یهود ستیزی؛ واقعیت یا دستاویز سیاسی - خیبر

دوره علمی آموزشی صهیونیسم شناسی شماره سه:

یهود ستیزی؛ واقعیت یا دستاویز سیاسی

۱۵ مهر ۱۳۹۷ ۱۰:۰۰

خاستگاه‌ یهودیت همین کنعان، مصر، سینا و فلسطین بوده است. در حال حاضر نیز با تشکیل رژیم صهیونیستی و وجود شرایط لازم برای بازگشت یهودیان به‌جای قبلی خود، از ۱۴ میلیون یهودی که در سراسر دنیا هستند، فقط ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر آمدند و ۸ میلیون و ۸۰۰ هزار، کماکان درجاهای دیگر زندگی می‌کنند؛ یعنی هنوز هم پراکنده‌اند. آن‌ها در همه جای دنیا از ایران و اروپا گرفته تا آفریقا و سایر نقاط دنیا وجود دارند. با وجود تبلیغات فراوانی آژانس یهود برای سرزمین‌های اشغالی، ولی یهودیان مهاجرت نمی‌کنند. چه شده که پراکنده شدند؟ چه شده که نمی‌آیند و همچنان پراکنده هستند؟

به گزارش سرویس سیاسی پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، اولین دوره صهیونیسم شناسی که تابستان سال ۱۳۹۷ در قم با حضور طلاب و فضلای علاقه‌مند و با تدریس برجسته‌ترین اساتید این حوزه برگزار گردید یکی از بهترین دوره‌ها در این زمینه است که ماحصل آن در مطلب ذیل تقدیم علاقه‌مندان می‌گردد. امیدواریم با مطالعه این مطلب مسائل روز مبتلابه جمهوری اسلامی و جهان تشیع و بلکه جهان اسلام با دشمن قدّار صهیونیسم بر همگان روشن گردد و با توجه ویژه به امر خطیر دشمن شناسی، نقشه‌های شوم دشمنان را از قبل تشخیص داده و نسبت بدان موضع‌گیری‌های جدی و کارآمد صورت گرفته و با اخذ تصمیمات درست و موضعگیری‌های صحیح و به‌هنگام از هرگونه نفوذ و ایجاد انحراف در مسیر حق جلوگیری گردد. متن حاضر مباحثی است که «استاد علیرضا سلطانشاهی» در دوره علمی آموزشی صهیونیسم شناسی در تابستان ۹۷ ایراد فرمودند:

یهودیت دین است یا نژاد؟
تصوری که در جامعه ما درباره یهودیت وجود دارد این است که یهودیت یک دین است، مثل دین مسیحیت یا دین اسلام. آیا دوستان با نظر من موافق هستند که یهودیت یک دین است؟
– دین نیست، چراکه بر مبنای دین حرکت نمی‌کند.
– می‌شود بفرمائید چیست؟
– به پیروان حضرت موسی (علیه‌السلام) کلیمی می‌گویند. دراین‌بین یهودیان عده‌ای بودند که با لجبازی‌های خود از پیروان اصلی حضرت موسی (علیه‌السلام) جدا شدند. ظاهری دینی دارند ولی اصل دنیاطلبی را در پیش گرفتند تا به اینجا رسیدند.

نگاه نژادی یهودیان به دین و ایجاد تحریف در دین حضرت موسی (علیه‌السلام)
درواقع خود یهودی‌ها می‌گویند قبل از این‌که ما اعتقاداتی تحت عنوان دین داشته باشیم، یک قوم هستیم. قوم نسبت به نژاد تعبیر کلی‌تری است. آن‌ها یک قومیت هستند، قومیتی که اعتقادات، پیامبر و شریعتی دارد. آن‌ها معتقدند حضرت موسی (علیه‌السلام) فقط برای ما مبعوث شده و برای سایر اقوام هیچ‌گونه اصالتی قائل نیستند. به‌زعم آن‌ها پیامبران بنی‌اسرائیل یعنی پیامبرانی که فقط برای ما آمده و نسبت به سایر اقوام هیچ مسئولیتی ندارند. ما قوم برگزیده‌ای هستیم که خدای متعال به دلیل ویژگی‌هایی که داشتیم به ما نظر و ما را انتخاب نمود.
ما در یهودیت شاهد تحریفات بسیاری هستیم. بااین‌حال آن‌ها اصرار دارند که ما از اول همین‌طور بوده‌ایم، همین قوانین و مقررات را داشتیم؛ اما این‌گونه نیست به‌عنوان‌مثال خودشان ادعا می‌کنند که ربا در دین آن‌ها حلال است.

