سوپر قهرمان، یهودیان متولد شده در اسرائیل - خیبر

گفتگوی دکتر نادر طالب زاده با اریک والبرگ 3:

سوپر قهرمان، یهودیان متولد شده در اسرائیل

۱۴ خرداد ۱۳۹۷ ۲۰:۳۶
قهرمان/فیلم/سینما/صهیونیسم/یهود/آمریکا

از نظر صهیونیسم، سوپر قهرمان کسی است که یهودی باشد و در اسرائیل متولد می‌شود این افراد سوپر قهرمانان واقعی هستند. در دهه اخیر فیلم‌هایی که سوپر قهرمانان یهودی در آن رواج یافته است، بسیار شده است. یکی از این فیلم‌ها، فیلم «زوهان» است که در این فیلم موساد را به سوپرمن تشبیه کرده و ماموریت نجات دنیا را به موساد محول کرده است.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، برنامه عصر با موضوع نفوذ صهیونیسم در سینما از شبکه افق پخش شد که مهمان برنامه دکتر طالب زاده، اریک والبرگ بود. متن زیر بخش سوم از این گزارش است که خدمت مخاطبین محترم تقدیم می‌گردد. (برای مشاهده بخش اول و بخش دوم کلیک کنید.)

والبرگ: مصرف مواد یا دارو باعث می‌شود که ذهن کار نکند و رقص باعث می‌شود به زندگی واقعی فکر نکنید، اینها چیزهایی است که مردم را از فکر کردن باز می‌دارد. می‌دانید آن چیزی که در ویتنام رخ داد، نسبت به آنچه که در عراق و افغانستان رخ داد، چیز زیادی نیست. آمریکا کارهای وحشتناکی در این کشورها در طول این ده سال انجام داد و این یک کابوس است و من احساس می‌کنم در یک کابوس زندگی می‌کنم.

این جهنم است که ما در آن زندگی می‌کنیم، آنها دنیای خیالی به وجود می‌آورند و سعی می‌کنند با آن ذهن مردم را از فکر کردن به عدالت اجتماعی، برابری یا اصول اساسی که زیر بنای حاکم بر هر جامعه نرمال است، باز دارند.

طالب زاده: شما از ویتنام صحبت کردید، هر دوی ما در آن دوران بودیم و وقایع ویتنام را در تلویزیون نشان می‌دادند و عکس‌العملی که جوانان آمریکایی به آن نشان دادند را نیز شاهد بودیم.

والبرگ: این خبرنگارها بودند که واقعیت را نشان دادند نه چیز کنترل شده را و آنها چیزی را که ذهن را کنترل می‌کنند را نشان نمی‌دهند.

طالب زاده: البته بعد از این تجربه در ویتنام ما با دهه هفتاد سر و کار داریم، چه اتفاقی می‌افتد؟ مخصوصا در خصوص موسیقی که در جنبه‌های عظیم آن و متن‌های متمایز موسیقی اتفاقاتی رخ داد که کارهای بی‌نظیری که توسط جنیس جاپلین، جانی میچل، کت استیونز، جان لئون و دیگران ساخته می‌شد، همه تا قبل از سال ۱۹۷۹ بود و بعد از آن همه چیز ناپدید شد و دوران جدیدی آغاز شد که ما در برنامه قبلی درباره آن صحبت کردیم، شما حقیقتی را بازگو کردید مبنی بر اینکه لازم است مردم بی‌خبر بمانند و لازم است آنها ساکت شوند.

چون که سیاست‌های وحشتناکی انجام می‌دهند و از شما که شاهد تغییرات در رسانه بودید، می‌خواهم که به بینندگان در ایران بگویید که آن زمان رسانه در آمریکا و کانادا چگونه بود و آیا رسانه در آن زمان یا زمان حال فرقی دارد یا خیر؟ ممکن است همه برنامه‌های جانی کارسن یا تورنتو را نگاه کنند.

والبرگ: همه برنامه‌های یکسانی را نگاه می‌کنند، فیلم یکسانی را می‌بینند و موسیقی یکسانی را می‌شنوند، چه چیزی رسانه‌های آمریکایی را از کانادایی متمایز می‌کند، جواب این است که اصلا رسانه‌های آمریکایی وجود ندارند.

 

آتش/جنگ/خشونت/اسرائیل/آمریکا/صهیونیسم/یهود

قتل عام ۵۰۰۰ غیرنظامی ویتنام فقط در یک عملیات آمریکایی‌ها

 

طالب زاده: به بینندگان بگویید که چگونه زبان تغییر می‌کند و آنچه در سال ۱۹۷۶ مطرح می‌شود با زبانی که در سال ۲۰۰۶ از آن استفاده می‌شود، متمایز می‌گردد، چگونه زبانی که در برنامه تلویزیون استفاده می‌شود و همچنین شخصیت‌ها تغییر می‌کند؟ چگونه همه اینها تغییر می‌کنند؟ آیا این تغییرات ناگهانی و عظیم است؟

والبرگ: شما در مورد دهه هفتاد صحبت کردید ولی درباره دورانی که من دوست دارم، چیزی نگفتید. واقعا فکر می‌کنم که در آن زمان مقامات احساس دموکراسی و آزادی خواهی مردم آمریکا را پنهان کردند، چون مردم آمریکا توسط کشورهای جهان سوم شکست خوردند، تنها زمانی که دموکراسی را احساس کردند، وقتی بود که موضوعات مربوط به ویتنام رخ داد و من مطمئنم آنچه برای نیکسون اتفاق افتاد و حملاتی که به وی کردند.

نه به خاطر جرم‌های امپریالیستی آمریکا بلکه بر اثر یک توطئه بود و من مطمئنم که این حملات یک توطئه بود و در نهایت هم شکست خورد، این شرایط بیشتر شبیه ترس از تروریسم بود، مثل امروز که پوتین را به مهندسی کردن انتخابات آمریکا متهم می‌کنند. دنیای ذهنی مردم آمریکا بسیار آشفته است و دهه هفتاد زمانی بود که برخی منطقی شدند و آمریکایی‌ها مجبور بودند که قبول کنند که اشتباه می‌کردند.

بعد از حمله به نیکسون بازرسی‌هایی از جرایم سی آی ای انجام شد و آن دورانی بود که سی آی ای تا حدودی تحت کنترل بود و دیگر به آنها اجازه ندادند که مردم، رئیس جمهور یا شهروندان دیگر ملت‌ها را ترور کنند.

آنها تا حدی تحت نظر بودند و این باعث شد تا جامعه آمریکا شکوفا شود، در این شرایط جانی میچل و دیگران موسیقی‌ها و فیلم‌هایی که با روح دموکراسی همخوانی داشتند، تولید کردند. به نظر من این اتفاقات خیلی مهم بود. در سال ۱۹۷۹ رویدادهایی در افغانستان رخ داد و آمریکا دوباره از قدرتش استفاده کرد.

طالب زاده: آیا انقلاب ایران؟

والبرگ: بله انقلاب ایران، می‌خواستم به نکته‌ای برسم که در آن سال دنیا تغییر کرد ولی هنوزم زیر نظر داشتن سی آی ای برای آمریکایی‌ها یک اقدام نوین در تاریخ‌شان به حساب می‌آمد. چون آنها نمی‌توانند آن قدرت باور نکردنی که حالا از دست داده بودند را فراموش کنند و افکارشان را تغییر بدهند. بنابراین آن چیزی که باقی مانده فیلم‌هایی است که اجازه نمی‎دهند مردم فکر کنند.

بله قبول دارم فیلم‌های خوبی وجود دارد، نمی‌گویم که صددرصد فیلم‌ها خوب هستند اما هنوز می‌توانیم فیلم‌های خیلی خوبی پیدا کنیم مثل اسپیلبرگ و دسته‌ای از مردم که فیلم‌های خوبی هستند ولی بیشتر فیلم‌هایی که مردم نگاه می‌کنند و بی ارزش‌اند، موسیقی، موسیقی الکترونیک است و مولودی و اسپرینگ نیست موسیقی است که هیجان ایجاد می‌کند و شما فراموش می‌کنید که کجا هستید.

 

یهود/هالیوود/صهیونیسم/قدس/سینما/فیلم/نفوذ

استیون اسپیلبرگ، کارگردان و فیلم‌نامه نویس هالیوودی

طالب زاده: برگردیم به بحث اسپیلبرگ، اسپیلبرگ مثال خوبی از کارگردانان هالیوود است، با «دوئل» شروع و با «برخورد از نوع نزدیک» و «آرواره‌ها» ادامه پیدا می‌کند، حالا ما هم زیاد وقت نداریم می‌خواهید قبل از اینکه این بحث پایان یابد چیزی اضافه کنید؟

والبرگ: اسپیلبرگ مرد فوق العاده‌ای هست و من واقعا او را دوست دارم، چون این فیلم، فیلم هولوکاستی دیگری در صنعت هولوکاست است که فینکنشتاین درباره‌اش صحبت کرد و آن حرف‌های خیلی خوبی بیان کرد. آنچه او گفت، این است که هولوکاست نیرنگ بزرگی است که در تاریخ وارد شده و آن متهم شد که هولوکاست را انکار می‌کند.

چیزی که آن انکار می‌کند اعتبار استفاده از واژه هولوکاست است که واژه‌ای مذهبی می‌باشد. همچنین این فکری که هیتلر یهودی‌ها را قربانی کرد و یک کار جنون آمیز را انجام داد، منکر می‌شود. البته من این موضوع را جدی نمی‌گیرم، در فیلم اسپیلبرگ که در مونیخ بود، انسانیت فلسطینی‌ها و اینکه چگونه آنها به این وضعیت افتادند را نشان داد.

همچنین این فیلم سازمان موساد را نشان داد که چطور فلسطینی‌ها را در سراسر اروپا و دنیا دنبال می‌کند، وی انسانیت واقعی را آنجا و در حال روی دادن نشان داد و به خاطر آن توسط صهیونیست‌ها سرکوب شد. اسپیلبرگ یکی از بهترین کارگردانانی است که در اسرائیل شناخته شده و وی فهمید که مصاحبه‌ای که درباره هولوکاست با آن انجام شد، اساس تبلیغاتی داشته است.

می‌خواهم بگویم نسل کشی و باقی ماندن قتل عام ضد یهودیت، نمی‌خواهم واژه هولوکاست را نام ببرم و تلاش‌های او شناخته شده نیست و این خیلی ناراحت کننده است. صهیونیست‌ها از فرهنگ ایرلندی متنفرند و اگر کسی به عدالت اجتماعی فکر کند، اسرائیل را مردود می‌شمارد و در اسرائیل اصلا عدالت اجتماعی وجود ندارد. در آنجا حتی امروز هم مردم تحت تعقیب و شکنجه هستند، البته کمی کمتر از گذشته.

طالب زاده: آخرین سوال من درباره کتاب کانادا-اسرائیل هم‌پیمان است. خیلی قدردانی می‌کنم از شما به خاطر ایراد بحث درباره موضوع مورد گفتگو و امیدوارم در این باره باز هم با یکدیگر صحبت کنیم.

والبرگ: اخیراً یا شاید در دهه اخیر یهودی‌های شگفت انگیزی را می‌بینیند، البته همیشه یهودیان خوبی وجود داشتند، یهودیان واقعا به رسانه یا مردم دسترسی ندارند، آدام سندلر که یک کمدین است، فیلمی ساخته به نام با زوهان در نیفت که درباره موساد است و در این فیلم موساد مثل سوپرمن است ولی در نهایت «زوهان» می‌فهمد که در حقیقت اینطور نیست و به آمریکا می‌گریزد و فقط  می‌خواهد از دست موساد خلاص شود.

زیبایی‌ها را ببیند، وی در این میان عاشق یک زن فلسطینی می‌شود، فیلم یک داستان عاشقانه است و رویکردی در آن وجود دارد مبنی بر اینکه ما نمی‌خواهیم در دنیایی زندگی کنیم که مردم را شکنجه می‌کنند و می‌خواهیم جایی باشیم که همه برابر باشند، عدالت اجتماعی در میان یهودیان خوب وجود دارد و من آنها را در تورنتو یافتم، آنها دوستان یهودی بسیار خوبی هستند آنها کلا ایده کشور یهودی را رد می‌کنند و نمی‌خواهند با این سخنان منزوی شوند.

بنابراین حاضر نیستند درباره این موضوعات صحبت کنند. تمایل دارم درباره چیزهای دیگری صحبت کنم و کارتونی مشهوری وجود دارد به نام الی که کارهایش خیلی شبیه مجله دیوانه است، آن پسر مهاجری را به تصویر می‌کشد که سوپر قهرمان است، سوپر قهرمان معادل واژه یهودی است که در زبان عبری به معنای مبارز قوی است، مبارز قوی سمبل یهودی‌هایی است که در اسرائیل به دنیا می‌آیند.

این کارتون اقتباسی است که مرد یهودی جدیدی را نمایش می‌دهد مثل مردم شورشی که مبارزه می‌کنند ولی این مرد یهودی خشن است، این مرد یهودی است و همه مردم را از هر قبیله‌ای رد می‌کند، مارکس وارث یهودی‌ای که در دوران کودکی ختنه شده و وی می‌گوید روح یهودی در عمل به مردم مسیحی منتقل شده و این موضوع خیلی چیزها را بیان می‌کند.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=4525

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *