بنی‌­اسرائیل و امر به معروف و نهی از منکر در قرآن



بنی‌­اسرائیل و امر به معروف و نهی از منکر در قرآن/ پایگاه صهیون پژوهی خیبر

امر به معروف و نهی از منکر در شریعت اسلامی در قیاس با ادیان دیگر از اهمیت بیشتری برخوردار است ولی در یهود نیز به صورت جدی مطرح بوده است. کارنامه بنی‌­اسرائیل در این موضوع در قرآن، نمره قابل قبولی ندارد.



پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، یکی از مواردی که قرآن در توصیف بنی ­اسرائیل بیان می­‌کند، موضوع امربه معروف و نهی از منکر است حتی در توصیف پیامبر خاتم نیز از همین موضوع نام می‌­برد چنانکه یکی از اوصاف پیامبر اکرم در تورات امر به معروف و نهی از منکر شمرده شده است.[۱]

امر به معروف و نهی از منکر در شریعت اسلامی در قیاس با ادیان دیگر از اهمیت بیشتری برخوردار است ولی در یهود نیز به صورت جدی مطرح بوده است. کارنامه بنی‌­اسرائیل در این موضوع در قرآن، نمره قابل قبولی ندارد.

هرچند بر پایه روایتی از پیامبر اکرم  مراد از «الَّذیِن یأمُروُنَ بِالقِسْطِ»[۲] گروهی از بنی‌اسرائیل‌اند که قاتلان پیامبران را امر به معروف و نهی از منکر کردند و در این راه به شهادت رسیدند[۳] وی در سایر موارد بنی­‌اسرائیل قومی هستند که این فریضه الهی را ترک کرده‌­اند:

  • در آیه ۶۳ سوره مائده جمعی از «ربّانیون» (دانشمندان مسیحی) و«احبار» (علمای یهود) که از گفتار گناه‌آلود و حرام­‌خوارگی نهی نمی‌کردند نکوهش شده‌اند.[۴]
  • شماری از بنی‌اسرائیل بر اثرکفر و ترک نهی از منکر از سوی داوود و عیسی لعنت شدند. [۵]
  • بر اساس گزارش داستان اصحاب سبت در قرآن کریم، گروهی از بنی‌اسرائیل که نهی از منکر نمی‌کردند به همراه مرتکبان منکر هلاک شدند و تنها گروهی نجات یافتند که نهی از منکر کردند.[۶]
  • خداونددر آیه ۱۱۶ سوره هود[۷] بنی‌اسرائیل را عتاب می‌کند که چرا در نسل­های پیشین شما جز گروهی اندک، خردمندانی نبودند که مردم را از فساد باز دارند.

 

دکتر محسن محمدی

 

[۱] . اَلَّذینَ یَتَّبِعونَ الرَّسولَ النَّبِیَّ الاُمِّیَّ الَّذی یَجِدونَهُ مَکتوبًا عِندَهُم فِی التَّورةِ والاِنجیلِ یَأمُرُهُم بِالمَعروفِ و یَنههُم عَنِ المُنکَرِ. (اعراف، آیه۱۶۳ ۱۶۶)

[۲] . اِنَّ الَّذینَ یَکفُرونَ بِایتِ اللّهِ و یَقتُلونَ النَّبِیّینَ بِغَیرِ حَقّ ویَقتُلونَ الَّذینَ یَأمُرونَ بِالقِسطِ مِنَ النّاسِ فَبَشِّرهُم بِعَذاب اَلیم. (آل عمران، آیه ۲۱)

[۳] . جامع البیان، مج۳، ج۳، ص۲۹۴؛ مجمع البیان، ج۲، ص۷۲۰.

[۴] . لَولا یَنههُمُ الرَّبّنِیّونَ والاَحبارُ عَن قَولِهِمُ الاِثمَ واَکلِهِمُ السُّحتَ لَبِئسَ ما کانوا یَصنَعون (مائده، آیه ۶۳)

[۵] . لُعِنَ الَّذینَ کَفَروا مِن بَنی اِسرءیلَ عَلی لِسانِ داوودَ و عیسَی ابنِ مَریَمَ ذلِکَ بِما عَصَوا وکانوا یَعتَدون کانوا لا یَتَناهَونَ عَن مُنکَر فَعَلوهُ. (مائده، آیه ۷۸ و ۷۹)

[۶] . اَنجَینا الَّذینَ یَنهَونَ عَنِ السّوءِ واَخَذنَا الَّذینَ ظَلَموا بِعَذاب بَیس. (اعراف، آیه ۱۶۵)

[۷] . فَلَولا کَانَ مِنَ القُرونِ مِن قَبلِکُم اولوا بَقِیَّة یَنهَونَ عَنِ الفَسادِ فِی الاَرضِ اِلاّ قَلِیلاً مِمَّن اَنجَینا مِنهُم. (هود، آیه ۱۱۶)