سرزمین بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین




کتاب «شبهات تاریخی (۱) سرزمین بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین» اولین قسمت از مجموعه کتب شبهات تاریخی است که در راستای کمک به حل ابهاماتی است که صهیونیست‌ها علیه ملت مظلوم فلسطین در جهان منتشر کرده‌اند.



پایگاه صهیون پژوهی خیبر، کتاب «شبهات تاریخی (۱) سرزمین بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین» اولین قسمت از مجموعه کتب شبهات تاریخی است که در راستای کمک به حل ابهاماتی است که صهیونیست‌ها علیه ملت مظلوم فلسطین در جهان منتشر کرده‌اند.

این مجموعه که توسط دفتر جنبش مقاومت اسلامي فلسطين «حماس» در تهران، منتشر می‌شود، تلاش دارد که از این ملت ستم دیده دفاع کرده و به کشف حقیقت و روشن کردن افکار عمومی در مقابل دروغ‌های تاریخی و سیاسی صهیونیسم، بپردازد.

مجيد صفاتاج، پژوهشگر، مدرس دانشگاه، کارشناس مسائل خاورميانه و نویسنده کتاب‌های بسیاری درباره فلسطين و اسراييل است که این مجموعه را نیز ایشان به رشته تحریر درآورده‌اند. دانشنامه هشت جلدی فلسطین ارزشمندترین مجموعه‌ای است که توسط صفاتاج گردآوری شده است.

شناسنامه کتاب
نام: شبهات تاریخی (۱): سرزمین بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین؟
مؤلف: مجید صفاتاج
ناشر: آرون
سال چاپ: ۱۳۸۵
تعداد صفحات: ۶۴
فهرست کتاب
مقدمه
ادعای صهیونیسم
ساکنان اولیه فلسطین
حمله عبرانیها به فلسطین
حکومت قوم بنی اسرائیل
وضعیت یهودیان در فلسطین پس از فروپاشی حکومت بنی اسرائیل
صحت و سقم ادعای صهیونیسم
روایات، منابع و مدارک تاریخی موجود
جنبه تاریخی
جنبه حقوقی
جنبه مذهبی و اعتقادی یهودیان
جنبه واقعی و اعتباری
نتیجه گیری
منابع
درباره کتاب

صفاتاج در مقدمه کتاب می‌نویسد: «در این کتاب بر آن هستیم تا ضمن بیان ادعای صهیونیسم در فلسطین و تبیین تاریخ کهن این سرزمین و چگونگی تاسیس و انحطاط حکومت یهود در آنجا، صحت و سقم ادعای صهیونیسم در فلسطین را به لحاظ تاریخی و مذهبی و حقوقی مورد مطالعه قرار دهیم.»

داستان ملت بی سرزمین چیست؟

شعار «سرزمین بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین» (A Land Without a People for People Without a Land) یک شعار صهیونیستی است که می‌گوید فلسطین سرزمینی موعود و مقدس و یهود نیز ملتی مقدس است، از این رو ملت مقدس ناچار باید به سرزمین مقدس بازگردد، زیرا صاحب آن است. آن‌ها ادعا می‌کنند که یهودیان، ساکنان اولیه فلسطین بوده‌اند و این سرزمین به آن‌ها تعلق دارد و نه به فلسطینیان.

ریشه اشغال فلسطین

اشغال سرزمین فلسطین به بعد از جنگ جهانی دوم برنمی‌گردد بلکه ریشه‌ای کهن‌تر داشته که توسط مسيحيان صهيونيست در آمريكا مطرح شده است. این گروه که می‌ترسیدند یهودیان بیشتری به آمریکا مهاجرت کنند، تلاش کردند که آنها در سرزمین فلسطین ساکن شوند و از مهاجرت به آمریکا صرف نظر کنند. بنابراین در سال ۱۸۸۸ ميلادي براي اولين بار شعار «سرزمين بدون ملت براي ملتي بدون سرزمين» توسط يكي از همين شخصيت‌هاي افراطي مسيحي صهيونيستي به نام «ويليام بلاكستون» مطرح شد. او اين ايده را به تئودور هرتزل (رهبر‌صهيونيست‌هاي‌يهودي) پيشنهاد داد و از همين جا نقشه اشغال فلسطين چيده شد.

ساکنان اولیه فلسطین

صفاتاج در این کتاب به بررسی اسناد و مدارک تاریخی و مذهبی موجود در مورد سرزمین فلسطین پرداخته و می‌گوید درباره تاریخ فلسطین باید گفت که یهودیان، اولین ساکنان فلسطین نبودند، بلکه قبل از آنها اقوام و قبایل مختلفی مانند آموریان، آرامیان، کنعانیان و... در نقاط مختلف این سرزمین زندگی می‌کردند. شواهد و مدارک محکمی این مسئله را روشن می‌کند که انسان و تمدن در فلسطین سابقه چند هزار ساله دارد.

اریحا که قدیمی‌ترین شهر بارودار است، قدمتش از نظر علمی به هفت هزار سال می‌رسد. اولین ساکنان فلسطین که تاریخ و تمدن پیشرفته‌ای داشتند کنعانیان بودند. آنها در شهر زندگی می‌کردند.

بیشتر بخوانید:
اریحا قدیمی‌ترین شهر فلسطین
حمله عبرانی‌ها به فلسطین

درباره تاریخ اسکان کنعانیان در فلسطین آمده است که از ۳۰۰۰ سال ق.م یعنی ۱۸۰۰ سال قبل از یورش عبرانی‌ها، در این سرزمین زندگی می‌کردند و اولین بار نامگذاری این سرزمین توسط کنعانیان صورت گرفت. عبرانی ها (بنی اسرائیل) از ابتدا در سرزمین فلسطین نبودند، بلکه بعدها وارد این سرزمین شدند. عبرانی‌ها در سال ۱۲۰۰ ق.م ضمن حمله از طرف شرق به سرزمین کنعان (فلسطین) و همچنین شهر «اریحا»، آنجا را تخریب کردند و مردم آن را از بین بردند. بعداً قبایل عبرانی در طول دو قرن در سراسر سرزمین کنعان پراکنده شدند. درباره اینکه بعد از حمله عبرانی‌ها به کنعان بر سر آئین اصلی آن چه آمد، تورات نظرات مختلفی را بیان می‌کند. در برخی از نوشته‌های تورات آمده است که: «کنعانیان به وسیله اسرائیلی‌ها به صورت وحشیانه‌ای کشته شدند.»

حق تاریخی منطقی نیست

شمار ساكنان فلسطين در سال ۱۹۱۷ حدود ۷۰۰ هزار تن بود كه ۶۴۴ هزار تن از آنها عرب و ۵۶ هزار نفر يهودي بودند، يعني شمار يهوديان پيش از ورود استعمارگران انگليسي به فلسطين، كمتر از ۱۰ درصد ساكنان عرب بود. اعراب در آن هنگام ۵/۹۷ درصد سرزمين‌هاي فلسطين بودند در حالي كه فقط ۵/۲ درصد اين زمين‌ها در دست اقليت يهوديان بود.

اينكه يهوديان زماني بر عرب‌ها در فلسطين تسلط داشته و آنجا را اشغال كرده بودند دليل متقني براي حق تاريخي آنان نيست چرا كه عرب‌ها نيز به مدت ۸ قرن بر اسپانيا، روميان به مدت ۳ قرن بر انگليس سلطه داشتند و ايرانيان و بابليان مدتي در فلسطين سكونت داشتند. پس آيا آن‌ها هم مي‌توانند نسبت به اين سرزمين‌ها ادعايي داشته باشند؟ در اين صورت بايد منتظر دگرگون شدن تمام جهان باشيم. بنابراین شعار سرزمین بدون ملت برای ملتی بدون سرزمین از اساس و با اسناد مختلف و جنبه‌های متفاوت باطل است.

 

 سعید ابوالقاضی