ندای اعتراض نوازندگان جوان در مورد نژادپرستی و تبعیض حاکم بر جامعه اسرائیل




تدی نگوس، خواننده رپ در یکی از آهنگ­‌هایش با نام «دست­بند زده» به مقوله خشونت پلیس علیه اسرائیلی­‌های اتیوپیایی تبار می­‌پردازد. اگرچه این آهنگ اولین بار در سال ۲۰۱۷ منتشر شد اما اعتراضات خیابانی و سراسری به کشته شدن یک نوجوان اسرائیلی-اتیوپیایی، بار دیگر توجه عمومی را جلب کرده است. یک افسر پلیس درحالی این نوجوان را کشته است که سر پست خود حضور نداشته است.



به گزارش پایگاه صهیون­‌پژوهی خیبر به نقل از پایگاه صهیونیستی ­آف­‌ اسرائیل، در هفته‌ای که سپری شد، یک وب­‌سایت خبری پرطرفدار اسرائیلی به‌ نام  Ynet از یک خواننده رپ ۲۳ ساله به نام تدی نگوس دعوت کرد تا یکی از آهنگ­‌هایش به نام «دست­بنده زده» را به صورت زنده برای مخاطبان اجرا کند. گفتنی است این آهنگ اولین بار در سال ۲۰۱۷ منتشر شده اما اعتراضات ضدنژادپرستی اخیر، بار دیگر توجه همگان را به این آهنگ معطوف داشته است.

تدی نگوس در آهنگ رپ خود اینگونه می­‌خواند:

«آنها مرا با دستبندی بر دستانم می­‌خواهند/آنها مرا با ده­‌ها هزار چشم می­‌نگرند/ آنها تنها رنگ پوست من را می­‌بینند و من را به حاشیه می­‌رانند»

این خواننده معتقد است ترانه‌هایش به همه زمان­‌ها تعلق دارد و منحصر به زمان خاصی نیست، اما این ترانه و در شرایط خاص حاضر معنا و مصداقی مهم پیدا کرده است. او می­‌گوید: «من در استودیوی تلویزیون احساس کردم که دقیقا لحظه مخصوص این آهنگ فرارسیده است».

حضور نگوس در Ynet بیانگر حضور رو به رشد اسرائیلی‌های اتیوپی‌تبار در عرصه موسیقی محلی است. مضمون ترانه‌های نگوس مبارزه با نژادپرستی بوده و تبعیض آشکار علیه یهودیان اتیوپایی را منعکس می‌کند. این گروه از یهودیان آفریقایی از سه دهه پیش مهاجرت به اسرائیل را آغاز کرده‌اند.

نگوس و دیگر هنرمندان جوان اتیوپی‌تبار در اسرائیل از صحنه هنر برای روایت تجربیات این اقلیت به مردم بهره می‌گیرند و به ویژه مدعی‌اند که خشونت پلیس در مورد این گروه از شهروندان اسرائیل گسترده و کنترل نشده است.

تعداد زیادی از یهودیان اتیوپیایی در سال‌های دهه ۱۹۸۰ به صورت پروازهایی مخفی وارد اسرائیل شدند. تازه واردانی از یک کشور عقب مانده آفریقایی و در حال توسعه که تلاش داشتند موقعیت خود را در یک اسرائیل پیشرفته تثبیت نمایند.

طی چند دهه گذشته، اتیوپیایی‌ها با مساله تبعیض دست به گریبان بوده‌اند. در اواخر سال‌های دهه ۱۹۹۰ فاش شد که سازمان‌های بهداشتی اسرائیل خون‌های اهدایی اتیوپیایی‌ها را از ترس این‌که مبتلا به بیماری باشند، دور می‌انداخته اند. اتهاماتی نیز در رابطه با کنترل عمدی نرخ زادوولد اسرائیلی‌های اتیوپی‌تبار، مطرح است.

امروز شمار اسرائیلی‌های اتیوپیایی بالغ بر ۱۵۰ هزار نفر است و حدود دو درصد از جمعیت ۹ میلیون نفری اسرائیل را تشکیل می‌دهند. با وجود اینکه تعدادی از آن‌ها در ارتش، پلیس و سیاست فعال‌اند اما همچنان این اقلیت با مشکل فقر دست به گریبان­اند.

به رغم این پیشینه و تبعیض، هنرمندان اسرائیلی که تبار اتیوپیایی دارند، به دنیای هنر ورود کرده و به ویژه در صحنه رقص و موسیقی برای خود جا باز گرده‌اند.

نگوس در نمآهنگ «دست­بند زده» لباس یک سرباز را بر تن دارد، بر دوچرخه‌ای سوار است و وقتی با دو پلیس برخورد می‌کند، پلیس او را کتک می‌زند. این نمآهنگ شرح واقعه‌ای است که در سال ۲۰۱۵ رخ داد و طی آن دو افسر پلیس یک سرباز اتیوپیایی را که یونیفورم بر تن داشت کتک می‌زدند. فیلم این واقعه منتشر شد و اعتراضات و تظاهرات گسترده‌ای را به همراه داشت.

آخرین مورد از تظاهرات در این رابطه وقتی شروع شد که سولومون تکا، جوان هجده­ ساله روز سی‌ام ژوئن توسط یک افسر پلیس در حومه حیفا به ضرب گلوله کشته شد. در اوج این ناآرامی‌ها، معترضان خشمگین در قلب تل آویو و حیفا چندین اتومبیل و سطل زباله را به آتش کشیدند. به گفته پلیس در جریان این تظاهرات، بیش از ۱۱۰ افسر پلیس زخمی و دست کم ۱۵۰ تظاهرکننده بازداشت شده­‌اند.

افسر مورد نظر که مدعی است آن نوجوان را با شلیکی هشداردهنده به سمت زمین، به طور تصادفی کشته است در حال بازجویی بوده و تحت حفظ قرار دارد.

عرفات یردی، رئیس انجمن یهودیان اتوپیایی گفت: «این بار معترضان به صورت خود جوش وارد میدان شده‌­اند». او معتقد است مدت زیادی است که خشونت و ناامیدی معترضان در حال افزایش است، چرا که متاسفانه احساس می­کنند خشونت پلیس به درستی مورد بررسی قرار نمی­‌گیرد. وی افزود:«افرادی که تعمدا و بدون دلیل به جوانان حمله می­کنند، تبرئه شده­اند و این بسیار حیرت­ انگیز است».

معترضان خواهان پاسخگویی بیشتری از سوی پلیس هستند. پس از تظاهرات سال ۲۰۱۵ دولت کمیته‌ای را برای مهار نژادپرستی علیه اسرائیلی‌های یهودی­‌تبار تشکیل داد. این کمیته توصیه کرد که پلیس بر روی لباسش دوربین نصب کند. از سال ۲۰۱۷ گشتی‌های اسرائیلی و پلیس راهنمایی رانندگی در برخی از مناطق از این دوربین‌ها استفاده می‌کنند.

اما یردی گفت که اجرای این طرح به کندی پیش می‌­رود. وی افزود: «کسانی که بچه­‌های ما را مورد ضرب و شتم قرار می­‌دهند، این دوربین­ها را بر لباسشان ندارد».

سخنگوی پلیس میکی روزنفیلد گفته که در آینده افسران پلیس بیشتری به دوربین لباس مجهر می­‌شوند.

نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در جلسه‌­ای که به منظور بحث در مورد این موضوع برپا شده بود، مرگ تکا را یک فاجعه بزرگ نامید و گفت از آن درس‌هایی خواهیم آموخت. اما در عین حال بشدت از تظاهراتی که به خشونت گرایید انتقاد کرد.

ییل منتسنوت ۲۶ ساله یکی دیگر از نوازندگان اسرائیلی-اتوپیایی گفت که در گذشته انجمن یهودیان اتیوپیایی تبار بیشتر خویشتندار بود ولی ما باید این خامی را پایان دهیم. این بار انجمن واقعا احساس ناامیدی می­‌کند. وی افزود: «تظاهر کنندگان سازماندهی نشده بودند و هر کسی که به خیابان رفته بود به صورت خودجوش و برای تخلیه خشم‌­اش از این همه تبعیض دست به کار شده بود».

نگوس با ابراز شادمانی از افزایش تعداد هنرمندان اتیوپیایی تبار در عرصه موسیقی معتقد است که تظاهرات اخیر باید به نشانه «فریادی برای کمک خواهی» تعبیر شود. فریادی از سوی تمامی جامعه اسرائیلی‌های اتیوپی‌تبار.

این هنرمند اسرائیلی-اتیوپیایی معتقد است امروزه همه افراد دست کم یک آهنگ از یک هنرمند اتیوپیایی در پلی لیستشان دارند، اما هنوز هم نژادپرستی وجود دارد و این دو به نوعی با هم ناسازگارند.

 

مترجم:

ایلیا خراسانی

 

منبع:

https://www.timesofisrael.com/ethiopian-israeli-musicians-use-stage-to-promote-struggles/