رویکرد انقلاب اسلامی ایران به مسئله‌ی فلسطین - خیبر

بررسی رویکرد انقلاب اسلامی به مسئله‌ی فلسطین- قسمت ول

رویکرد انقلاب اسلامی ایران به مسئله‌ی فلسطین

۱۷ آبان ۱۳۹۷ ۱۱:۱۹

جمهوری اسلامی ایران استراتژی پیرامونی بن گوریون را به چالش کشید. این استراتژی با کنار رفتن ایران از جرگه دوستان اسرائیل دچار ضربه اساسی شد.

به گزارش سرویس فلسطین و مقاومت پایگاه صهیون پژوهی خیبر، انقلاب اسلامی ایران از ابتدای پیروزی و حتی قبل از آن، نسبت به ماهیت رژیم صهیونیستی تعارض وجودی و رویکرد نفیگرایانه داشته است. می‌توان از سخنرانی مهم بنیانگذار انقلاب اسلامی امام خمینی(ره) در سال ۱۳۴۲ هجری شمسی، یعنی ۱۳ سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، به عنوان نقطه عطفی در این زمینه یاد کرد. با شکل‌گیری نظام جمهوری اسلامی در ایران، به یکی از مهمترین استراتژی‌های صهیونیست‌ها یعنی استراتژی پیرامونی (مبنی بر لزوم دوستی با کشورهای غیر عرب همجوار با همسایگان عرب هم مرز با اراضی اشغالی) آسیب جدی وارد و ایران از جمع دوستان رژیم صهیونیستی خارج گشت. این رویداد، سرآغاز شکل‌گیری رویکردها و تحولات جدیدی در قبال رژیم صهیونیستی در منطقه، جهان اسلام و سراسر دنیا بود.

بیشتر بخوانید:

اهمیت مسئله فلسطین از منظر امام خمینی

مسئله فلسطین مهمترین مسئله جهان اسلام

هر چند انقلاب اسلامی ایران چهل ساله است ولی عمر رژیم صهیونیستی هفتاد ساله است. اگر تأسیس این رژیم را سال ۱۹۴۸ بدانیم، از سال ۱۹۲۰ که سیستم قیومیت انگلستان بر فلسطین از طریق جامعه ملل شروع شد، پروژه یهودی‌سازی فلسطین که قبل از آن شروع شده بود، شکل عملیاتی‌تری به خودگرفت. در مقابل ورودهای دسته جمعی یهودیان از اقصی نقاط جهان به فلسطین قیام‌های فلسطینیان برپا شد.

قیام‌های «براق» ۱۹۲۹ «یافا»۱۹۳۱ قیام شیخ عزالدین قسام «۱۹۳۹-۱۹۳۶» مربوط به این دوران است. نتیجه اینکه این موضوع بیش از هفتاد سال قدمت دارد.

به سبب برخوردهای فلسطینیان با ورود دسته جمعی یهودیان و زدوخوردهایی که با انگلیسی‌ها به عنوان حاکم فلسطین و با یهودیان به عنوان قوم اشغالگر داشتند. هر چند در آن زمان رسانه‌ها به شکل امروزی فعالیت نداشتند، اما انتقال اخبار، سبب برانگیختن واکنش‌های کشورها و ملت‌های دیگر می‌شد. یکی از این نقاط هم ایران بود که قبل از انقلاب، سخنرانی مهم امام خمینی(ره) در خصوص اشغال فلسطین در سال ۱۳۴۲، یک نقطه عطف در این زمینه محسوب می‌شود. این سخنرانی سیزده سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و ۵۵ سال پیش از امروز ایراد شد. در آن زمان نگاه به موضوع، از زاویه دینی و بر مبنای «قاعده نفی سبیل» صورت می‌گرفت؛ مبنی بر اینکه چرا بر یک جامعه مسلمان اسلامی (فلسطین)، غیر مسلمان باید حاکم باشد. و حدیثی که از حضرت رسول منقول است مبنی بر اینکه: «اگر مسلمانی صدای استغاثه مسلمانی دیگر را بشنود و پاسخ نگوید، مسلمان نیست»؛ بر این اساس وظیفه دیده شد که ما هم به فلسطینیان مظلوم کمک کنیم. یا صوت معروف شهید مطهری دربارة مظلومیت مردم فلسطین در عاشورای سال ۱۳۴۸ که بر حسب وظیفه دینی، اسلامی و انسانی به این قضیه اعتراض داشتند.

بیشتر بخوانید:

حمایت از مردم مظلوم فلسطین مبتنی بر قاعده «نفی سبیل»

نهضتی برای بیداری مسلمانان

با پیروزی انقلاب اسلامی، تحول اساسی در نگاه به این موضوع ایجاد شد. اولین سفارتی که در تهران بسته شد، سفارت اسرائیل واقع در میدان فلسطین بود که تحویل فلسطینی‌ها داده شد. خود اسرائیلی‌ها دیدند که لبه تیز شعارهای انقلابیون متوجه آنهاست.

منبع: مصاحبه پژوهشی با دکتر سلمان رضوی، معاون پژوهشی موسسه ندا، پژوهشگر: مرجان شریف‌زاده

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=14396

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *