پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

یادداشت| مسئله فلسطین مسأله‌ای اسلامی است نه عربی

غاصب یعنی شما در یک عرف یا گروه دزدید. شما آمدید یک سرزمینی را غصب کردید. این مسأله خیلی مهمی بود که امام اسرائیل را به عنوان اسرائیل غاصب نامید که یعنی شما اینجا هیچ جایگاهی ندارید.

پایگاه صهیون پژوهی خیبر؛ امام خمینی (ره) در رابطه با اسرائیل چند کار بسیار کلیدی انجام داد.  امام مبارزه با اسرائیل را از یک نزاع اسلامی و عربی خارج کرد. پیش از این مسأله فلسطین با عنوان دعوایی میان عرب‌ها و یهودیان شناخته می‌شد. نمی‌گویند جنگ مسلمانان، می‌گویند جنگ اعراب و اسرائیل، یعنی هویت این نزاع عربی است. امام یک خوانش جدیدی ازاین نزاع ارائه داد. گفت بحث اعراب و اسرائیل نیست. حتی فراتر بحث مسلمانان هم نیست. بحث مستضعفین در مقابل مستکبرین است.

در اسرائیل که فقط مسلمانان نیستند، این هوشمندی بسیار بالای حضرت امام را می‌رساند. در بخش‌های مختلف فلسطین اشغالی مسلمانان، مسیحیان و یهودی‌ها زندگی می‌کنند. امام این توسعه نظری را ایجاد و به این شکل همه فلسطین را مخاطب خود قرار داده و به خودش جذب می‌کند. روز قدس توسط امام (ره) به همین دلیل بنا شد. با روز قدس گفتمان مورد نظر امام ایجاد و توسعه یافت.

 

تبدیل قدس به مسأله‌ای عمومی و همگیر میان مسلمانان

کار دیگری که حضرت امام انجام داد آن است که روز قدس را به مسأله مردم مسلمان و یا به عبارتی به یک موضوع اجتماعی تبدیل کرد. تا پیش از این بحث قدس و رژیم اسرائیل در بین نخبگان جهان اسلام مطرح بوده. در بخش‌های مختلف جهان عرب، در شبه قاره، در ایران، اما این به یک مسأله اجتماعی تبدیل نشده بود. به نظر من امام(ره) یک اَبَر تحلیل‌گر سیاسی است که می‌تواند یک مسأله دینی را در یک بستر سیاسی، به یک مسأله اجتماعی تبدیل کند. این معجزه امام است که توانسته بدون صرف هزینه و دارا بودن رسانه، از ظرفیت توده‌های مردم استفاده کرده و یک مسأله اندیشه‌ای نخبگانی را به یک امر عمومی و اجتماعی تبدیل کند. امام خیلی ساده ولی با نهایت هوشمندی این کار را انجام داد. انتخاب زمان، انتخاب مکان، آخرین جمعه در ماه مبارک رمضان و بحث روزه داری.

به هر حال ما می‌بینیم پر جمعیت‌ترین روزها و بهترین جمعیت‌های نماز جمعه برای ماه مبارک رمضان است. در آخرین روز جمعه ماه رمضان که مشترک بین همه مسلمانان است. آخرین نماز جمعه ماه مبارک، مسلمانان را به یک مسأله جدیدی فرا می‌خواند. این که به قبله‌گاه اول خودشان که مسجد الاقصی است توجه کنند. به هر حال حضرت امام با این کار، تلاش‌های مستمر مستکبران برای پاک شدن قدس از ذهن مسلمانان را خنثی کند و سبب شد تا روز قدس و فلسطین به مسأله اول جهان اسلام و مسلمانان تبدیل شود.

 

تغییر سیاست‌های ایران بعد از انقلاب

کار دیگری که امام بعد انقلاب انجام می‌دهد این است که امام سیاست جمهوری اسلامی را در تقابل با رژیم اشغالگر قدس مطرح می‌کند. در اردیبهشت ۱۳۵۸ ه.ش روابط سیاسی خود با مصر را قطع می‌کند. می‌گوید روابطمان با مصر قطع می‌کنیم، چون او روابطش را با اسرائیل عادی کرده. در حال حاضر خیلی از کشورهای اسلامی با اسرائیل در ارتباط هستند. مثل عربستان، امارات و که سطح روابطشان اقتصادی، نظامی و امنیتی است و حتی اطلاعاتی. ولی این روابط هیچگاه علنی نیست. روابط مخفی بوده و توسط برخی از شرکت‌های واسطه‌ای انجام می‌شود. ولی روابط مصر و اسرائیل در آن زمان عادی بود و ایران علاوه بر این که هیچگاه رژیم اشغالی را به رسمیت نشناخت، رابط خود را نیز با کشورهای اسلامی که روابطشان با اسرائیل عادی بود را هم قطع کرد. این کار بسیار مهمی بود که امام (ره) انجام داد.

 

ایجاد ادبیات جدید در تقابل با اسرائیل

کار بعدی که امام انجام داد خلق ادبیاتی نو در مورد اسرائیل بود. این خیلی در بحث روابط بین الملل مهم است که شما بتوانید در راستای اهداف خودتان یک جنگ و یک حجمه رسانه‌ای بر علیه یک رژیمی ایجاد کنید. امام آمد اسرائیل را با عنوان «اسرائیل غاصب» نامگزاری کرد. این خیلی مهم بود، یعنی شما رژیمی هستید که دزدید. غاصب یعنی شما در یک عرف یا گروه دزدید. شما آمدید یک سرزمینی را غصب کردید. این مسأله خیلی مهمی بود که امام اسرائیل را به عنوان اسرائیل غاصب نامید که یعنی شما اینجا هیچ جایگاهی ندارید. ببینید مشکل دزد با معذرت خواهی و انجام یک کار خوب قابل حل نیست. باید چیزی که دزدیده پس دهد تا مشکل حل شود. یعنی اسرائیل هیچ راهی نداره جز اینکه از فلسطین برود.

انتهای پیام/

یادداشت| عربستان، دلال اسرائیل در منطقه

مساله فلسطین و امنیت اسراییل دو موضوع محوری منطقه هستند. عربستان اکنون خود را به عنوان کلید راه حل این بحران معرفی کرده است و ایران را مانع اصلی صلح اعراب و اسراییل نشان میدهد. در مقابل، ایران هم به سیاست خود در حمایت از محور مقاومت ادامه می‌دهد.

گفت‌وگو| قدرت جمهوری اسلامی، مانعی در برابر سیاست‌های اسرائیل

اعراب و سعودی‌ها که پرچم‌دار حمایت از اسرائیل هستند قطعاً نمی‌توانند حمایت و دفاع خاصی از رژیم صهیونیستی انجام دهند و اساساً چنین کاری در توان اعراب و به خصوص عربستان نیست؛ مخصوصاً اینکه اکنون در برابر جریان صهیونیست‌ها و هم‌پیمانان عربی آن بلوکی قدرتمند به نام جمهوری اسلامی در منطقه شکل گرفته است.

عکس‌نوشته| اجرای معامله قرن منجر به شروع انتفاضه خواهد شد

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، دکتر حسین رویوران، کارشناس ارشد مسائل منطقه: «اگر رژیم صهیونیستی بخواهد معامله قرن را اجرا کند، دولت خودگردان فلسطین  همان نقشی که در سال 2000م. بازی کرد را مجدداً بازی می‌کند. در آن سال گفت‌وگوهای بین یاسر عرفات و ایهود باراک به بن‌بست رسید؛ و انتفاضه دوم شروع شد. بخش وسیعی از نیروهای فتح با استفاده از سلاح‌های سبکی که در اختیار دولت بود، در انتفاضه پیشتاز بودند. نیمی از عملیات توسط کتائب‌الاقصی فتح اتفاق افتاد، ‌و نیمی دیگر از سوی حماس و جهاد و سایر گروه‌های مقاومت انجام شد. الان هم امکان تکرار این مسئله وجود دارد. لذا ‌چنانچه اسرائیل این کار را بکند، قطعاً کرانه باختری در معرض انتفاضه جدید قرار خواهد گرفت».

تقویت مقاومت، شکست صهیونیست‌ها را به دنبال خواهد داشت

اگر مقاومت تقویت شود و نقش‌آفرینی آن بیشتر شود، صهیونیست‌ها بیش از این نیز کوتاه خواهند آمد. البته علاوه‌بر نقش‌آفرینی مقاومت، کشورهای عربی و اسلامی و گروه‌های فلسطینی نیز بایستی با یکدیگر در موضوع فلسطین هم‌صدا شوند. اگرچه همه کشورها با هم‌دیگر رقابت سیاسی و اقتصادی دارند، اما در قضیه فلسطین بایستی یک هم‌بستگی ایجاد شود. به طور کلی قضیه فلسطین بایستی به چشم یک قضیه مهم و کلی دیده شود و در غیر این صورت، شرایط برای فلسطین سخت خواهد شد و تنها راه مقابله با صهیونیست‌ها، مقاومت است.

غربی‌ها ملت‌های شرق را آن‌طور که خودشان می‌خواهند بسازند، می‌نگرند

حرف اصلی آمریکایی‌ها در معامله‌قرن این است که آن‌ها حق حیات و راه‌رفتن روی کره‌زمین و کارکردن برای غربی‌ها را به ملت شرق بخشیده‌اند و در واقع این موارد را عطایای خودشان به شرقی‌ها، مسلمانان و ملت مقاومت می‌دانند، و از نظر آن‌ها در ازای این حقوق طبیعی که به شرقی‌ها بخشیدند بایستی سروری غربی‌ها توسط ملت شرق پذیرفته شود. بنابراین وقتی طرحی را معرفی می‌کنند، انتظارشان این است که ملت‌ها و امت‌ها، لباس کارگری بپوشند تا طرح آن‌ها اجرا شود.

هدف از معامله قرن تأمین امنیت رژیم تروریستیِ اسرائیل است

کسانی که اینگونه القاء می‌کنند وحدت اسلامی هیچ ارتباطی با مسأله فلسطین ندارد کاملا در اشتباه هستند. این دو مفهوم، مکمل یکدیگر هستند. یکی از این دو مفهوم بدون دیگری، معنایی نخواهد داشت. لذا نباید وحدت و مسأله فلسطین را جدای از یکدیگر تلقی کرد.

معامله‌قرن، میزان تشنج و درگیری را بالا خواهد برد

بنابراین این طرح برای حل مسئله فلسطین رونمایی نشده، و فلسطینی‌ها نیز از ابتدا مخالفت خود را اعلام کردند. حتی سازش‌کارترین عنصرهای فلسطینی نیز موافق نیستند. پس چرا آمریکایی‌ها اصرار دارند این طرح را رونمایی و اجرایی کنند وقتی می‌دانند تأثیری نخواهد داشت؟ لذا طراح این طرح هدفی غیر از حل مشکل فلسطین دارد و آن هدف پیروزی ترامپ در انتخابات و به‌دست آوردن رأی صهیونیست‌هاست.

نسل‌های آواره فلسطین، فرزندان فلسطین‌اند

در حقیقت معامله بر سر این است که تا سقف 50 میلیارد دلار توسط کشورهای عربی هزینه شود تا فلسطینی‌ها از اقتصاد و درآمدهای پیشرفته و سطح بالا استفاده کنند و از هویت، سرزمین‌شان و کشور مستقل صرف‌نظر کنند.

راه‌حل مسئله فلسطین مقاومت و مراجعه به آراء فلسطینیان است

ما همواره گفته‌ایم که حق انتخاب با مردم فلسطین است و آن راهی را که مردم فلسطین انتخاب کنند، برای جمهوری اسلامی هم قابل‌ قبول است. یعنی ما قبول داریم که مردم فلسطین تصمیم نهایی را بگیرند و تصمیم نهایی مردم فلسطین باید برای همه قابل قبول باشد.

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر

شبکه‌ای برای شناخت شدیدترین‌‌دشمن

امام خامنه ای (حفظه الله تعالی):

امروز دشمن اصلی ما در دنیا، صهیونیست و استکبار است. پلیدتر از آمریکا، دولت صهیونیست، در فلسطین اشغالی است. چرا؟ چون بالاخره دولت آمریکا، یک دولت و متّکی به یک ملت است. در صورتی که اساساً دولت غاصب صهیونیستی، متّکی بر یک ملت نیست! ملت ساکن آن مناطق، ملتی است که امروز آواره است! اسراییل، از اوّل با ظلم و آدمکشی، با دروغ و فریب به وجود آمده است. مردم فلسطین، در خارج از فلسطین، با حال کوخ نشینی و اردوگاه نشینی زندگی می‌کنند. خانه‌های آنها و وطن آنها در اختیار کسانی است که از اروپا، از استرالیا، از آمریکا، از آسیا و از آفریقا به آن جا رفته‌اند و یک ملت جعلی و دروغین به وجود آورده‌اند و در آن جا به نام یک ملت، زندگی میکنند و دولتی هم دارند! اساساً چنین ملتی، وجود و هویّتی ندارد.