کاتلین کلیور - خیبر

کاتلین کلیور

۱۴ بهمن ۱۳۹۷ ۱۲:۴۸

استاد کلیور زیر بار این موضوع که مفهوم تروریست برای آمریکا یک خطر محسوب می‌شود نمی‌آورد و در عوض، ادعا می‌کند که تروریسم اختراع تبلیغاتی دولت ایالات‌متحده است. “آن‌ها با استفاده از وجه‌المصالحه تروریسم، به همان شیوه استفاده از وجه‌المصالحه کمونیسم استفاده می‌کنند تا برنامه‌های جنگی شرکت‌های کوچک خود را در عملیاتی کنند “.

به گزارش سرویس سیاسی پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، مدتی قبل کتابی تحت عنوان “صد و یک پروفسور خطرناک” در آمریکا منتشر شد. موضوع این کتاب معرفی صد و یک پروفسور دانشگاهی است که جرم شان سخن گفتن درمورد هولوکاست و یهود در کلاسها و کتابهایشان است. در کنار انتشار این کتاب به اساتید دانشگاه‌های دیگر هشدار داده شده که چون این افراد از خط قرمزها عبور کرده‌اند نباید از آثار آنها استفاده کنید. در مجموع وقتی آزادی نامحدود شود خودش مشکلاتی به وجود می آورد که نهایتاً محدودش خواهد کرد. متن ذیل معرفی «کاتلین کلیور» یکی از صد و یک پروفسوری است که نویسنده کتاب به آن پرداخته است.

 

کاتلین کلیور

دانشگاه اموری

– استاد ارشد حقوق در دانشگاه اموری (Emory)

– دبیر پیشین ارتباطات حزب بلک پنتر (Black Panther)

– ترویج دهنده این اندیشه که “نژادپرستی و نژاد سفید را برتر دیدن و عادت به استثمار، با جامعه آمریکا و دولت آمریکا ” خو گرفته است.

 

کتلین کلیور، استاد ارشد حقوق در دانشگاه اموری در آتلانتا، ایالت جورجیا و دبیر پیشین ارتباطات در حزب بلک پنتر است، اگرچه بیوگرافی دانشگاهی او تنها به این نکته اشاره می‌کند که “او بیشتر زندگی خود را صرف منازعات حقوق بشری کرده است “.

خود کلیور نیز گروه – که رهبران آن مرتکب جنایات متعددی ازجمله قتل و شکنجه اعضای متهم به “مخبر بودن ” شدند – را به‌عنوان یک جنبش آزادی‌خواه توصیف می‌کند.

کلیور به‌عنوان نویسنده مقدمه آرمان‌گرایانه کتاب عکس‌های حزب که “بلک پنترز سال ۱۹۶۸” نامیده می‌شود، عنوان می‌کند که این حزب یک گروه مقاومت درست‌کار بود که توسط FBI به جنایاتی که انجام نداده بود به تصویر کشیده می‌شد.

در گفتۀ کلیور، منطقی نیست که حزب بلک پنتر را به‌عنوان یک گروه خشن توصیف شود، زیرا آن‌ها از خشونت فقط به‌عنوان ابزاری برای «دفاع از خود» استفاده می‌کردند.

کلیور می‌گوید: “تنها راه رسیدن به این نتیجه‌گیری که حزب خشونت‌آمیز بود، این است که سیاه‌پوستان حق ندارند از خود دفاع کنند “. او درمورد این که چگونه دفاع از خود، شامل شورش، تجاوز و ترور صاحبان باشگاه‌های محلی به‌وسیله تفنگ ساچمه‌ای (جنایات ثبت‌شده به‌وسیله پنتر) می‌شود، توضیحی نمی‌دهد.

کلیور هنوز به انقلابی که در دوران حضورش در پنترز دنبال می‌کرد، دل‌بسته و امیدوار است.

او به مصاحبه‌کننده‌ای از PBS در سال ۲۰۰۴ گفت: “آیا من باید دیدگاه‌هایم را درباره چگونگی تغییرات جامعه تغییر بدهم؟ نه! این نیاز به اصلاحات ظاهری ندارد، بلکه نیاز به بهبود اساسی ریشه و شاخه دارد “. کلیور از اختیارات خود به‌عنوان عضو هیئت‌علمی دانشگاه اموری برای ترویج این جنبش افراطی استفاده کرده است.

به‌عنوان‌مثال، کلیور در مارس ۲۰۰۴، در یک نمایش ویژه از یک مستند تبلیغاتی در  Weather Underground، درمورد مجهز کردن تروریست، شرکت کرد. کلیور با کارشناسان قبل از خود و تروریست محکوم‌شده لورا ویتهورن (Laura Whitehorn) برای برپا کردن میزگردی که طی آن، اعضای این گروه به‌عنوان جوانان ایده آلیستی توصیف‌شده بودند که با شجاعت در برابر جنگ ویتنام و نژادپرستی در آمریکا سخن گفته بودند، هم‌صدا شده بود.

درک کلیورف از تاریخ و قانون آمریکا به‌طور منظم با دیدگاه‌های سیاسی او همسو می‌شود. او حتی این روزها نوشته است،”نژادپرستی و نژاد سفید را برتر دیدن و عادت به استثمار، با جامعه آمریکا و دولت آمریکا ” خو گرفته است. به گفته کلویر، “ناتوانی در برخورد با سیاهان به شیوه انسانی ” تبدیل به بخشی از هویت ایالات‌متحده شده است “.

برتربینی نژاد سفید، تابعی از سلطه استعماری یا امپریالیستی بر مردم رنگین‌پوست است. هنگامی‌که از این اروپایی‌ها به‌عنوان حاکمان سرخپوستان و آفریقایی‌ها در ایجاد یک جامعه مبتنی بر سیستم کشت و زرع با برده‌داری که اکثریت کارگران آن سیاه یا قهوه‌ای هستند و تمام صاحبان آن‌ها کاملاً سفید و اروپایی هستند و زبان مختلفی دارند، استفاده می‌کنید، پس هسته توسعه این جامعه، برتری نژاد سفید می‌شود: برتری نژاد سفید ازنظر اقتصادی، سیاسی و نظامی بر مردم رنگین‌پوستی که کارگران، بومیان، بندگان و بردگان شما (سفیدپوستان) هستند. به‌این‌ترتیب یک مجتمع سازمان‌یافته خاصی در آمریکای شمالی ساخته شد و هنوز هم در آنچه از آن به‌عنوان جهانی‌شدن می‌نامند، اجرا می‌شود.

این ایده‌های افراطی روح سمینار برده‌داری و ضد بردگی کلیور است. این ایده‌ها همچنین متن دوره‌های دیگر وی در دانشگاه اموری و به‌طور مشهود، دوره “تاریخ حقوقی آمریکا: شهروند و نژاد ” وی را شکل می‌دهند.

در نوامبر ۲۰۰۱، کلیور کنفرانسی متشکل از محققان در مدرسه حقوق اموری تشکیل داد که هدف مشخص آن محکوم کردن قانون پاتریوت بود.

در میان شرکت‌کنندگان، وارد چرچیل (Ward Churchill) و همسراو ناتسو سیتو (Natsu Saito) حضور داشتند. در نزد کلیور جنگ خشونت‌آمیز تحت رهبری ایالات‌متحده در عراق به‌هیچ‌وجه غیرقابل‌انکار نیست. توسط یکی از حظار سؤال شد که آیا او شباهت‌هایی بین جنگ در ویتنام و عراق  می‌بیند یا خیر، کلیور به این نکته اشاره کرد که شورشیان تروریستی در عراق تلاش شایانی برای کمک گرفتن از افراطیان ضد جنگ آمریکایی انجام نداده‌اند:

من آرزوی این را دارم! به این معنی که ویتنامی‌ها تلاش‌های بسیار جدی  در سیاست‌های خارجی و نظامی خود برای قرار دادن مخالفان آمریكایی در برابر دولت انجام دادند. آن‌ها شکاف بزرگی میان دولت و مردم ایجاد کردند؛ بنابراین، آن‌ها توانستند با شهروندان آمریکایی و جنبش ضد جنگ صحبت، بحث و گفتگو کنند. من این نوع ارتباطات را درمورد عراق نمی‌بینم.

کلیور زیر بار این موضوع که مفهوم تروریست برای آمریکا یک خطر محسوب می‌شود نمی‌آورد و  در عوض، ادعا می‌کند که تروریسم اختراع تبلیغاتی دولت ایالات‌متحده است. “آن‌ها با استفاده از وجه‌المصالحه تروریسم، به همان شیوه استفاده از وجه‌المصالحه کمونیسم استفاده می‌کنند تا برنامه‌های جنگی شرکت‌های کوچک خود را در عملیاتی کنند “.

هیچ کتاب و یا حتی مقاله علمی با نام کلیور وجود ندارد. تنها اثر منتشرشده از او در ژورنال قانونی، مقاله ای است که در مجله علمی حقوق و علوم انسانی ییل (۱۹۹۸) منتشرشده است: “ایجاد جنبش در پاریس برای مومیای ابو جمال (Mobilizing in Paris for Mumia Abu Jamal)”، اما این یک خاطره است، نه تحقیق حقوقی. در کتابشناسی دانشگاهی کلیوی، لیست کردن ستون‌ها سرمقالات در لس‌آنجلس تایمز، «نامه‌ای سرگشاده به جولیوس لیستر» چاپ شده در «گارد ملی» و مقاله ای که در دهه ۱۹۶۰ درباره نیولفت با عنوان On Eldridge Cleaver در مجله‌ی رمپارتز نوشته است، دیده می‌شود. او هیچ‌گونه صلاحیتی برای تدریس در یک دانشگاه عالی حقوق ندارد.

همچنین نگاه کنید به: استادان آیرز، دی کول، دهرن، کیرستاین، ماتسودا

تحقیق: یعقوب لاکسین

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=18118

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *