مهره‌ای برای پیشبرد صهیونیسم - خیبر

معرفی کتاب از جولانگاه استر تا وادی صهیون 2:

مهره‌ای برای پیشبرد صهیونیسم

۰۸ مرداد ۱۳۹۷ ۱۶:۲۰
خیبر/یهود/مخفی/صهیونیسم/پزشک/دندانپزشک/قدس/غزه/فلسطین/مقاومت/خیانت/

حبیب لوی متولد سال ۱۲۷۵ هجری شمسی در تهران می‌باشد وی یکی از یهودیان مخفی در ایران بود که در راستای پیشبرد آرمان تشکیل رژیم اشغالگر اسرائیل فعالیت‌های بسیاری در عرصه‌های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی انجام داد.

به گزارش سرویس تاریخ پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، زندگی انگلی یهود برای بسیاری از تاریخ‌نگاران قابل توجه است، نه از این بابت که حلزون‌هایی خانه به دوش در حال گذار تاریخی هستند، بلکه باید دید که چگونه خود را به این حال و روز عادت داده‌اند.

کتاب از جولانگاه استر تا وادی صهیون نوشته علی رضا سلطانشاهی است. بخش دوم از این کتاب را به مخاطبان محترم تقدیم می‌کنیم.

حبیب (یحزقل عزرا) لوی در ۱۲ حشوان ۵۴۵۷ عبری مطابق با اکتبر ۱۸۹۶ میلادی و ۱۲۷۵ هجری شمسی در منطقه‌ای یهودی نشین به نام محله گتوی تهران، محله یهودی‌ها یا سیروس امروز و در کوچه ۷ کنیسه، چشم به جهان گشود.

پدرش رحمیم نام داشت که غیر یهودیان  او را رحیم می‌خواندند. پدربزرگش خداداد و پدر خداداد، برخوردار نام داشت و در یک واقعه به اصطلاح یهود ستیزانه به زور مسلمان می‌شود. لوی در خاطرات خود به این نکته اشاره می‌کند که پیشه عمده یهودیان، جواهرفروشی، پیله‌وری، دوره گردی، سکرات فروشی، ساز زنی، مطربی و زرگری بوده است و به همین دلیل یهودیان عمدتاً از وضع اقتصادی خوبی برخوردار بودند، در عین اینکه خود را مفلوک و ندار جلوه می‌دادند.

لوی در سال ۱۹۰۴، تنها شش سال پس از تاسیس مدرسه آلیانس، در ۷ یا ۸ سالگی به این مدرسه وارد شد و پس از طی دوره هفت ساله آن، با زبان فرانسه به خوبی آشنا شد. او در سال ۱۹۱۱ به تنهایی به سوی پاریس رفت تا با آموختن آکادمیک دندانپزشکی، جزء شش نفر دندانسازی باشد که از خارج دیپلم دارند. در واقع در سال ۱۹۱۳ و در هفده سالگی به عنوان جوان‌ترین دانشجوی مدرسه دندانسازی پاریس، دیپلم گرفت و به تهران بازگشت.

او فعالیت روزانه خود را در این زمان اینگونه تشریح می‌کند: طبابت در اردوی قزاقخانه از صبح علی الطلوع تا یک ساعت، طبابت در مطب تا ظهر، صرف نهار در منزل، تجارت دارو تا ساعت چهارونیم، طبابت در مطب تا ساعت هفت، صرف شام در منزل، فعالیت تا نیمه شب در انجمن صیونیت.

لوی پس از شانزده سال خدمت در ارتش، بنابر اختلافی که ظاهراً با هادی آتابای داشت و اینکه در طول این شانزده سال به درجه‌ای ارتقا نیافت، از ارتش خارج شد و از آن پس با سفر به فلسطین و دیگر ممالک اهتمام فعالیت‌های خود را در زمینه فرهنگی و سیاسی جامعه یهود ایران از جمله انجمن صیونیت، مدرسه کوروش و موسسه وایزمن گسترش داد.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=9147

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *