ماده ۳۷۰ چیست؟ الغای آن چه تاثیری بر مردم کشمیر دارد؟



ماده 370 چیست؟ الغای آن چه تاثیری بر مردم کشمیر دارد؟

پارلمان هند روز گذشته ماده ۳۷۰ مرتبط به وضعیت کشمیر ـ که هنوز از نظر مجامع بین‌المللی منطقه‌ای مورد مناقشه به شمار می‌رود ـ را ملغی اعلام کرده است. حالا باید دید که ماده ۳۷۰ و ماده ۳۵A چیست؟ الغاء این مواد چه تاثیری بر کشمیر تحت سیطره هند و مردمان ساکنان آن خواهد گذاشت؟



پایگاه صهیون پژوهی خیبر، براساس گزارش‌های منتشره پارلمان هند الغاء ماده ۳۷۰ قانون اساسی در مورد موقعیت کشمیر اعلام نموده که به دنبال آن یک حکم ریاست جمهوری صادر شده و موقعیت ویژه کشمیر لغو گردید در حالی که براساس ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند، کشمیر منطقه‌ای ویژه به شمار می‌رفت که با لغو این ماده قانونی موقعیت ویژه کشمیر نیز از بین رفته است.

اما سؤال این است که ماده ۳۷۰ و ماده ۳۵A چه هست و اکنون لغو آن چه تأثیری بر منطقه کشمیر و مردمان این خطه خواهد گذاشت؟ در واقع ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند یک ماده ویژه است که موقعیت ویژه‌ای را برای منطقه «جامو» و «کشمیر» قائل می‌شود. به دنبال استقلال هند در سال ۱۹۴۷م حکمران وقت جامو و کشمیر «هری‌سینگ» در ابتدا تصمیم گرفت که کشمیر خودمختار بماند اما سپس آمادگی خود را برای انضمام مشروط به هندوستان ابراز نمود.

با توجه به این وضعیت هندوستان ماده ۳۷۰ را در قانون اساسی خود گنجانید که براساس آن قرار شد جامو و کشمیر دارای موقعیت و اختیارات ویژه باشد اما بعد از تصویب این ماده حکمران جامو و کشمیر قانون اساسی ویژه‌ای را برای جامو و کشمیر مطالبه نمود، که به دنبال آن در سال ۱۹۵۱م. اجازه داده شد که این منطقه برای خودش یک مجلس ایالتی هم داشته باشد. ماده ۳۷۰ قانون اساسی در خصوص ساختار موقت مدیریت این منطقه است و در واقع روابط بین حکومت مرکزی و ایالت جامو و کشمیر را مشخص می‌کند.

موقعیت ویژه و نیمه خودمختار کشمیر

این ماده در اتحادیه هندوستان، موقعیت ویژه و نیمه خودمختار را به جامو و کشمیر اعطا می کرد که بعد از مذاکرات پنج ماهه در بین نخست وزیر وقت جامو و کشمیر «شیخ عبدالله» و نخست وزیر هند «جواهر لعل نهرو» وارد قانون اساسی هند شده بود که طبق آن، قوانینی که در دیگر ایالت‌های هند قابل اجرا بود، در این منطقه قابل اجرا نبود.

براساس این ماده به جز امور دفاعی، امورمالی و خزانه‌داری و ارتباطات حکومت متحد مرکزی، حق نداشت هیچ قانونی از قوانین مرکزی را بدون موافقت پارلمان مرکزی و حکومت ایالتی در جامو و کشمیر به مرحله اجرا درآورد. براساس این ماده قانون اساسی هند ایالت جامو و کشمیر حق این را داشت که برای خودش قانون اساسی تصویب کند و پرچم جداگانه‌ای داشته باشد در حالی که رییس جمهور هند ـ که اختیار تعلیق قانون اساسی هند را دارد ـ حق تعلیق قوانین جامو و کشمیر را نداشت.

براساس ماده ۳۶۰ قانون اساسی هندوستان حکومت فدرال می‌تواند در هر یک از ایالت‌ها و یا سراسر کشور حالت فوق‌العاده مالی اجرا کند اما براساس ماده ۳۷۰ حکومت هندوستان حق چنین اقدامی را نسبت به ایالت جامو و کشمیر نداشته است.

تلاش‌هایی انجام شد که قانون شهروندان ایالت مصوب در سال ۱۹۲۷م. و در زمان حکومت مهاراجه (پادشاه چند منطقه) «هری سینگ» هم احیا شود که بر اساس آن هیچ یک از شهروندان هندی از سایر مناطق این کشور حق خریدن ملک و زمین در جامو و کشمیر را نداشته است. این قانون محدود به شهروندان عادی هندوستان نبوده بلکه شرکت‌ها، نهادها و ادارات هند هم حق تملک غیر قانونی هیچگونه زمین و ملکی در محدوده جغرافیایی جامو و کشمیر را نداشته است.

براساس این قانون برای ایجاد شهرک‌های مسکونی، مراکز صنعتی و کارخانه جات و همچنین سدّ، هم دولت هندوستان حق تصرف هیچ زمینی را در این منطقه نداشته است و برای هرگونه ایجاد تغییر در این منطقه، لازم بود که موافقت نمایندگان منتخب ایالت تحصیل شود؛ نمایندگانی که مجلس قانون گذار ایالت حضور دارند. هدف از این قانون حفظ حقوق ایالتی جامو و کشمیر بود.

محرک اصلی تصویب این قانون عهد و پیمانی است که دولت هند با مهاراجه (پادشاه) جامو و کشمیر بدان متعهد شده بود که در آن آمده است:

«دولت مرکزی جامو و کشمیر را هرگز به پذیرش قانون اساسی فدرال خود مجبور نخواهد کرد»

بر اساس این قانون تنها بخشی از قانون اساسی کشور در این ایالت قابل اجرا خواهد بود؛ ایالت برای خودش قانون اساسی تدوین و تصویب خواهد کرد که ساختار اداری و اجرایی ایالت را تشکیل خواهد داد.

براساس این قانون حکومت مرکزی خواهد توانست هرگونه تغییراتی را در این ایالت تنها بعد از کسب اجازه از مجلس ایالتی صورت دهد و این ماده قانونی تنها زمانی قابل تغییر خواهد بود که تمامی مقتضیات تغییر آن تأمین شده باشد و مجلس و دولت ایالتی نیز نظر مثبت خود را در این خصوص اعلام کرده باشند و هدف نهایی این بود که این قانون تنها زمانی قابل تغییر و اصلاح باشد که مجلس ایالتی تقاضای تغییر و اصلاح را مطرح کرده باشد، و این که دولت مرکزی مجاز به این کار نمی‌باشد.

ماده ۳۵A

ماده ۳۵A هم ماده‌ای در قانون اساسی هند است که براساس آن شهروندان ایالت جامو و کشمیر دارای هویت کاملا مستقل بودند و دارای حقوق ویژه شهروندی این ایالت بودند. حق شهروندی ویژه شهروندان جامو و کشمیر و قانون مربوط به آن ـ یعنی ماده ۳۵A ـ از مسئله کشمیر قدیمی‌تر است و سال‌ها قبل از استقلال هند به تصویب رسیده که براساس آن شهروندان سایر ایالت‌های هند نمی‌توانند در محدوده این ایالت دارای ملک و زمین و دارایی‌های غیرمنقول باشند، نمی‌توانند در این ایالت به استخدام در آیند و یا آزادانه در این منطقه سرمایه‌گذاری نمایند.

این قوانین را مهاراجه دوگرا هری‌سینگ در بازه زمانی ۱۹۲۷م تا ۱۹۳۲م تدوین کرده بود که در سال ۱۹۵۴م طی یک حکم ریاست جمهوری در قانون اساسی هند گنجانیده شد.

لغو ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند

اکنون با لغو ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند در رابطه با جامو و کشمیر تحت سیطره هند این منطقه در حکم یک ایالت نخواهد بود بلکه دو ایالت جداگانه در این منطقه ایجاد خواهد شد که به جای مناطق نیمه خودمختار، مستقیما به دولت فدرال وابسته خواهند بود و جزو واحدهای فدراتیو به شمار نخواهند رفت: یکی از این ایالت‌ها به نام «جامو و کشمیر» و دیگری به نام «لداخ»؛ و اداره امور آن‌ها در دست «نائب الحکومه» (Lieutenant governor) خواهد بود.

براساس سازوکار جدید جامو و کشمیر دارای مجلس قانون گذار خواهد بود اما لداخ فاقد آن خواهد بود. امیت‌شاه وزیر کشور هند [که برخلاف ظاهر اسمی از هندوهای افراطی و از رهبران ارشد حزب حاکم هند است] بعد از لغو ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند، اظهار داشته است که این ماده قانونی به دلیل، آنچه که او وضعیت امنیتی منطقه و نفوذ تروریسم فرامرزی خواند، لغو گردیده است.

گفتنی است که تنها یک بند از ماده ۳۷۰ قانون اساسی از الغاء مصون مانده است که به رئیس جمهور هند اجازه می‌دهد در قوانین مربوط به این منطقه مجاز به تغییر و تصرف خواهد بود و خواهد توانست احکام مورد نیاز را صادر نماید.

نتیجه‌گیری

بدترین تاثیر الغای این ماده بر کشمیر و بالتبع بر مردم مسلمانان کشمیر این خواهد بود که ھندو‌ھا از سراسر ھندوستان برای خرید زمین‌ھای کشمیر اقدام می‌کنند و درنتیجه توازن جمعیتی کشمیر به نفع غیر مسلمانان برھم خواھد خورد و بعد از مدتی اکثریت مسلمان کشمیر به اقلیت تبدیل می‌شود و کشمیر که از قرن‌ھا پیش منطقه‌ای مسلمان نشین بودہ به دست کفار خواھد افتاد اما کشمیری‌ھا به راحتی کشمیر را از دست نخواھند داد در نتیجه بار دیگر یک داستان دیگر از کشت و کشتار مسلمانان در دنیا رقم خواھد خورد و یک فلسطین دیگر در دنیا به وجود خواھد آمد.