-پس ویژگی یک فرقه چیست؟
– درنهایت هر انسانی تفکری دارد. اگر آن بر اساس یک مکتب الهی بود دین است اگر نبود فرقه است.
یهودیت درواقع دین دست سازی است. یکی از دوستان اشاره نزدیکی کردند که یهودیت یک نژاد است. من می‌خواهم چیزی را عنوان کنم که به اعتقاد خود یهودیان نزدیک است. زمانی ما از چیزی که ارائه می‌شود و وجود دارد تصوری داریم و زمانی هم هست که آن‌ها خودشان یک تعریفی دارند. الآن شما فرض کنید به تهران آمده‌اید و به یک یهودی برخورد کردید. اگر شما از او سؤال کنید که من از دین شما خوشم آمده است، آیا راهی هست که مانند مسیحی‌ها و مسلمان‌ها که دین خود را تبلیغ می‌کنند، من هم یک فرد یهودی شوم؟
می‌گویند خیر این امکان وجود ندارد. می‌گوییم مگر یهودیت دین نیست؟ یک اعتقاداتی ندارد یک پیامبر و کتاب و شریعتی ندارد؟ خب ما می‌خواهیم یهودی شویم. تازه در اسلام و مسیحیت خیلی خوشحال شده و استقبال هم می‌کنند. ولی آیا این در یهودیت هم وجود دارد؟
می‌گویند خیر این‌گونه نیست. جدیداً آقای «یونس حمامی لاله‌زار» که از بزرگان یهودی ایران و از رهبران دینی محسوب می‌شود با آقای دهباشی مصاحبه انجام داده است؛ که کار را برای ما راحت کرده است و همه مطالب لازم را بیان کرده است. لذا دیگر نیازی به مقدمه‌چینی نیست که بگوییم اگر شما با یک یهودی برخورد کنید و بعد از او فلان سؤال را بپرسید و…؛ ایشان همه‌چیز را بیان کرده و گفته‌اند: نه! نمی‌شود! اینگونه نیست که شما اگر خواستید و علاقه‌مند بودید به یهودیت بیایید، یهودی شوید و ما هم استقبال می‌کنیم.

یهود از نگاه اسلام
بر اساس همان تعریفی که یهودی‌ها دارند آیا این تعریف ازنظر ما درست است؟
ما معتقدیم که تمامی پیامبران، رسالتی جهانی داشتند. فراتر از هر قوم و قبیله و نژاد و نمی‌توانند بگویند که آمده‌اند تا فقط یک تعداد خاص را هدایت کنند، یا این‌که دست عده خاصی را بگیرند و به سمت بهشت ببرند. پس حقیقتاً یهود یک دین است ولی درواقع یک قوم است؛ یعنی علی الارض چیزی که الآن وجود دارد این است که یهودیت کم‌کم از حقیقت اصلی خود منحرف شد به یک قوم تبدیل‌شده‌ است.
آیا باوجود پراکندگی که در یهودیان وجود دارد می‌توان آن‌ها را یک قوم دانست؟
پس ما در حال حاضر با قومیتی به نام یهود در دنیا مواجه هستیم که خودشان را برتر می‌دانند.
قومیت ویژگی‌های و تعاریف خاصی دارد که می‌گویند: هر قومی معمولاً زبان و مکان خاصی برای زندگی دارد، یعنی محدوده جغرافیایی ویژه‌ای دارد، طایفه و نژادشان تقریباً یکی بوده و علاوه بر این دارای مشترکات دیگری نیز می‌باشند. همه این موارد باعث شده تا در یک جایی، در یک‌زمانی و با یک آداب‌ورسوم خاصی زندگی کنند؛ اما آیا این در مورد یهودیت صدق می‌کند یا نه؟
وقتی خوب نگاه کنیم متوجه می‌شویم که تا حدودی این تعریف درست است. زبان‌ آن‌ها زبان عبری است، آداب‌ورسوم آن‌ها فراتر از اعتقاداتشان، تقریباً شبیه یکدیگر است؛ اما یک تفاوت بارز با سایر اقوام دارند؛ مثلاً ما می‌گوییم که اکراد یا کردها یک منطقه‌ی جغرافیایی هستند میان عراق، سوریه و ترکیه و یا ترک‌ها یک محدوده جغرافیایی هستند در اطراف دریای خزر و ارامنه نیز به شکل دیگر؛ یعنی ما می‌توانیم برای اقوام یک تعریف جغرافیایی خاص داشته باشیم.
اما یهودیت با اعتقاد به قومیت، آیا دارای این تعریف جغرافیای است یا نه؟ وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم مشخص می‌شود که این‌ها دارای یک محدوده جغرافیایی بودند که شامل سرزمین‌های نزدیک بین‌النهرین، شمال و همین محدوده جغرافیایی یعنی فلسطین، شامات و سوریه است. ولی خوب نگاه ‌کنیم معلوم می‌شود که این عمدتاً یک اتفاق تاریخی است و یهودیت در یک دوره‌ی خاصی در اینجا متمرکز بوده ولی الآن این‌گونه نیست. در حال حاضر در ژاپن، چین، آمریکای لاتین، آمریکای شمالی، اروپا و آفریقای جنوبی یهودی داریم؛ یعنی این قوم در تمام نقاط دنیا پراکنده ‌شده است.
با وجود تشکیل دولت صهیونیستی در فلسطین اشغالی، علت پراکندگی اکثر یهودیان چیست؟
دوستان بفرمایند که چرا یک چنین قومی الآن واقعاً محدوده جغرافیایی ندارد؟
– شاید هدف‌ آن‌ها این بوده کل جهان را بگیرند؛ یعنی با پخش شدن و اثر گذاشتن به‌طور منسجم و هماهنگ، تدریجاً برنامه خودشان را اجرایی کنند.
– به نفرین حضرت موسی برمی‌گردد. ما شنیدیم این قوم بعد از این که به منطقه مقدس رفتند، حضرت موسی (علیه‌السلام) به آن‌ها دستور داد که شما بروید و پادشاه ظالم را از این شهر بیرون کنید. آن‌ها نیز در جواب گفتند تو با خدایت برو و بجنگ و حضرت موسی (علیه‌السلام) آن‌ها را نفرین‌ کرد.
– دوستان می‌گویند این‌ها به نفرین حضرت موسی مبتلا شدند خب قبول دارید، ندارید؟
– در صحرای سینا۴۰ سال سرگردان بودند.
– چهل سال دلالت بر کثرت می‌کند!
– یک بحثی من قبلاً خوانده‌ام در زمانی که یهودیان در منطقه کنعان و فلسطین بودند براثر فشاری که مردم می‌آوردند و درگیری ایجاد می‌کردند کم‌کم به‌وسیله مردم اطراف و حکومت‌هایی مثل ایران، به‌جاهای مختلف تبعید شدند.
ببینید کردها، ترک‌ها و سایر اقوامی که اطراف ما وجود دارند هر چه قدر تحرک و پراکندگی جمعیتی داشته باشند ولی ازآنجایی‌که ازلحاظ تاریخی متمرکز بوده‌اند، آن‌چنان دور نمی‌شوند. حالا ممکن است که مهاجرت کنند ولی شاکله اصلی آن قومیت و تیر و طایفه به حال خود باقی‌مانده و تغییر و تحول تاریخی پیدا می‌کند؛ اما چرا یهودیت این‌گونه نبوده است؟
خاستگاه‌ یهودیت همین کنعان، مصر، سینا و فلسطین بوده است. در حال حاضر نیز با تشکیل رژیم صهیونیستی و وجود شرایط لازم برای بازگشت یهودیان به‌جای قبلی خود، از ۱۴ میلیون یهودی که در سراسر دنیا هستند، فقط ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر آمدند و ۸ میلیون و ۸۰۰ هزار، کماکان درجاهای دیگر زندگی می‌کنند؛ یعنی هنوز هم پراکنده‌اند. آن‌ها در همه جای دنیا از ایران و اروپا گرفته تا آفریقا و سایر نقاط دنیا وجود دارند. با وجود تبلیغات فراوانی آژانس یهود برای سرزمین‌های اشغالی، ولی یهودیان مهاجرت نمی‌کنند. چه شده که پراکنده شدند؟ چه شده که نمی‌آیند و همچنان پراکنده هستند؟
– به دلیل روحیه ماجراجوی آن‌ها است. اگر همه‌ آن‌ها در یک جا مثل اسرائیل متمرکز شوند، نمی‌توانند درآمد داشته باشند. چون این‌ها ذاتاً آدم‌های طماع و حریصی نسبت به مال هستند و در یک جای دیگر دنیا دارند مال‌اندوزی می‌کنند.
– یهودیان دارای عقاید مشترکی با صهیونیسم و صهیونیسم مسیحی هستند که هدف آن‌ها حاکمیت بر کل جهان است. لذا شاید علت همین باشد.
ما الآن اصلاً به بحث صهیونیسم ورود پیدا نمی‌کنیم و می‌خواهیم از یهودیت شروع کنیم. یهودیت مقداری قبل از صهیونیسم است و در واقع چیزهایی که بنده عرض می‌کنم به قبل از صهیونیسم برمی‌گردد، یعنی هنوز صهیونیستی نیست که بخواهیم درباره آن صحبت یا تقسیم‌بندی کنیم.
دوستمان اشاره کردند که ماجراجویی، مثلاً ماجراجویی چگونه ممکن است؟ یعنی همه آن‌ها ماجراجو باشند و بخواهند که دنیا را بگردند؟ نکته دیگری که دوستان اشاره کردند و شاید مقداری به بحث نزدیک‌تر باشد، طمّاع بودن این قوم است.
این بحث تسلط بر دنیا را فعلاً از ذهنتان کنار بگذارید. بیاییم از واقعیتی که خود یهودی‌ها به آن فکر می‌کنند و دارند طبق آن عمل می‌کنند حرف بزنیم؛ یعنی هر وقت ما می‌آییم بحث تسلط و حاکمیت و سلطه برجهان را مطرح ‌کنیم، پیش‌داوری‌ها و ذهنیت‌های خودمان را داخل می‌کنیم. عیب ندارد می‌توان از روند عملکرد یهود چنین چیزی را برداشت کرد ولی ما باید چگونگی اوضاع ‌و احوال خود یهودیان را ببینیم. به عبارتی ببینیم در حال انجام چه‌کاری هستند.
پیامبران متعددی برای یهودیت، در قالب اولیه خود یعنی بنی‌اسرائیل، مبعوث شد. آن‌ها از همان اول با واقعیتی به نام مهاجرت درگیر بودند؛ یعنی زندگی یهودی‌ها با مهاجرت عجین بود. مهاجرت برای این‌ها خیلی راحت و مرسوم است. بعید است که یک یهودی بعد از سپری شدن دو نسل از زندگی‌اش در مکانی، جای خود را تغییر ندهد؛ یعنی می‌بینیم پدر و مادر اینجا باشند، پسر سر از جا دیگری درمی‌آورد و نوه یک جای دیگر؛ پس مهاجرت در یهود خیلی مرسوم است. ما هیچ قومی در دنیا نداریم که به‌اندازه‌ی یهودی‌ها اهل مهاجرت باشند؛ یعنی از اینجا بروند آنجا ازآنجا، به‌جای دیگر. مهاجرت یک واقعیت انکارناپذیر در این قومیت است. حالا به چه علت مهاجرت می‌کنند؟ چه دلیلی دارد؟ شما از یک جایی به‌جای دیگر بروید؟ ما در اسلام هم مهاجرت داریم. نداریم؟ مبنای مهاجرت ما چیست؟ از دارالکفر برویم به دارالایمان؛ یعنی مبنای عقیدتی‌ ما درباره مهاجرت، چیزی است که باعث می‌شود ما دست به مهاجرت بزنیم.

 

ادامه دارد…

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=12871

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *