اسرائیل گریبان‌گیر بحران آب - خیبر

اسرائیل گریبان‌گیر بحران آب

۰۹ مرداد ۱۳۹۷ ۲۱:۲۵
خیبر/آب/بحران/اسرائیل/ایران/جاسوس/صهیونیسم/قدس/غزه/

بیان صریح شیمون پرز مبنی بر اهمیت جایگاه و نقش آب در تمدن بشری و روابط سیاسی منطقه، از آگاهی جنبش صهیونیستی به حساسیت استراتژیک آب، حکایت می‌کند. از سال ۱۹۴۸ تا به امروز، اسرائیل مشکلات عدیده‌ای را در خصوص تامین آب مورد نیاز خود پشت سر گذاشته و آمارهای موجود، حکایت از کمبود آبی بالغ بر یک سال ذخیره آبی و عدم توانایی منابع داخلی برای تامین نیازهای فزاینده اسرائیل دارد.

به گزارش سرویس بین‌الملل پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، آنچه امروز تحت عنوان روند صلح در خاورمیانه شناخته می‌شود، در حقیقت، قسمتی از یک سناریوی امنیتی کلان است که رژیم صهیونیستی سعی در اجرای آن دارد. با این حال باید پذیرفت که عوامل متعددی در توفیق یا عدم توفیق این روند دخیل هستند که از این میان می‌توان به نقش چشمگیر و حساس «آب» و نحوه مدیریت منابع آبی موجود در منطقه، اشاره کرد.

بیان صریح شیمون پرز مبنی بر اهمیت جایگاه و نقش آب در تمدن بشری و روابط سیاسی منطقه، از آگاهی جنبش صهیونیستی به حساسیت استراتژیک آب، حکایت می‌کند. به همین دلیل، آب از همان ابتدا به عنوان یکی از ارکان امنیتی اسرائیل مطرح بوده و حتی پیش از تاسیس رسمی این واحد سیاسی، از سوی صهیونیست‌ها به عنوان یک منبع حیاتی در معادلات کلان منطقه از آن بسیار یاد می‌شده است.

از سال ۱۹۴۸ تا به امروز، اسرائیل مشکلات عدیده‌ای را در خصوص تامین آب مورد نیاز خود پشت سر گذاشته و آمارهای موجود، حکایت از کمبود آبی بالغ بر یک سال ذخیره آبی و عدم توانایی منابع داخلی برای تامین نیازهای فزاینده اسرائیل دارد. با توجه به کاهش چشمگیر منابع آبی در منطقه، افزایش ساکنان اسرائیل، توسعه فزاینده صنعت و کشاورزی و … اسرائیل در سال ۲۰۱۰، با مشکلات جدی در این زمینه رو به رو گشته است.

آرمان جاه طلبانه صهیونیسم برای تاسیس واحدی به نام «اسرائیل»، به گونه‌ای طراحی شده که مهمترین منابع آبی را در برمی‌گیرد. به عنوان مثال مشاهده می‌شود که در کنفرانس بال سوئیس، «تئودور هرتزل» در مقام تشریح مرزهای دولت یهود، به مرزهای آبی استناد نموده، به طور جدی، الحاق آنها را به فلسطین اشغالی خواستار می‌گردد.

این مطلب در نامه «لوئیس براندیس»، نماینده آمریکایی صهیونیست به «حاییم وایزمن» در خصوص ضرورت بازنگری انتقادی به قرارداد «سایکس پیکو» آمده است. آنجا که می‌خوانیم: «قرارداد سایکس پیکو در تقسیم کشور، به مرزهای تاریخی و ضرورتهای طبیعی توجه نداشته است … و این بدان معناست که فلسطین از ناحیه شمال باید به رودخانه لیطانی و آبهای حرمون متصل شود و در شرق، دشت جولان و حوران را دربرگیرد.»

پطروس غالی می‌گوید: «جنگ بعدی در خاورمیانه در خصوص آب است.» آموزه جنگ‌های مربوط به آب دیدگاه تازه‌ای نیست و از حیث تاریخی و مصداقی، موارد متعددی را می‌توان سراغ گرفت که حکایت از اعتبار و اهمیت این چارچوب تحلیلی دارد. در سال ۱۹۹۹ فردریک فری در مقاله‌ای که در نشریه «آبهای بین‌المللی» منتشر شد، به ساختار نزاع برانگیز حوزه‌های آبی در سطح جهان اشاره می‌کنند که بیانگر جهانی بودن این مشکل است.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=9248

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *