رسانه پلی برای فریب‌های عمدی صهیونیسم - خیبر

معرفی کتاب فریب‌های عمدی:

رسانه پلی برای فریب‌های عمدی صهیونیسم

۰۸ تیر ۱۳۹۷ ۲۲:۴۵

کتاب فریب‌های عمدی با هدفی نوشته و ترجمه شده است که فریب‌های رژیم صهیونیستی در طی این چند ده سالی که بوده است را افشا کند و نوشتار این کتاب به صورت طرح سفسطه و سپس در مقام جواب‌دهی به سفسطه پیش می‌آید.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر پایگاه صهیون‌پژوهی خیبر، کتاب فریب‌های عمدی نوشته پل فیندلی و ترجمه محمد حسین آهویی در ۳۰۸ صفحه و ۲۸ فصل سال ۱۳۸۹ توسط انتشارات دفتر مطالعات سیاسی، اقتصادی و بین‌المللی به چاپ رسید. این کتاب قصد دارد تا تعداد زیادی از سفسطه‌ها و مغالطاتی که رژیم صهیونیستی تاکنون از رسانه‌ها بیان داشته است را ارائه کند تا واقعیت آن را نیز در پاسخ بیاورد.

کتاب دارای دو مقدمه است، مقدمه اول را مترجم نوشته است و در آن به بحث ایجاد رژیم صهیونیستی پرداخته است که یکی از مهمترین و بزرگترین تبعات حضور کشورهای بیگانه در منطقه ایجاد رژیم صهیونیستی بود و مسبب تغییرات بنیادین در سرنوشت سیاسی، اقتصادی و … کشورهای منطقه شده است که در طول قرن بیستم مهمترین مسائل در منطقه و در حوزه سیاسی، نظامی و … به خاطر رژیم صهیونیستی به وجود آمده است.

نویسنده هم در مقدمه خویش گفت: همدستی نه تنها احساسات اعراب رنجیده را جریحه‌دار کرد، بلکه بیشترین ضربه را به حسن نیت آمریکا در خاورمیانه وارد کرده است. اگر تاریخ مخاصمات اعراب و اسرائیل را امروز به رشته تحریر درآوریم، سبب آشکار شدن سکوت اکثر آمریکایی‌ها در قبال سیاست‌های غیرانسانی این رژیم خواهد شد.

این کتاب در ۲۸ فصل تدوین شده است و ما به بخشی از مباحث این کتاب اشاره می‌کنیم تا علاقه‌مندان به حوزه مطالعات رژیم صهیونیستی به این کتاب رجوع کنند و از دست رنج نویسنده استفاده کافی خویش را ببرند.

فصل اول: دعوی اسرائیل برای سرزمین فلسطین

«با اتکا بر حقوق طبیعی و تاریخی خود (سفسطه اول) و با استناد به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد (سفسطه دوم) بدین وسیله استقرار دولتی یهودی را در سرزمین اسرائیل – دولت اسرائیل – اعلام می‌داریم.» واقعیت ماجرا از این قرار است که براساس شواهد تاریخی، یهودیان نه تنها ساکنین اولیه سرزمین فلسطین نبودند، بلکه بیشتر از سایر اقوام نیز بر آن سرزمین حکومتی نداشتند.

نکته دوم این است که برای تصویب این قانون بسیاری از دولت‌ها از جمله فرانسه، اتیوپی، هائیتی، لیبریا، لوگزامبورگ، پاراگوئه و فیلیپین به خاطر فشارهای ایالات متحده بر روی این مسئله رای دادند.

 

فصل دوم: جنگ

سال ۱۹۴۸ بعد از تصویب قعطنامه، رژیم صهیونیستی بر روی توافق پایبند نماند و به فلسطین حمله کرد، ایگال آلون نخست وزیر رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۷۰ گفته است: «اعراب هم از نظر تسلیحات و هم از نظر تعداد از ما قوی‌تر بودند.» اما واقعیت این است که اعراب فلسطین برای خرید هرگونه تسلیحاتی تحریم هستند و از لحاظ افراد هم آنها قوی‌تر بودند، چون تمام افراد آنها آموزش‌های جدی دیده‌اند و هر کدام تکاوری ماهر و جنگ دیده شده‌اند، در حالیکه مردم فلسطین اینگونه نیستند.

فصل سوم: آورگان فلسطینی

بعد از شکست مردم فلسطین، رژیم غاصب صهیونیستی آنها را مجبور به ترک سرزمین مادری‌شان کرد و از این سو رژیم غاصب برای تبری جستن از این ظلم، دروغ‌های زیادی را پخش کردند که از جمله آنها ادعای دیوید بن گوریون نخست وزیر اسرائیل در سال ۱۹۴۹ است: «چیزی به نام آوارگان وجود ندارد، آنها مشتی جنگ ‌طلب هستند که می‌خواهند ما را از ریشه براندازند.»

واقعیت این است که رهبران اسرائیل همواره نظرشان این بوده است که فلسطینی‌ها را از سرزمین‌شان برانند، نه اینکه آنها را تشویق به ماندن کنند. حالا با تهدید یا با ارعاب یا با هر شیوه دیگری تلاش دارند تا آن چیزی که حق قانونی مردم فلسطین است را از آنها منع کنند.

فصل چهارم: بحران سوئز

در پی دشمنی‌های اسرائیل با مسلمانان، سرانجام به مصر حمله کردند و برای پاک کردن این اتفاق، دروغ‌هایی را به هم بافتند و از جمله آنها بیانیه وزارت خارجه اسرائیل در سال ۱۹۵۶ بود که گفت: «اسرائیل در پی محاصره کردن مصر نیست.» واقعیت این است که قوای نظامی رژیم صهیونیستی در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶ با کمک فرانسه و انگلیس برای تهاجم به مصر، به شبه جزیره سینا وارد شدند.

فصل پنجم: جنگ ۱۹۶۷

سال ۱۹۶۷ سالی بود که سومین درگیری میان اعراب و اسرائیل رخ داد، وزیر امور خارجه خطاب به سازمان ملل متحد گفت: «دیگر هیچ‌گونه تردیدی وجود ندارد که اعراب می‌خواهند اسرائیل را از بین ببرند و کاملا مجهز و آماده شده‌اند.» این مطلب ولی واقعیتی دیگر داشت که مانند جنگ ۱۹۵۶ رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۶۷ حمله غافلگیرانه‌ای را آغاز کرد که شروع کننده جنگ جدیدی بود.

 

فصل ششم: قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت

این قطعنامه اصولی داشت تا برمبنای آن گفتگوی اعراب و اسرائیل، سال ۱۹۹۱ در مادرید آغاز شود. آرتور گلدبرگ، سفیر آمریکا در سازمان ملل گفت که «قطعنامه ۲۴۲ حدود خاصی را مشخص نمی‌کند.» این مطلب در حالی بیان شد که در قطعنامه نوعی ابهام آگاهانه وجود دارد و از شرق عربی بیت‌المقدس اسمی نیامده است ولی «غیرقابل قبول بودن الحاق قلمرو دیگران از طریق جنگ» که از بندهای مقدماتی این قطعنامه است، اشاره شده است.

فصل هفتم: جنگ فرسایشی ۱۹۷۰- ۱۹۶۸

جنگ فرسایشی بین مصر و اسرائیل در طول کانال سوئز همچنان ادامه داشت. لوی اشکول نخست وزیر رژیم اسرائیل گفت: «ما موافقت‌نامه آتش بس را رعایت می‌کنیم ولی طرف مقابل نه»، این حرف در حالی زده می‌شد که سربازان رژیم صهیونیستی سربازان خود را از مناطق اشغالی هنوز خارج نکرده بودند.

فصل هشتم: جنگ ۱۹۷۳

سال ۱۹۷۳ مصر و سوریه به سرزمین‌های اشغالی برای پاسداشت ارق ملی‌شان حمله کردند، ایگال الون معاون نخست وزیر اسرائیل گفت: «مصر به هیچ وجه نمی‌تواند راه حل نظامی را برگزیند.» تکبر اسرائیل در مقابل اعراب باعث شد تا احتمال مشترک مصر و سوریه را ندهد.

فصل نهم: تجاوز به لبنان

سال ۱۸۸۲ بود که رژیم صهیونیستی به لبنان حمله کرد و یک جنگ تمام عیار با انواع تسلیحات نظامی علیه لبنان رقم زد. در این دوران بود که مناخیم بگین نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی گفت: «ما حتی چشم طمع به یک اینچ از خاک لبنان هم نداریم.» اما واقعیت مطلب چیز دیگری بود و اشغال ناحیه جنوبی لبنان آرزوی این رژیم غاصب بود.

فصل دهم: دولت‌های لیکود

استقرار دولت لیکود به رهبری مناخیم بگین مانند زلزله‌ای در خط مشی اسرائیل بود. در دوره نخست وزیری وی تعداد ساکنین فلسطینی در اراضی اشغالی افزایش پیدا کرد. وی بیش از دیگران به استثنای بن گورین، حکومت کرد، «بگین» با «بن گورین» دشمنی دیرینه داشت و هرکدام در یک جناح مشغول به کار بودند.

 

فصل یازدهم: انتفاضه

جنبش انتفاضه در ناحیه پر جمعیت نوار غزه برای بازپس‌گیری فلسطین آغاز شد که اسرائیلی‌ها در نبردی نابرابر بالغ بر هزار تن از فلسطینی‌ها را شهید کردند. ریچارد شیفتر، دستیار وزیر خارجه آمریکا در دفاع از این نبرد وحشیانه گفت: «به نظر ما اسرائیل برای دفاع از مناطق اشغالی حق دارد به زور متوسل شود.»

فصل دوازدهم: شهروندان فلسطینی اسرائیل

شهروندان فلسطینی ساکن در اراضی اشغالی اقلیت این را تشکیل می‌دهد. آژانس یهود در طی بیانیه‌ای نسبت به این قضیه نوشت: «یهودی بودن دولت اسرائیل دلیلی برای تبعیض بین شهروندان یهودی و غیر یهودی نیست.» در واقعیت این است که یک کتاب بسیار معتبر تاریخی تحت عنوان فلسطین و اسرائیل منتشر شد که چنین بیان می‌کند: «در عمل همواره رفتار تبعیض آمیزی نسبت به شهروندان فلسطینی اعمال می‌شود.»

فصل سیزدهم: گروه فشار اسرائیلی

نفوذ اسرائیل بر ایالات متحده، اساسا به علت آن چیزی که گروه فشار اسرائیلی نامیده می‌شود، به صورت افسانه‌ای آمده است. علی‌رغم برخی از بیانیه‌ها که از عدم قدرت این گروه سخن می‌گویند، تمام سیاست‌مداران به نفوذ شدید هواداران اسرائیل در کنگره ایالات متحده گواهی می‌دهند.

فصل چهاردهم: کمک‌های ایالات متحده به اسرائیل

کمک‌های ایالات متحده به اسرائیل همواره از کمک به بقیه کشورها بیشتر بوده است. آیپک مدعی شده: «کمک‌های آمریکا به اسرائیل، وام با بهره است.» در واقع ولی شواهد نشان می‌دهد که اسرائیل از آمریکا وام‌های بلا عوض دریافت می‌کند.

فصل پانزدهم: تضمین وام برای اسرائیل

با دیدن کمک‌های آمریکا به این رژیم، بشر به این فکر می‌افتد که شاید این کمک‌های گزاف آمریکا از مالیات است. این فرضیه با بسیاری از مدارک موجود اثبات می‌شود. این در حالی است که رابرت کاستین سناتور جمهوری خواه این را رد کرده است و این دروغ فاحشی دیگر از مجموعه دروغ‌های این افراد است.

فصل شانزدهم: جاسوسی اسرائیل در آمریکا

ده‌ها سال است که اسرائیل به جاسوسی در آمریکا مشغول است. شیمون پرز، نخست وزیر اسرائیل مدعی شده که این عمل با سیاست ما کاملا مغایرت دارد در حالی که واشنگتن پست با استناد به گزارش محرمانه‌ای به این موضوع پرداخته و فرضیه ما را اثبات کرده است.

فصل هفدهم: تسلیحات هسته‌ای اسرائیل

طرح تولید سلاح هسته در اسرائیل به اندازه این کشور قدمت دارد ولی بیانیه دولت اسرائیل مبنی بر این است که ما هیچ وقت قصد تولید سلاح هسته‌ای را نداشته‌ایم. این در حالی است که دوید بن گوریون نخست وزیر اسرائیل در جلسه کنشت بیان کرد: «یک راکتور اتمی در دیمونا در صحرای نقب در حال ساخت است.»

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
لینک خبر : https://kheybar.net/?p=6850

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *