۱؛‌ جامع احادیث الشیعه، ج ۹، ص ۴۷۹؛ من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۸۵٫

[10] . جامع احادیث الشیعه، باب ۱۸؛ مجمع الفائده، ج ۵، ص ۱۸۸؛ جواهر الکلام، ج ۱۷ ،ص ۱۰۵؛‌ التعجب، کراجکی، چاپ سنگی ضمیمه کنز الفوائد، ص ۴۵؛‌ تهذیب الاحکام، ج ۴ ،ص ۳۰۰؛‌ دعائم الاسلام، ج ۱ ،ص ۲۸۴؛‌ شفاءالصدور، طهرانی، چاپ سنگی، ص ۲۵۹، وافی، جزء۷، ص ۱۴ به نقل ازامالی صدوق و علل الشرائع صدوق.

[11] . مجمع البحرین، ماده عشر؛ مستدرک سفینة البحار، ماده عشر؛ ‌ملحقات کتاب شرح باب حادی عشر، فاضل مقداد، چاپ سنگی، خط عبدالرحیم.

 

لینک کوتاه: http://khbn.ir/DnBAp

نظرات: (۰) هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.