رازگشایی از انتقال یهودیان - خیبر

رازگشایی از انتقال یهودیان

۰۹ مهر ۱۳۹۷ ۱۰:۰۶

صهیونیسم بیشترین سوء استفاده از مساله یهود ستیزی در طول تاریخ را در دوره حکومت هیتلر و بین سالهای ۱۹۳۳م تا ۱۹۴۵م انجام داد. جریان صهیونیسم حتی در آن دوره سعی می‌کرد مکان‌های امن برای اسکان یهودیان را ازبین ببرد تا این گونه جلوه دهد که یهودیان تنها در یک دولت یهودی می‌توانند احساس امنیت و آرامش کنند.

به گزارش سرویس تاریخ پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، زمانی که صهیونیسم بین‌الملل تصمیم به تشکیل اسرائیل گرفت و مقدمات آن را فراهم کرد، برای ملت سازی مجبور بود تا یهودیان را از سراسر دنیا در فلسطین جمع کند. چرا که یکی از مولفه‌های اصلی یک ملت واحد، جمع شدن عده‌ای با فرهنگ و آداب و رسوم یکسان در منطقه‌ای خاص است که البته اسرائیل نو پا، فاقد این ویژگی بود.

به همین دلیل سران صهیونیسم برای تحقق آرمان‌های خود به هر وسیله‌ای متوسل شدند. به طور مثال می‌توان به سخنرانی «دیوید بن گورین» در یک گردهمایی یهودی در آمریکا اشاره کرد. او علناً اعلام کرد: «یکی از اصول صهیونیسم آوردن تمام یهودیان به اسرائیل است. ما از والدین می‌خواهیم به ما کمک کنند تا فرزندان آنان را به اسرائیل ببریم. حتی اگر آن‌ها از کمک به ما خودداری کنند، ما جوانان را به زور به اسرائیل خواهیم آورد.»

آنان برای جلب حمایت یهودیان و حتی مجبور کردن آن‌ها به مهاجرت از ابزار اغراق، صحنه سازی و یهود ستیزی نیز استفاده می‌کردند. جالب است که بسیاری از این اخبار و حرف‌ها غیر واقعی و یا همراه با اغراق فراوان بیان می‌شدند. در حقیقت صهیونیسم این موج اخبار غیر واقعی را توسط رسانه‌های مختلف در سراسر دنیا پخش می‌کرد و مردم بی‌خبر از همه جا نیز آن را باور می‌کردند.

به عنوان نمونه می‌توان «هاگ گیبسون»۱ سفیر آمریکا در ۱۹۱۹م را نام برد که در مورد موضوع یهودستیزی در لهستان معتقد بود کمتر از آن چیزی است که رسانه‌های آمریکایی به آن می‌پردازند. گیبسون در گزارشات خود به وزارت، به این موضوع اشاره می‌کرد غافل از این که این اطلاعات به دست براندیس و فرانکفورتر یهودی و صهیونیسم نیز می‌رسد. این تحلیل و گزارشات باعث شد تا آن دو نفر با گیبسون جلسه‌ای سه نفره برگزار کنند. براندیس و فرانکفورتر به او گفتند که او بزرگترین خیانت نسبت به یهود را مرتکب شده است چرا که با انتشار گسترده گزارشات او در جهان، تمام زحمات صهیونیسم به هدر رفته است. در نهایت با پا فشاری گیبسون بر موضع خود، او تهدید شد که در صورت عدم تغییر نظر، در مجلس سنا رای نخواهد آورد. اما سوال اینجاست که تلاش‌های صهیونیسم در چه جهت بود که گزارشات گیبسون منجر به هدر رفتن آن شده بود؟

برای روشن شدن این جریان می‌توان به رابطه نزدیک سران صهیونیسم و حزب نازی در آلمان اشاره کرد. صهیونیسم بیشترین سوء استفاده از مساله یهود ستیزی در طول تاریخ را در دوره حکومت هیتلر و بین سالهای ۱۹۳۳م تا ۱۹۴۵م انجام داد. جریان صهیونیسم حتی در آن دوره سعی می‌کرد مکان‌های امن برای اسکان یهودیان را ازبین ببرد تا این گونه جلوه دهد که یهودیان تنها در یک دولت یهودی می‌توانند احساس امنیت و آرامش کنند.

آنان حتی با اقدامات مقامات آمریکایی و انگلیسی در جهت اسکان یهودیان آلمان نیز مخالفت می‌کردند و علت مخالفت هم آن بود که در زمینه اسکان دادن آن‌ها، هیچ اشاره‌ای به فلسطین نشده است. «موریس ارنست»۲، نماینده روزولت در امور پناهندگان و آوارگان، در یادداشت‌های خود درباره مخالفت صهیونیست‌ها با کمک به یهودیان آواره چنین آورده بود که؛ «زمانی که من برای یافتن مکانی برای یهودیان تلاش می‌کردم، رهبران یهودی نه تنها مخالفت می‌کردند بلکه در برخی موارد مسخره و حتی به شدت به من حمله می‌کردند. گویی که من یک خائن بودم.»

همچنین در سال ۱۹۳۳م برخی از رهبران صهیونیسم با ناز‌ها توافقنامه‌ای را تحت عنوان «موافقتنامه انتقال»۳ امضا می‌کنند که توسط یهودیان بسیاری مورد انتقاد قرار گرفت.۴ طبق مفاد این پیمان نامه یهودیان آلمانی که قصد مهاجرت به فلسطین را داشتند می‌توانستند اموال خود را منتقل کنند. در مقابل نیز یهودیان با اعمال تحریم علیه آلمان مخالفت کردند. همچنین آنان از این طریق برخی از افراد نزدیک خود را از دست آلمانی‌ها نجات داده و د رمقابل جان عده‌ای دیگر از همکیشان خود را قربانی کردند. «ادوین بلک» در کتاب «موافقت نامه انتقال» در این باره می‌نویسد: نکته جالب توجه و طنز آلود این است که، آدلف هیتلر به حامی اصلی اقتصادی اسرائیل تبدیل شده بود.»

جالب است که در مطالعات تاریخی، هیچگاه به این ارتباط تنگاتنگ اشاره‌ای نمی‌شود و تنها از خشونت نازی‌ها و مظلومیت یهودیان بحث می‌شود. حتی می‌توان گفت این جو یهود ستیز در آلمان نیز از خود صهیونیسم نشأت گرفته بود. چرا که این سران صهیونیسم بودند که با وارد کردن آمریکا به جنگ جهانی اول به نفع انگلستان، باعث شکت آلمان شدند و این کار منجر به برانگیختن خشم ملت آلمان نسبت به یهودیان شد. لذا شما می بینید که شخص مدعی و طلبکار خود مقصر و محکوم است و همه این جریانات برای رسیدن صهیونیسم به اهدافش طراحی شده بود تا ضمن تأمین هدف اثری از آنان در این ماجرا دیده نشود.

 

پی‌نوشت:

۱ – Hugh gibson

۲- Moris Ernest

۳- Transter Agreearnent

۴- کتاب‌هایی که در نقد این توافق نامه نوشته شده عبارتند از: «آیشمن در اورشلیم» نوشته «هانا آرنت»، «صهیونیسم در عصر دیکتاتورها» نوشته لنی برنر، «هفت میلیون: اسرائیلی ها و هلوکاست» اثر سگف.

نویسنده: Alison weir

کتاب: Against our better judgment: the hidden history of how the u.s was used to create Israel,2014.

 

نگارنده: میلاد پور عسگری

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=12602

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *